Op latere leeftijd beseffen dat je niet gelukkig bent met je leven en alles omgooien – daar is een flinke dosis lef voor nodig. In The Great Escape spreken we vrouwen die hun dromen achterna zijn gegaan.
Nadia (45) en haar man Pascal (43) droomden er al jaren van om samen met hun twee dochters voor onbepaalde tijd op reis te gaan. Het kwam er alleen nooit van. Tot Pascal in februari 2025 ziek werd. “We besloten: als dit goedkomt, dan gaan we echt.”
“We ontmoetten elkaar in 2001, toen we allebei net klaar waren met onze opleiding, dus zijn inmiddels 25 jaar samen. In 2012 werd onze eerste dochter geboren, daar kwam vier jaar later nog een meisje bij. Reizen hebben we altijd veel gedaan, eerst met zijn tweeën en later als gezin. Ik werkte in de kinderopvang, Pascal was directeur bij een mkb en we woonden in een mooi, vrijstaand huis in een klein dorp. Een prima leven, maar stiekem droomden we ervan om uit de dagelijkse sleur te stappen. De drukte in Nederland begon ons steeds meer tegen te staan, Pascal stond elke dag in de file naar zijn werk en iedere dag was zo’n beetje hetzelfde.
Vijftien jaar geleden, de kinderen waren toen nog niet geboren, stelde Pascal voor het eerst voor om een camper te kopen, onze banen op te zeggen en voor onbepaalde tijd te vertrekken. Maar mijn opa en oma leefden destijds nog en dat waren altijd zo’n beetje mijn tweede ouders geweest. Ik wilde hen niet achterlaten en zag er ook tegenop de rest van mijn familie en vrienden zo lang te moeten missen. Dus dat is toen niet doorgegaan. In 2023, mijn opa en oma waren inmiddels overleden, kwam het plan wederom ter sprake. Nu werd het heel concreet, we hebben zelfs ons huis in de verkoop gezet. Alleen kreeg Pascal vervolgens een nieuwe baan aangeboden, als algemeen directeur van een ander bedrijf. We besloten dat hij die kans niet kon laten schieten en toch maar in Nederland te blijven.”
'Werd gek van al dat beton om me heen': Yvette (57) verruilde haar koophuis voor een camper
“Tot Pascal in februari van vorig jaar ziek werd. In het ziekenhuis werd een gezwel in zijn rug ontdekt en hij moest geopereerd worden. Een enorm onzekere tijd brak aan, zeker omdat die operatie meermaals op het laatste moment werd uitgesteld. Telkens leek er sprake van een groter gezwel: eerst hadden ze het over 3 centimeter, uiteindelijk kregen we te horen dat het de grootte zou hebben van een tennisbal. Toen hij na maanden alsnog op de operatietafel belandde, kregen ze het gezwel niet verwijderd. ‘We gaan je nu hechten’, vertelde de chirurg aan hem, ‘en een nieuwe operatie onder narcose plannen.’
Ondertussen ging het met Pascal steeds slechter, zijn hele zenuwstelsel raakte van slag door alle stress die de situatie met zich meebracht. Uiteindelijk greep de huisarts in. Zij had zo’n haar twijfels bij de aanpak en verwees ons door naar een ander ziekenhuis voor een second opinion. Daar bleek dat er inderdaad iets in zijn rug zat, maar dat er absoluut geen sprake was van een tumor. Natuurlijk waren we dolblij, maar het was ook heel raar. Je zet je maandenlang schrap voor de eventuele boodschap dat hij een kwaadaardige tumor heeft en uiteindelijk blijkt het allemaal veel minder ernstig dan gedacht.”
Nancy (49) had kanker en verkocht daarna met haar man hun bedrijf: 'We zijn met de camper naar Frankrijk vertrokken'
“Nu kunnen we erom glimlachen en denken we dat het zo moest zijn, want het is wel het zetje geweest om onze droom achterna te gaan. Al bij het eerste ziekenhuisbezoek besloten we: als dit goedkomt, dan gaan we echt. Dus hebben we afgelopen december ons huis wederom in de verkoop gedaan. Iedereen om ons heen zei: ‘Jullie wonen zo prachtig, waarom gaan jullie weg?’ Maar wij wilden gewoon iets anders gaan ervaren. En we hadden ook het gevoel dat we niet meer zoveel tijd hadden om die keuze te maken. Over drie jaar is onze oudste zestien, dan wil ze misschien wel helemaal niet meer met haar ouders mee.
Omdat we het er door de jaren heen regelmatig met de meiden over hadden gehad, kwam het niet als een verrassing. Vooral de oudste had al een tijdje zoiets van: waar wachten we nog op? Laten we gaan. Ons huis was binnen no time verkocht, veel van de meubels en andere spullen hebben we vervolgens weggedaan. Alleen fotoalbums en andere herinneringen wilden we toch graag bewaren, dus daar hebben we een container voor gehuurd. Daarna kochten we een camper en in mei van dit jaar zijn we daadwerkelijk vertrokken.”
“We hadden wel een globale route uitgestippeld met de landen die we in het eerste halfjaar wilden bezoeken, maar de boel verder zoveel mogelijk opengelaten, juist vanwege de vrijheid die dat geeft. Na een maand in Denemarken te zijn geweest, zijn we momenteel in Zweden, waar we van het zuiden naar het noorden reizen. Daar zijn we vermoedelijk nog wel een paar weken zoet mee, waarna we een kort bezoek gaan brengen aan de kerstman in Fins Lapland. Vervolgens staan ook nog Noorwegen, de Faeröer-eilanden en IJsland op de planning, waar we met de ferry naartoe kunnen.
Hoe lang we uiteindelijk weg denken te blijven? Geen idee. We willen na IJsland wel weer even terug naar Nederland om familie te bezoeken, maar zijn van plan om vervolgens richting het zuiden van Europa te gaan, het mooie weer achterna. Die mogelijkheid hebben we ook omdat we ondertussen een eigen bedrijf zijn begonnen dat volledig aansluit op ons avontuur, Road into Dreams. Via onze website en Instagramaccount geven we tips over campings, glampings, handige kampeerproducten, praktische adviezen en delen we ook onze reis.”
Debby (52) verliet het bedrijfsleven waar ze bakken met geld verdiende: 'Uiteindelijk verlies je een stuk van jezelf'
“De meiden hoeven voorlopig niet aan school te denken. Ze leren momenteel genoeg van de wereld, we bezoeken regelmatig musea en belangrijke plekken uit de wereldgeschiedenis. Kinderen hebben tegenwoordig al zo jong allerlei verplichtingen, laat ze nu maar even genieten. Dat kan ook, omdat we ons – op Pascal na – hebben uitgeschreven in Nederland en dus niet te maken hebben met de leerplicht. We zijn wel van plan om ze uiteindelijk weer online via de Wereldschool les te laten volgen, maar dat is iets voor volgend jaar.
We checken regelmatig bij het hele gezin of iedereen nog blij is met dit leven. Ooit gaan we ons echt wel weer settelen. Maar hoe of wat, daar hebben we nog geen idee van. Misschien gaan we uiteindelijk wel onze tijd verdelen tussen twee plekken, misschien komen we ooit toch weer volledig terug naar Nederland. Dat zien we later wel. Voor nu zijn we hartstikke gelukkig. De afgelopen nacht waren we bijvoorbeeld aan het wildkamperen – dat mag hier overal – op een heel mooi plekje, midden in de bossen, aan een rivier. Dat was zo stil en bijzonder. We hebben nu meer rust, ruimte en tijd voor elkaar. Daar doen we het voor.”
Heb jij ook je hele leven op de schop gegooid en wil je graag geïnterviewd worden voor The Great Escape? Mail dan in het kort je verhaal naar: rianne.meijer@linda.nl.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Annemarieke werkte voor 'The Voice', maar stortte zich volledig op haar minikoeien: 'Er is een lange wachtlijst voor bezoekers'
Rianne Meijer is algemeen eindredacteur bij LINDA. Ze houdt van alles met taal, kijkt graag documentaires over seriemoordenaars of slechte realityseries – huidige obsessie: The real housewives of Salt Lake City – en brengt veel te veel tijd door op Vinted. Maar haar grote liefde is haar tweeling van vijf jaar.
