'Ik vond 'Oh Oh Cherso' destijds enorm grappig en had mezelf wijsgemaakt dat mijn zoon nooit zo zou worden'

Meubelset van bierkratten

Het was een gigantische camping: hij liep helemaal door tot het parkeerterrein van de supermarkt, waar ik afstapte om wat liga’s en appelsap te halen. Door de heg kon ik zien hoe voor de meeste tenten banken en tafels van gestapelde bierkratten stonden. Ik bedacht dat er in één krat 7,20 liter bier zit, dus dat er flink gezopen was om een goede meubelset te creëren. “Dat ga jij nooit doen, hè engeltje?” zei ik terwijl ik mijn zoon van de fiets af tilde. Hij schudde plechtig zijn hoofd.

Natuurlijk wist ik toen ook heus wel dat het tijdperk van appelsap en zakdoekje leggen ooit voorbij zou zijn. Maar mijn kind zou later met zijn keurige vrienden gewoon af en toe een blond biertje drinken op een terras (als hij niet gewoon cola zou bestellen) en tot zijn 25e met mij op vakantie gaan. Dat ordinaire gezuip en gegil met vrienden – daar stonden wij toch duidelijk boven.

Mijn naïviteit was aandoenlijk. Dertien jaar later staat er helemaal niemand boven dat gezuip en dronken gebral. Stille getuige: mijn salontafel, die na een door mijn inmiddels zestienjarige zoon gegeven feest ineens nog maar drie poten heeft. Poot nummer vier is nooit meer gelokaliseerd.

Feesten, zuipen, blowen, wippen

Er zijn genoeg uitzonderingen, maar veel pubers feesten, zuipen, blowen, wippen en doen aan de lopende band andere dingen die het daglicht niet kunnen verdragen. Én ze gaan het liefst zonder ­zeikende ouders – die om acht uur ’s ochtends wakker zijn en naar duffe musea willen – op vakantie. Bij voorkeur naar Salou, ­Chersonissos, Lloret de Mar en Terschelling. Of andere plekken waar het grotendeels verboden is voor grote mensen.

Mijn hartelapje is godzijdank nog niet zelfstandig op zomervakantie geweest. Wel toog hij een keer naar Brussel met twee vrienden. Een dagtripje, wat ik best ambitieus vond, want zo dichtbij is Brussel niet. Maar hé, zoek het lekker uit. Ze zouden de laatste trein terugnemen. Die misten ze, want ze hadden even niet goed uitgerekend hoe lang het duurde om naar het station te lopen. Ze brachten het grootste deel van de nacht buiten door.

'Zo veel ouders, eigenaardigheden en meningen: logisch dat die klassen-WhatsAppgroepen gierend uit de klauwen lopen'Lees ook

Naar het Spaanse oord

De dag dat junior wél z’n koffer pakt om met zijn matties naar Lloret te gaan, zal ongetwijfeld ooit komen. De dochter van ­Ragnild is al zover: haar Anouk ging twee jaar geleden voor het eerst met vijf vriendinnen naar het Spaanse oord. Na de obligate adviezen over seks, drugs en alcohol kon Ragnild niet anders dan het loslaten. “Toch was ik bang dat Anouk zo veel zou drinken dat ze helemaal de weg kwijt zou raken, letterlijk of figuurlijk. Ze dronk weleens, maar nooit extreem veel in warme omstandigheden.

Mijn man en ik hebben haar van tevoren uit en te na doorgezaagd over dat ze bijvoorbeeld haar drankje nooit uit het oog mocht verliezen. Omdat er anders iets in gestopt zou kunnen worden. Ook hamerden we erop dat ze nooit ergens alleen naartoe moest gaan.

Anouk is een enorme pechvogel, zo bleek ook weer tijdens deze vakantie. Op dag één belde ze dat ze was overspoeld door een golf en daarbij haar bril had verloren – ze is zo bijziend als wat. Op dag twee zat onze allergische dochter op de Eerste Hulp. Ze was op het strand door een wesp gestoken en haar EpiPen had ze niet bij zich. Op dag drie durfde ik eigenlijk de telefoon niet meer op te nemen, maar ze meldde zich weer. Gouden ring gejat, zo sneu. We maakten ons op voor meer, maar de rest van de week bleef het opvallend stil.”

Een typische ‘zon, zuipen, ziekenhuis’-vakantie

“Later hoorde ik wel dat ze gigantisch verbrand was. Anouk heeft ons vast niet alles verteld, maar ze was best open. Toen ik na afloop vroeg hoe het tijdens de vakantie zat met drank en drugs, zei ze gewoon dat ze al dronken waren als ze op het strand lagen. Als ik afga op de foto’s, heeft ze een typische ‘zon, zuipen, ziekenhuis’-vakantie gehad met grote cocktails, veel shotjes en liters bier. Ik ben allang blij dat de schade beperkt is gebleven. Dat ze niet haar paspoort of telefoon is kwijt­geraakt of écht vervelende dingen heeft meegemaakt.”

Zon, Zuipen, Ziekenhuis, kennen we het nog? Nederlandse artsen in populaire feestoorden werden op tv gevolgd terwijl ze jongeren op de Eerste Hulp behandelden. De meesten met een alcoholvergiftiging of drankgerelateerde verwondingen. Zon, Seks en je Ouders in shock was nog zo’n programma waar je mond van openviel. Hier werden keihard feestende jongeren op camera vastgelegd. Onwetend van het feit dat hun ouders luttele meters verderop de beelden van hun doorgaans stomdronken kinderen jánkend bekeken.

Liever een struisvogel

Ik vond het toen enorm grappig. Net als Oh Oh Cherso, dat ook enkel over neuken, zuipen en feesten ging. Ik vond het entertaining omdat het destijds een ver-van-mijn-bedshow was en ik mezelf wijsgemaakt had dat mijn zoon nóóit zo zou worden. Wat ik trouwens shockerend aan de ouders in dat Zon Seks-programma vond, was dat ze vrijwillig die beelden van hun kinderen gingen bekijken. Waarom zou je jezelf in hemelsnaam zo martelen?

Jaren later kun je deze vraag vertalen naar sociale media. Want check je de insta of TikTok van je kind tijdens dit soort comazuipvakanties? Misschien ben ik een struisvogel, maar ik zou er kilometers weg van blijven. Je kind gaat er niet minder van pimpelen als jij het ziet en jijzelf krijgt alleen maar meer buikpijn.

Puberexpert Marina van der Wal is het met me eens. Niet manisch de socials van je bloedje gaan checken dus. “Zeker niet doen, nee. Je ziet namelijk niks in context. Bovendien moeten kinderen ook de ruimte krijgen om hun eigen ding te doen zonder dat alles meteen bij hun ouders terechtkomt.

Ik ben ook tegen leerlingvolgsystemen zoals Magister. Het is absoluut niet verstandig om van je puber te verlangen dat hij of zij elke dag belt of appt. Ze gaan dat geheid vergeten, waardoor jij alleen maar ongeruster wordt. Bovendien haal je je kind uit zijn bubbel als hij contact moet opnemen met het thuisfront. Misschien niet leuk, maar jij hoort hier gewoon even niet bij. Houd in je achterhoofd: geen bericht is goed bericht.”

Waar ligt de grens tussen de locatie van je puber checken omdat je je zorgen maakt en je puber online bespioneren?Lees ook

‘Laat je niet leiden door je angst’

Dat je niet ziet wat je puber uitspookt, betekent niet dát hij niets ­uitspookt. Hoe voorkom je dan dat je als ouder een week niet eet en slaapt van de angst om wat er allemaal zou kunnen gebeuren? In ieder geval beseffen dat de beelden van de kotsende pubers, en erger nog: de vreselijke nieuws­berichten die we allemaal zien, de uitzondering zijn en niet de norm, benadrukt Van der Wal.

“De meeste tieners zijn niet zo losgeslagen als de jongens en meiden die je in die programma’s ziet. In 98 procent van de gevallen gebeurt er niets ergs en heeft je kind gewoon een leuke vakantie. Laat je dus niet leiden door je angst; dat is niet de werkelijkheid. Het werkt daarom ook niet om al die horrorscenario’s op te lepelen als je voorafgaand aan de vakantie met je puber praat.

Je kunt veel beter vragen hoe je kind bepaalde situaties zou aanpakken. Maar doe dat in fases, niet in één keer. Wat doe je als je in een vechtpartij belandt? Als je elkaar kwijtraakt? Als je lastig­gevallen wordt? Laat ze zelf maar nadenken. En waar het seks betreft: ikzelf heb bij mijn kinderen een familiepak condooms in hun koffer gedaan met de opmerking dat ik investeerde in hun veiligheid.”

'Make-uploos mag dan een movement zijn, het is ook een verdienmodel: brow bars en huidklinieken zitten ramvol'Lees ook

‘Ooit zul je ze moeten loslaten’

Wat ik het enge vind van die pubervakanties, is dat die dotjes met hun onontwikkelde prefrontale cortexjes lang niet altijd kunnen inschatten hoe gevaarlijk bepaalde situaties zijn. De veertienjarige zoon van een vriendin heeft ooit een Greenwheels-auto gekraakt (vraag me niet hoe) om met 120 kilometer per uur door zijn buurt te racen.

Mijn eigen puber knutselt graag illegale Poolse vuurpijlen aan elkaar voor het betere sfeerverhogende knalwerk. Oh, en hij klimt graag op daken van flats voor het uitzicht. Ik moet er echt niet aan denken wat hij allemaal kan uitspoken in Salou of Lloret en hoe dat kan aflopen. “Essentieel is dat je kind zich van tevoren verdiept in de plaatselijke wetten en regels”, zegt Van der Wal.

“Dat kan een hoop ellende voorkomen. Er zijn bijvoorbeeld landen waar ambulances dronken mensen mogen weigeren. En in sommige populaire puber­oorden moet je een ambulance ter plekke afrekenen. Laat ze ook uitzoeken hoe het zit met drugs. Want in Nederland zijn ze misschien wel mild, maar elders kun je gewoon in de cel belanden als je ermee gepakt wordt. Dat wil je niet meemaken.

”Pubers zijn net mensen – ze komen in allerlei soorten en maten. Feestnummers, stille Willies, studiebollen. Voor elke variant geldt dat we ze ooit zullen moeten loslaten. Voor nu laat ik om te beginnen de hoop los dat ik mijn vierde tafelpoot ooit nog eens terugvind.

Dit artikel verscheen eerder in LINDA. 241

Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

'Mijn zoon (15) mag van mij geen alcoholvrij biertje. Ben ik een hypocriet?'Lees ook