Nog even en het is weer zover: de feestdagen. De schappen vullen zich al lange tijd met sinterklaasartikelen en de kerstballen zijn ook al niet meer weg te denken.
Zoals bij velen roepen de feestdagen ook bij mij dubbele, soms wrange, gevoelens op.
'Hij was de betrouwbaarste van al mijn exen, maar toen vond ik hem vooral saai en bekrompen'
Thuis hadden wij ieder jaar een kerstboom en kwam ook de Sint langs. Aan lootjes trekken deden wij niet, zo diepgeworteld zat dit feest niet in onze familie. Dus luisterde ik in de klas jaloers naar mijn klasgenoten die met hun hele familie Sinterklaas vierden.
Het versieren van de boom was wel een warme, gezellige bedoeling. Al mochten we absoluut geen gouden ballen gebruiken. Die vond mijn moeder lelijk. De eerste en enige kerstboom in mijn eigen huis heb ik daarna vol gouden ballen, inclusief piek, versierd. Samen met mijn partner én ruzie.
De kerstdagen waren etentjes met familie waar dagenlang stress over was. Mijn moeder moest dan zoveel doen terwijl ‘het eten binnen een paar minuten op was’. Dat was haar vaste zin nadat het koken haar te veel moeite had gekost. Er was altijd spanning en het ging nooit vanzelf.
'Ik weet niet hoe het is om een moeder te zijn, maar ik weet wel hoe het is om een depressieve moeder te hebben'
Als dit dan allemaal voorbij was, was er nog maar één verplichting te gaan: oud en nieuw. En dan was het eindelijk tijd voor het nieuwe jaar en rust in huis.
Toen ik voor het eerst een relatie had, was kerst een reden om de relatie te verbreken. De verstikkende samenkomst van familieleden, de pijn die ingeslikt werd met iedere hap van de gourmet en het gevoel van vals samenzijn waar ik een rol moest spelen die mij niet paste. Dat maakte dat ik in de auto schreeuwde dat ik niet meer verder wilde.
Jaren later vierde ik kerst en had ik een nieuwe vriend waar ik toen al een klein jaar mee was. Hij zou langskomen, maar kwam niet. De hele avond ging het over waarom hij er niet was en deed ik alsof het niet zoveel uitmaakte. Terwijl in werkelijkheid zijn afwezigheid alles zei over de jaren die we nog zouden moeten vullen.
De waarheid is dat je tijdens feestdagen met je partner ook een andere kant ziet die je de rest van het jaar ongezien kunt laten. Een kant waarvan je weet: als ik een kind krijg met jou, is dit zeker een verplicht vast onderdeel van mijn leven. En word ik misschien mijn moeder, die stilletjes vloekend iedereen tijdens kerst ontving.
Dilan Yurdakul: 'Bij mijn volgende date pak ik de rekening niet meer meteen op – en dit is waarom'
Er is eigenlijk geen enkele feestdag geweest tijdens een relatie waar ik een fijn gevoel aan heb overgehouden. Waarschijnlijk zit dit deels ook gewoon in mij. In het deel dat vreest voor verstikkende dynamieken, toneelstukjes en valse sentimenten. Hoe goed ik ook kan doen alsof. Nu komt er wederom een feestmaand aan. De vraag: ‘Wat doe jij met kerst?’ beantwoord ik in mijn derde jaar als single vaag. Want ik weet het nog niet.
Waarschijnlijk word ik na verstikkende diners van vrienden, kennissen en scharrels uitgenodigd ergens te hangen, en ontstaan er de leukste samenkomsten. En ik weet inmiddels: het komt altijd goed. Soms is kerst samen eenzamer dan kerst alleen.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Dilan Yurdakul: 'Ik ben bijna 35. Single. Zonder kinderen, zonder spaargeld en zonder specifieke dromen'
