Moeilijkheden met roosters, regels bedacht door de vriendin van je ex of kinderen die moeite hebben met de nieuwe situatie: een samengesteld gezin hebben is niet altijd gemakkelijk. Dat weet ook Leentje, die het lastig heeft als stiefmoeder in een samengesteld gezin.
In de rubriek Lekker Samengesteld vertellen vrouwen over hun samengestelde gezin. Deze week doet Leentje* (37) haar verhaal.
“Toen ik mijn huidige vriend leerde kennen, was mijn dochter één jaar oud. Mijn vriend heeft zelf twee dochters, één ongeveer even oud als de mijne.
Hij zat op het moment dat we elkaar leerden kennen nog in een relatie waarin hij al langere tijd ongelukkig was. Hij was emotioneel eigenlijk al uit die relatie gestapt voordat onze wegen elkaar kruisten. Toch werd ik uiteindelijk in de ogen van zijn ex de oorzaak van het einde van hun relatie. Ik was degene die haar gezin uit elkaar zou hebben getrokken.”
De ontmoeting tussen Tanja's vriend en haar kinderen verliep niet soepel: 'Ze hadden andere spelregels'
“Toen zij ontdekte dat er achter haar rug om contact was geweest, werd ik al snel bestempeld als ‘de hoer’. Mijn naam en foto circuleerden rond, met de boodschap dat ik getrouwde mannen afpakte en dat mensen maar beter uit mijn buurt konden blijven.
Maar daar bleef het niet bij. Er werden berichten naar mijn werk gestuurd waarin werd gewaarschuwd dat er iemand was die niet te vertrouwen zou zijn. Andere mensen stuurden mij zeer intimiderende berichten en dreigementen. Het voelde alsof ik nergens meer gewoon mezelf kon zijn, zonder dat mijn naam ergens opdook.
Gedurende deze periode heb ik tegen mijn vriend gezegd dat ik dit niet meer wilde. Dat hij mij moest loslaten, omdat ik niet op deze manier verder kon. Maar hij bleef naar me toe komen. En ik moet eerlijk zeggen: ik hield de deur ook niet dicht. Ik was verliefd, zag iets moois in ons samen en hoopte dat de storm ooit zou gaan liggen.”
“Ondertussen werd er een ouderschapsconvenant opgesteld. Daarin werd vastgelegd dat eventuele nieuwe partners pas na een aantal maanden bij de kinderen mochten komen. Voor mij gold echter iets anders: mijn volledige naam moest op een zwarte lijst worden vermeld, zodat duidelijk was dat juist ík geen onderdeel mocht worden van het leven van haar kinderen.
Zelfs de vader van mijn dochter werd benaderd. Hoe ze aan zijn nummer kwam weet ik nog steeds niet. Hij woonde meer dan honderd kilometer verderop. Ook hij kreeg het verhaal te horen dat ik haar gezin kapot had gemaakt. Het voelde alsof de onrust uit mijn nieuwe relatie langzaam doorsijpelde in alle andere delen van mijn leven. Uiteindelijk besloot ik naar de politie te stappen. Er werd een contactverbod opgelegd. Vanaf dat moment werd het langzaam stiller.”
Emily's stiefzoon krijgt te kleine kleren aan van zijn moeder: 'Of slippers in de winter'
“Toen kwam een nieuwe fase: samenwonen met mijn vriend. Zijn ex wilde graag het huis bekijken. Dat hebben we geregeld, al bleef ik zelf bewust weg. Daarna kwam het moment waarop de kinderen steeds meer bij ons waren. Ze waren nog jong. Natuurlijk was er soms boosheid en verwarring, maar we hebben ons enorm ingezet om met hen te praten, naar hen te luisteren en er voor ze te zijn wanneer ze ons nodig hadden.
En eigenlijk ging dat heel mooi. De kinderen waren gek op me. Er ontstond een band, kleine rituelen en gewone, fijne momenten. Zo deed ik regelmatig hun haren. Soms maakte ik vlechtjes waar ze zelf ontzettend blij mee waren. Totdat ze thuiskwamen en de vlechtjes er weer uit werden gehaald. Dat raakte me. Niet zozeer vanwege de vlechten zelf, maar vanwege wat het voor de kinderen betekende. Het voelde alsof zelfs iets kleins en onschuldigs, waar ze plezier aan beleefden, niet mee mocht naar ‘de andere wereld’. Alsof ze steeds opnieuw moesten schakelen tussen twee kanten.
En dat is misschien wel een van de moeilijkste dingen aan een samengesteld gezin: kinderen zouden nooit het gevoel mogen hebben dat ze moeten kiezen. Niet in grote dingen, maar zeker ook niet in de kleine, alledaagse momenten.”
“Inmiddels zijn we een paar jaar verder. We kunnen tegenwoordig redelijk met elkaar praten als we elkaar tegenkomen. Er is ruimte voor een vriendelijk gesprek en een glimlach. Ik heb er ondanks alles namelijk altijd proberen boven te staan, hoe tegenstrijdig dit ook voelde. Toch voel ik dat er onder die vriendelijkheid nog altijd oud zeer zit.
Ook bij ons is er veel veranderd. We hebben ons huis moeten verkopen en wonen inmiddels apart. De jongste dochter wil op dit moment het liefst alleen bij haar vader zijn. Haar moeder gunt de kinderen de tijd met papa, en dat begrijp ik.
Tegelijkertijd zorgt het ervoor dat gezamenlijke familiemomenten steeds ingewikkelder worden. Er worden scheve gezichten getrokken wanneer mijn dochter daar bijvoorbeeld een nachtje slaapt. Het voelt soms alsof er nog steeds grenzen worden getrokken tussen wie wel en niet bij het gezin hoort.”
Jonah (61) heeft het als stiefvader moeilijk met zijn samengestelde gezin: 'Geaccepteerd worden kost tijd'
“Ik heb inmiddels geleerd om mezelf niet meer op te dringen. Ik hoef niet overal bij te zijn en hoef niet voortdurend te bewijzen dat mijn bedoelingen goed zijn. Dat is een proces geweest, want natuurlijk wil je als partner onderdeel zijn van het gezin. Je wil samen aan tafel zitten, verjaardagen vieren en herinneringen maken. Niet steeds het gevoel hebben dat je op bezoek bent in een leven waarin je inmiddels al jaren een plek hebt.
Maar misschien zit daar ook wel de belangrijkste les die ik heb geleerd. Ik heb lang gedacht dat de situatie vooral iets zei over de boosheid van zijn ex. Inmiddels besef ik dat de manier waarop mijn partner met de situatie is omgegaan óók een grote rol heeft gespeeld. Een samengesteld gezin vraagt namelijk niet alleen iets van de ex-partners, maar vooral ook van de mensen die samen een nieuwe basis proberen op te bouwen. Duidelijkheid, eerlijkheid en grenzen zijn daarin ontzettend belangrijk.”
“Ik heb ook veel over mezelf geleerd. Over controle loslaten. Over accepteren dat je niet iedereen kunt overtuigen van je goede bedoelingen. Over vertrouwen houden in je eigen proces, ook als anderen een heel ander verhaal over je vertellen. Ik kan het verleden niet veranderen. Ik kan niet bepalen hoe anderen over mij denken en ik kan ook niet afdwingen dat iedereen mij een plek gunt. Wat ik wel kan, is blijven kiezen voor rust. Voor liefde. Voor de kinderen, die uiteindelijk nooit verantwoordelijk mogen zijn voor de keuzes en gevoelens van volwassenen.
En ergens hoop ik nog steeds dat er een moment komt waarop we met z’n allen aan tafel kunnen zitten. Zonder spanning, zonder scheve gezichten en zonder dat iemand het gevoel heeft partij te moeten kiezen. Gewoon samen.
Want uiteindelijk is dat wat ik altijd voor ogen heb gehad: een samengesteld gezin waarin iedereen zichzelf mag zijn, waarin kinderen onvoorwaardelijk van allebei hun ouders mogen houden en waarin er ruimte is voor nieuwe liefde, zonder dat oude liefde daarvoor hoeft te verdwijnen. Misschien is dat nog een verre toekomst. Maar voor nu heb ik geleerd dat mijn geluk niet afhankelijk mag zijn van de plek die een ander mij wel of niet gunt.”
Heb jij net als Leentje een verhaal over jouw samengestelde gezin? Mail dan je verhaal, samen met je naam, leeftijd en telefoonnummer, naar lezer@linda.nl onder vermelding van ‘Lekker Samengesteld’. Dit kan uiteraard ook anoniem.
*Leentje vertelt haar verhaal anoniem. Haar echte naam is bekend bij de redactie.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Het stiefzusje van Eleonora (31) kreeg haar oude kamer: 'Ik blijf ook een kind van mijn vader'
