'Van iemand met een prachtig, voltooid leven naar iemand die veel te vroeg afscheid zal moeten nemen'

Mogelijke moordenaar opgepakt

Een van de eerste berichten die ik lees is van Annette, de moeder van Marlies, over wie ik eerder schreef. Marlies was op reis in Colombia, raakte vermist en werd uiteindelijk dood teruggevonden. Tot nu toe was het een raadsel wat Marlies precies overkomen was, maar daar komt nu wellicht verandering in. Annette stuurt me een nieuwsbericht door; in Colombia is een verdachte opgepakt, misschien wel de moordenaar van haar dochter.

Iede over de uitvaart van Marlies, die om het leven werd gebracht in Colombia: 'Ze genoot van het leven'Lees ook

Ik word stil van het nieuws, en zoek een tijdje naar woorden om terug te sturen. Ik vind het bijzonder dat de moeder van Marlies me nog steeds op de hoogte houdt. Bij de meeste families houdt het contact na een uitvaart op, maar bij de familie van Marlies is dat anders. We hebben samen zo’n intensieve periode meegemaakt, dat we het beiden prettig vinden om zo af en toe nog eens contact met elkaar te hebben. Het nieuws dat er nu misschien wel schot in de zaak komt, houdt me de rest van de week bezig. Ik leef met de familie mee en sta af en toe even stil bij Marlies, ook al dendert de trein van mijn werkende leven onverminderd hard door.

'Met haar drie jonge kinderen staat Edith vol in het leven, maar ze weet al een tijdje dat ze snel dood zal gaan'Lees ook

Oneerlijk contrast

De eerste uitvaart die op het programma staat voor deze week, is die van een vrouw van 92 jaar. Haar man leeft nog en is 95. Ze waren 75 jaar samen en 70 daarvan getrouwd. Het zijn getallen die mij doen duizelen. Ik denk aan alles wat er in zo’n leven samen gebeurd is. Kinderen, kleinkinderen, vakanties, verjaardagen, geluk, verdriet.

Een paar dagen later spreek ik met een vrouw van 39 van wie de partner net heeft gehoord dat hij ongeneeslijk ziek is en binnen korte tijd afscheid zal moeten nemen. Het is het andere uiterste. Van iemand met een prachtig, voltooid leven naar iemand die veel te vroeg afscheid zal moeten nemen. Het blijft een vreemd, oneerlijk contrast waar weinig zinnigs over te zeggen is.

Ondertussen word ik thuis op scherp gezet door een zieke dreumes. Ik ben genoodzaakt om voor een dag alles af te zeggen om bij hem te blijven. We zijn pas net terug en het is al meteen weer een hele klus om alle ballen in de lucht te houden. Ik houd ontzettend van mijn werk, maar ik kom zoveel ellende en verdriet tegen, dat ik weet hoe belangrijk het is om die ballen af en toe ook gewoon te laten voor wat ze zijn en lekker te genieten van het leven. Al is het maar door tijd te maken voor de mensen van wie je houdt, een dagje thuis op de bank te niksen, of door iets fijns in het vooruitzicht te hebben.

Ollie (3) was een jochie met een grote lach: 'Ons kind verdient een afscheid met net zo’n grote glimlach, omdat dat is hoe hij leefde’Lees ook

Volle kracht vooruit

Mijn man Chris en ik hebben bijvoorbeeld een afspraak met elkaar dat als we terugkomen van vakantie, we meteen weer de volgende plannen. Dat er iets in de agenda staat om naartoe te leven is heel prettig. Mijn volgende lichtpuntje is overigens niet met Chris. Ik ga een paar dagen weg met mijn beste vriend. We zijn dit jaar allebei veertig geworden en dat gaan we samen vieren. Dat soort dingen heb ik nodig om mijn werk te blijven volhouden. Af en toe een voet op de rem, dan kan ik daarna weer op volle kracht vooruit.

Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

'Joann (18) komt in een gepersonaliseerde Louis Vuitton-kist te liggen, helemaal in stijl'Lees ook