Na bijna twintig jaar huwelijk gaan Yvonne en haar man Stefan uit elkaar. Hun huis staat te koop en zelfs de scheidingspapieren liggen klaar, maar acht maanden na de breuk gaan ze toch weer met elkaar daten.
“We zijn weer helemaal opnieuw verliefd”, vertelt Yvonne in gesprek met LINDA.
Yvonne en haar man Stefan zijn al samen sinds ze zeventien en achttien jaar oud zijn. Na acht jaar verkering trouwen ze en krijgen ze twee kinderen. Rond diezelfde periode ontstaan de eerste barsten in hun huwelijk. “Natuurlijk hadden we daarvoor ook weleens ruzie, maar op een gezonde manier. Toen we kinderen kregen, kwamen we erachter dat we anders dachten over de opvoeding. Onze waarden waren hetzelfde, maar we gaven daar op een andere manier invulling aan.”
Die verschillen worden steeds duidelijker. Yvonne laat dingen makkelijker los, terwijl Stefan juist graag de controle houdt. “Je kunt nog zo’n goede relatie hebben, maar je weet van tevoren niet hoe je bent als je kinderen hebt. Dat kun je niet even oefenen. Ik schrok van zijn behoefte om bepaalde dingen op zijn manier te doen en Stefan ergerde zich aan mijn vrijheid om dingen op zijn beloop te laten. Zo zwart-wit was het niet, maar op dat moment voelde dat wel zo.”
Yvonne probeert te begrijpen waar die verschillen vandaan komen. “Ik ging veel lezen over opvoeding en communicatie met kinderen. Vervolgens vertelde ik Stefan op een belerende manier hoe hij het allemaal anders moest doen. Superirritant natuurlijk. Dat had ik wel door, maar ik kon er niet mee stoppen. Ik was er op dat moment echt van overtuigd dat ik gelijk had. Andersom gold precies hetzelfde: hij vond dat ik te veel uit boeken haalde en te weinig op mijn gevoel deed. We keken vooral naar wat de ander verkeerd deed.”
Yvonne en Stefan groeien steeds verder uit elkaar. “We keken niet naar het geheel. Ik keek vooral naar wat hij fout deed en wat ik wilde veranderen, en hij keek alleen naar mijn aandeel. We stonden steeds vaker tegenover elkaar in plaats van naast elkaar. Op een gegeven moment kwamen we daar samen niet meer uit.”
Ze besluiten in relatietherapie te gaan. “Juist in stressvolle situaties liepen we steeds tegen dezelfde problemen aan. De opvoeding van de kinderen zorgde voor veel spanning en daardoor kregen we steeds vaker ruzie. Als die spanning er niet was, hadden we het heel fijn samen. Maar die momenten werden steeds korter en de moeilijke momenten langer. We belandden steeds opnieuw in dezelfde discussies, waardoor het negatieve uiteindelijk de overhand kreeg.”
Waarom preventieve relatietherapie een goed idee is: ‘Ook je relatie heeft onderhoud nodig’
Ook relatietherapie brengt niet de verandering waar ze op hopen. “We bereikten een punt waarop we het allebei niet meer volhielden. Ik trok het gewoon niet meer. Ik kon en wilde zo niet verder, en Stefan ook niet. Hoewel ik degene was die de eerste stap zette, besloten we samen om uit elkaar te gaan.”
In eerste instantie kiezen ze ervoor om alleen uit elkaar te gaan. “Gelukkig heeft zijn zus een B&B waar hij terechtkon. Het was duidelijk dat het op deze manier niet meer kon, maar hoe dan wel? Dat wisten we gewoon nog niet. Op dat moment zagen we niet hoe het verder moest.”
Yvonne merkt al snel dat de situatie verder verslechtert. “We zagen elkaar amper. Hoe kan er dan iets veranderen? Laat staan dat het beter wordt. Het werd zelfs erger. Zelfs onze dochter zei: ‘Het lijkt wel of jullie elkaar steeds meer gaan haten’. Dat was naar om te horen, maar ze had geen ongelijk. We hoefden niet meer ons best te doen voor elkaar, waardoor we steeds meer op de kleine dingen gingen letten. Hij kon echt niets meer goed doen bij mij, en ik niet bij hem.”
Daarom hakt Yvonne de knoop door en besluit te scheiden. “Zo’n beslissing neem je niet zomaar, zeker niet omdat je samen kinderen hebt. Het heeft niet voor niets zo lang geduurd, want je hebt veel te verliezen. Je zakt door de grond wanneer je dat gesprek moet voeren met twee tieners. Het moeilijkste vond ik nog dat de kinderen er niet over praatten. Heel onrealistisch hoop je dat ze het snappen, maar natuurlijk vinden ze het gewoon kut.”
Toch proberen ze ervoor te zorgen dat hun kinderen er zo min mogelijk last van hebben. “Ook al irriteerden we ons steeds meer aan elkaar, we hadden geen slaande ruzie. We konden dus liefdevol over elkaar blijven praten in het bijzijn van de kinderen.”
Scheiden of bij elkaar blijven? Het kan ook anders, weet psycholoog Susanne Maris: 'Hou het goede'
Ondanks de gedeelde zorg willen de kinderen het liefst in hun vertrouwde omgeving blijven. “Ze sliepen niet graag op de plek waar Stefan woonde, waardoor ik weinig ruimte had voor mezelf. Ik had steeds de zorg voor een of twee kinderen en dat vond ik pittig. Zeker omdat Stefan altijd veel deed in het huishouden. Dat kwam allemaal in één keer op mijn schouders terecht, terwijl ik ook in een soort rouw terechtkwam die ik niet kende.
Rouw om de relatie, om de toekomst die je samen voor je zag. Maar ook: wie ben ik zonder Stefan? We waren al zo lang samen dat ik dat opnieuw moest ontdekken. Zo gingen we allebei op onze eigen manier door een heel diep dal.”
Na de eerste, moeilijke maanden zonder elkaar keert de rust terug. Er is geen gedoe meer, geen afleiding en geen ander om iets van te vinden. “Ik had jarenlang het gevoel dat ik bij Stefan op eieren moest lopen. Toen hij weg was, merkte ik dat ik dat bij anderen ook deed. Blijkbaar was dat niet iets tussen ons, maar iets van mij. Ik schiet bij sommige mensen in een houding waarin ik voortdurend let op wat zij willen. Daardoor ging ik anders naar Stefan kijken: ik had hem iets verweten wat eigenlijk bij mij lag.”
De afstand doet hen allebei goed. Ook Stefan heeft zijn eigen inzichten. Acht maanden na de breuk voeren ze voor het eerst weer een openhartig gesprek. “Ik wilde Stefan graag mijn inzicht vertellen. Het verschil met eerdere gesprekken was dat ik deze keer niets van hem verwachtte. Daardoor was de druk eraf. Dat zorgde voor zoveel openheid in dat gesprek.”
Wanneer ben je na een scheiding weer klaar voor een nieuwe relatie? Date eerst eens met jezelf
Voorzichtig zetten ze de deur naar hun relatie weer op een kier. “We wilden samen kijken wat hieruit kon ontstaan, zonder verplichtingen of verwachtingen. En toen zijn we weer gaan daten. Dat was zo fijn en leuk. Het voelde heel ontspannen en tegelijkertijd ook vertrouwd, omdat je elkaar zo goed kent.”
Na een maand daten weten ze zeker dat ze weer samen verder willen. “We voelden allebei dat er iets veranderd was. Natuurlijk raken we nog weleens een gevoelig punt, maar we gaan daar nu heel anders mee om. De problemen verdwijnen natuurlijk niet zomaar, maar no way dat we ooit nog teruggaan naar hoe het was. Daarom doen we er alles aan om niet meer in dezelfde valkuilen te stappen.”
In plaats van met de vinger naar elkaar te wijzen, luisteren ze nu echt naar elkaar en proberen ze elkaar te begrijpen. “Als er nu iets dwarszit, spreken we dat meteen uit. Vroeger kon ik er dagen over malen in mijn hoofd en huilde ik in mijn eentje. Dan kwam ik pas bij Stefan als ik de situatie begreep, en had ik een verhaal klaar over wat hij fout had gedaan. Nu huil ik ook waar Stefan bij is en laat ik mezelf zien, terwijl ik nog niet precies weet wat er aan de hand is. Dat voelt kwetsbaarder, maar het is ook gelijkwaardiger.”
“We hoeven elkaar ook niet meer te overtuigen als we ergens anders over denken. En als we het een keer niet eens zijn, is dat ook oké. Als hij ergens mee zit, ben ik er voor hem en andersom. Samen zijn we er weer voor onze kinderen. Daardoor voelt onze relatie weer goed.” Het heeft Yvonne veel geleerd. “Het gaat niet om gelijk willen hebben, maar om open te zijn over wat er in je leeft zonder dat als de waarheid te zien. Gewoon delen, dat ongemak of die vreugde. En als de ander ook open durft te staan, kan er echte verbinding ontstaan.”
Yvonne en Stefan zijn inmiddels weer dolgelukkig samen. Onlangs vierden ze hun negentiende trouwjubileum, een jubileum waar ze dit keer extra bij stilstaan. “We zijn weer helemaal opnieuw verliefd. Het voelt alsof ik een relatie heb met een nieuwe man, maar toevallig ziet hij er hetzelfde uit en heeft hij dezelfde kinderen. We noemen het ook echt ons huwelijk 2.0.”
Yvonne en Stefan.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Annemarie en Arnoud lagen in scheiding, maar vonden elkaar terug: 'Het kan dus wél'
