‘Dan zeg ik tegen mezelf: kom op Monique, je bent een grote meid, denk in oplossingen, niet in problemen’

DROOMLEVEN “Als volksartiest zit ik in de drukste periode van mijn leven. Afgelopen zomer, tijdens het festival- en kermisseizoen, deed ik per maand zo’n veertig optredens met daarnaast nog clipopnames en meetings. Toen mijn vriend Martijn zei dat vrienden met ons wilden afspreken, riep ik: ‘Doe over twee maanden maar.’ Elke dag denk ik: ik leef mijn droom. Toen ik achttien jaar geleden begon met zingen, had ik nooit gedacht over anderhalf jaar mijn twintigjarige jubileum aan te tikken. En dan kan het ook nog samengaan met die andere droom: het hebben van een groot gezin met drie kinderen.”
FAMILIE “Of ik me vroeger genoeg gezien voelde binnen ons gezin? Ja, zeker wel. Het succes van mijn broer overviel mijn ouders. Mijn vader was visserman geweest en werkte in de garnalenfabriek, mijn moeder stond achter de kassa bij Bart Smit. Wat ga je doen als je zoon plotsklaps succesvol wordt? Je gaat je kind begeleiden. Jenny was oud genoeg om alleen thuis te blijven, ik werd op veel momenten bij mijn oom en tante geparkeerd. Zij hebben mij deels opgevoed. Daar heb ik geen slecht gevoel aan overgehouden. Als het mijn kind was, had ik precies hetzelfde gedaan.”

OP EEN TEGEL “Succes is geen toeval, je moet er keihard voor werken. In Volendam wordt dat er al jong ingestampt. En als je niet werkt, word je daarop aangekeken. Misschien is het groepsdruk, maar in ons dorp is men graag verzorgd en niet te beroerd daarvoor de handen uit de mouwen te steken, want ook het huis moet altijd aan kant zijn. Ze stofzuigen hier zelfs de stoep, haha. Gordijnen moeten lekker gewassen voor het raam hangen, de ramen worden elke week gelapt en dagelijks gaat er een doekie over de vensterbank. Mijn vriend grapt dat ik steeds meer op mijn moeder ga lijken.”
HARD WERKEN, BOEL BELONEN “Toen ik dertig werd, nam Martijn me als verrassing mee naar New York. Ik was dertig weken zwanger, droeg Luca in mijn buik, en dacht dat ik al heel oud was en de top van mijn carrière had bereikt. Daarna is mijn leven nog veel mooier geworden. Niemand die mijn handje vasthoudt als ik optreed. Ik doe het al heel veel jaren helemaal zelf. Dan voelt het extreem lekker als een nieuwe single door het publiek wordt opgepakt en miljoenen streams krijgt. Het harde werken heeft zich dit jaar uitbetaald in iets prachtigs voor het gezin: we hebben in Zuid-Spanje een appartement gekocht, op drie minuten lopen van het strand.”
KAPPEN NOU “Ik probeer me ervan bewust te zijn dat ik snel negatief denk. Toen mijn moeder heel erg ziek was, had dat op ons als familie grote impact. Voor de buitenwereld stond ik feestend op de bühne, maar vanbinnen was er veel verdriet. Niemand weet dat je het maandenlang zwaar hebt. Ik kan daarin blijven hangen. Doemdenken, het komt vast nooit meer goed. Maar kom op Monique, je bent een grote meid. Denk in oplossingen, niet in problemen.”

TWINTIG JAAR ZINGEN “Hoe kan dat nou, hè. Vaak word ik veel jonger geschat dan de 37 jaar die ik ben. Dat is mooi. Op wat babybotox in mijn voorhoofd na, hoef ik daar niks voor te doen. Die lekkere bolle toet, die bolle wangen waar ik mijn hele jeugd een bloedhekel aan heb gehad, die heb ik nog steeds, ­alleen zijn ze net wat afgeslankt. Maar alle gekheid op een stokje, ik ben enorm dankbaar dat ik al ­bijna twintig jaar het allerleukste werk ter wereld mag doen.”
KRAKIE “Ik heb een krakie, mijn kopstem is soms een beetje weg en als dat gebeurt, kan ik niet meer zo helder zingen. Toen mijn moeder ernstig ziek werd, sloegen de stress en het verdriet die ik voelde op mijn stem. Iedereen heeft een zwakke plek, de mijne is mijn stem – niet handig in mijn vak. Ik doe wat ik kan om het binnen de perken te houden door te ­werken met een zangcoach, oefeningen te doen, maar een KNO-arts zei laatst nog: ‘Het zit tussen de oren.’ Zaak om de stress niet de baas te laten zijn dus.”
HEIMELIJK GENOEGEN “Mijn ritme is ingesteld op werken in de avond. Ik slaap nooit voor één uur’s nachts. Ik shop online voor mijn gezin, post story’s van optredens, kan rustig en ongestoord scrollen. Eén keer scrolde ik naar het profiel van iemand die een nare comment onder mijn foto had gezet. Ik plaatste precies haar geschreven woorden onder haar foto. Daarop kreeg ik een privébericht dat ze het lelijk vond wat ik schreef. ‘Nou mevrouw, ik heb gewoon uw reactie geknipt en geplakt onder een foto van u met uw kleinkinderen. Eens kijken hoe ú het zou vinden als er zoiets gemeens wordt geschreven.’ Martijn vindt het niet nodig dat ik dit doe, maar hallo, ik heb ook gevoel.”

MOEKE NO MORE “Nadat ik was bevallen van mijn derde kind, bleven er drie kilo’s plakken. Dat was bij de eerste twee zwangerschappen ook al het geval geweest, dus inmiddels zaten er negen kilo extra aan dit lijf. Ik was bang dat mensen me als moeke zouden zien. Wanneer je op een podium staat, kijkt iedereen je aan en wordt er over je geluld. Ik wilde gewoon beter in mijn vel zitten en daar heb ik ruim een halfjaar mijn stinkende best voor gedaan met een dieet en door te beulen met een ­personal trainer. Er is geen Ozempic aan te pas gekomen – niet normaal hoe vaak ik die vraag krijg. Ik moet mezelf er elke keer toe zetten om naar de sportschool te gaan en ga het nooit heerlijk vinden. Maar ­zonder zin kan het ook. Nooit gedacht dat ik op mijn 37ste weer een croptop zou dragen en bij biefstukken gaat nog steeds een half pakje room­boter. Ik ga m’n roomboter niet opgeven. ­Volendammers ­bakken er alles in.”
ALS IK GEEN ZANGERES WAS, DAN … “Was ik juf geweest. Maar ik volgde een kappersopleiding omdat ik iets moest kiezen en dit de kortste weg naar een diploma was. Dat diploma zou me vrijheid geven om mijn eigenlijke doel na te jagen: zingen. Oud-leraren zeggen dat ik vroeger al riep toch wel beroemd te zullen worden. Oh, wat was ik een bijdehand kind. Ik was niet de makkelijkste, helemaal niet voor mijn ouders. Mijn zes jaar oudere zus Jenny deed alles volgens het boekje en mijn broer, nou ja, die was vanaf zijn elfde driehonderd dagen per jaar aan het werk in Duitsland.”•

FAVORIET KLEDINGSTUK Je kunt me begraven in jeans van Alix The Label, Refined Department, Ibana en Shoeby – ik ben de lul, want in Volendam zit Shoeby naast de groenteboer en bakker waar ik dagelijks kom MISKOOP Ik kon niet slapen en kocht online een twijfelaar voor mijn oudste zoon, zonder zijn kamer op te meten. Martijn werd gek toen-ie het hoorde en ik hing vervolgens aan de lijn met de klantenservice om de aankoop van dat nooit passende bed te cancelen NOOIT WEG Mijn tassen van Chanel en Louis Vuitton. Ik heb een dochter nu, ooit zijn het haar erfstukken PARFUM Op het podium Diptyque Eau des Sens met patchoeli, lekker zwaar en leuk als mensen mijn geur onthouden. Doordeweeks Escentric Molecules 01 BEAUTYHACK Een vijfstappenritueel met gezichtsproducten van hannah STIJLICOON Moeders in hippe, stoere kleding DUURSTE ITEM Iets van Celine. Ik heb een trui, vestje en T-shirt en combineer ze met items van het winkeltje om de hoek WISHLIST Customized kleding van Quinn’s Institute in de P.C. Hooftstraat voor als ik optreed in Ahoy, Afas of GelreDome ALTIJD IN JE TAS Elizabeth Arden Eight Hour Cream of vaseline voor mijn lippen, een lekker luchtje en mijn telefoon. Liever neem ik geen tas mee FEELGOODITEM Dolly Sports joggingpak MIJN STIJL Ik gooi niet bij elk optreden mijn decolleté in de etalage, maar show wel een randje buik of strookje rug MIJN MOTTO Laat het opvallen. Accessoires mogen knallen en ik heb zes gaatjes in elk oor, genoeg ruimte dus voor oorbellen en piercings.

Monique Smit GEBOREN 9 april 1989 in Volendam IS zangeres en presentatrice STUDIE kappersopleiding CONCERTEN Mega Kids Disco HEEFT een relatie met Martijn. Samen hebben ze drie kinderen, Noah, Luca en Lovi WOONT in Volendam INSTAGRAM @moniquesmit_insta

Dit artikel is afkomstig uit LINDA.LOVES THE GOOD SEASON lees hier het hele magazine.

Maike Meijer: ‘Een gezond lijf en opgewekte geest zijn zo veel belangrijker dan je laten straktrekken’Lees ook