Ik heb nog nooit gehoord dat een vrouw het prettig vond een spiraaltje te laten plaatsen. Mijn laatste ervaring was een typisch horrorverhaal bij de huisarts: ze kon de baarmoedermond niet vinden en terwijl ze riep dat het gelukt was, viel ik voor het eerst in mijn leven flauw.
Na vier jaar dacht ik dat ik het spiraaltje moest vervangen, maar die houdbaarheidsdatum is inmiddels verlengd tot 8 jaar. Opgelucht ging ik mijn laatste vier jaar in. En nu was het tijd. Ik had de afspraak al meerdere keren uitgesteld, maar nu kon ik er niet meer omheen. Mijn beste vriend moest mee om me te ondersteunen. Zo eng vond ik het.
Op de een of andere manier werd ik de volgende ochtend wakker met twee twintigers in mijn huis die tosti’s wilden eten.
Het spiraaltje zelf is drie centimeter, maar zit in een doos van een meter lang dus hij ging op de snelbinder. Hoewel ik ‘m liever verborgen had gehouden voor de buitenwereld vond ik het ook een vorm van emancipatie om me hier niet voor te schamen.
Toen ik in de wachtkamer zat, besefte ik dat dit mijn derde en misschien wel laatste spiraalplaatsing zou zijn. Ik kan deze tot mijn 42e laten zitten, en wie weet waar ik dan zou zijn in mijn leven. En of ik er nog wel een nodig zou hebben tegen ongewenste zwangerschappen. Mijn moeder heeft ooit gezegd dat de vrouwen in de familie allemaal vrij vroeg in de overgang kwamen. En dat mijn zusje en ik er, als we nog kinderen wilden, maar beter vroeg aan konden beginnen.
'Ik dacht altijd: een kind krijgen komt later wel. Later werd nu en het is nog steeds geen droom'
Eigenlijk heb ik altijd geroepen dat 35 de leeftijd zou zijn waarop ik een kind zou krijgen. Dit voornemen zou alleen zeker niet lukken, zoals veel dingen in het leven niet lukken. Of veel later plaatsvinden.
Ik heb lang getwijfeld. Het spiraaltje was niet noodzakelijk. In een tijd waarin hormonale anticonceptie steeds meer vraagtekens oproept, voelde het tegenstrijdig om voor de derde keer een spiraal te laten plaatsen. Maar het ging ook om gemak, om minder pijnlijke maandstonden, om een soort rust. Ik vond mezelf een beetje zwak in mijn keuze. Ook herinnerde ik me een artikel dat ik had gelezen over de invloed van hormonale anticonceptie en de juiste partnerkeuze. De synthetische hormonen in de pil onderdrukken je natuurlijke cyclus. Wat invloed heeft op je feromonen, oftewel je lichaamsgeur, en je voorkeur voor bepaalde gezichtskenmerken. Deed ik er wel goed aan om juist op dit moment in mijn leven, met een optie op moederschap, weer een spiraal te laten plaatsen?
Terwijl ik aan het wachten was zag ik dat de plek waar ik was ook een zwangerschapskliniek is. Misschien, fluisterde een gedachte me in, is er wel een ander moment waarop ik besluit dat ik het spiraaltje verwijder voor die acht jaar rond zijn.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
'Bij mijn oma zie ik toch altijd een glimp van medelijden als ze vraagt of ik al een geliefde heb'
