Een knuffel, een leesboek of een fijne romper: wat geef je tijdens een kraamvisite? En misschien nog wel belangrijker: wat geef je vooral niet? We vroegen onze lezeressen naar de meest bizarre kraamcadeaus die zij ooit kregen.
En jullie antwoorden stelden niet teleur.
Ashley (28): “Twee kleine muizenknuffeltjes voor de geboorte van mijn zoon. Ik keek op het etiket; het bleken kattenspeeltjes te zijn.”
Leonoor (30): “Onze Liz was bij de geboorte 55 centimeter lang. Maar mijn schoonzus en zwager presteerden het om met een groenige tuinbroek aan te komen zetten, maat 104! ‘Ach, je zal wel veel van dat kleine babyspul krijgen, dan is het fijner om ook iets voor de groei te hebben’, zei mijn schoonzus erbij. Zelf verdenk ik haar ervan dat ze de broek had liggen van mijn driejarige neefje en dat hij die gewoon niet meer aankon. Het is echt niet mijn ding en ook meer iets voor een jongen.”
Pleunie (27): “Een vriend van m’n man kwam op kraambezoek en gaf onze babyzoon een dartbord én een krokodil-drankspel.”
Lotte (39): “Een vrij bizar en beledigend cadeau vond ik de doos condooms die een collega van mijn man meenam naar ons kraamfeest. Een stille hint dat we teveel kinderen hadden in zijn ogen of mijn man teveel zorgverlof opnam? Zelf zijn we in ieder geval dolblij met de komst van ons vierde kind.”
Corine (36): “Zilveren geboorteschoentjes, drie centimeter groot of zo, in een blikje als kraamcadeau voor onze dochter. Zou niet wéten wat ik daarmee moet.”
Jamilla (29): “De oma van mijn man had een heel speciaal kraamcadeau: een porseleinen pop uit haar jeugd, in klederdracht, bijna groter dan onze babydochter, met knipperende ogen en lang haar tot aan haar billen. We hebben uitgebreid bedankt en de antieke pop vervolgens onderin een kast gelegd. Alleen als oma op visite komt, halen we ‘m tevoorschijn. Ik vind de pop werkelijk doodeng.”
Suzan (41): “Een moeder van school, onze zoons zitten bij elkaar in de klas, kwam geheel uit zichzelf even bij de baby kijken. Ze bracht een knalroze kanten romper voor onze zoon Robin mee. Ze dacht waarschijnlijk dat het een meisje was, want ze had het ook steeds over wat ‘een lief poppetje’ en ‘kijk wat een haar heeft ze al’. Toen ik na een paar keer voorzichtig zei dat Robin een jongen was, zei ze: ‘Oh, maar tegenwoordig kunnen jongens ook heel goed roze dragen’. Op zich houd ik wel van unisex, maar niet per se een romper met roesjes en kantjes.”
Selena (30): “Een winterjas, in maatje 50. Alleen is Loïs begin juni geboren. Tegen de tijd dat het koud genoeg was om de jas te dragen, paste ze er niet meer in.”
Marjolein (36): “Ik kreeg precies het cadeau terug dat ik ooit zelf had gegeven aan mijn buurvrouw. Haar zoon en mijn zoon schelen een halfjaar. Blijkbaar vond ze de pyjama niet mooi. Ik moest er wel om lachen, ze wist vast zelf niet meer wie de gulle gever was geweest.”
Katja (28): “Een gouden ananas van een kennis van ons voor dochter Daisy. Waarom? Geen idee. Ik heb niets met ananassen en houd ook niet van gouden accessoires. Bovendien zie ik de link niet met een baby of met haar naam (een madelief zou dan toepasselijker zijn). Later hoorde ik ook nog dat een ananas omgekeerd een soort symbool is voor als je als stel van swingen houdt. Dat maakt het nog vreemder, want hoe komt ze daar in hemelsnaam bij?”
Fan van ananas als (woon)decoratie? Dat heeft een héél dubbelzinnige boodschap - en die is niet onschuldig
Sandra (37): “Knuffels in alle soorten en maten. Van een groene beer gewonnen op de kermis tot derde- of vierdehands verwassen én muf stinkende beesten. Ik weet echt niet waar ik die allemaal moet plaatsen in het kleine babykamertje van onze zoon. Ik heb het meeste maar zelf gedoneerd aan de lokale kringloop.”
Quinty (26): “Een vriendin gaf een ieniemienie babypakje, maat 44. Duidelijk voor een prematuur kindje. Terwijl onze Jelle een lekker bolle baby was, Hollands welvaren, voor wie romper maat 55 nog te klein was. Ik heb er nog een grap van gemaakt en subtiel gevraagd of ze het nog kon ruilen, maar ze ging er niet op in.”
Evelien (35): “Mijn tante had speciaal voor onze zoon een outfit gekocht: een spijkerbroek met een riem, een overhemd en zelfs kleine sneakers. Alles in maat 56. Lief bedoeld, maar ik zag onze newborn nog niet direct solliciteren naar zijn eerste kantoorbaan.”
Maaike (33): “We kregen van vrienden een prachtig prentenboek cadeau voor onze dochter over Hazeltje en grote Haas. Hartstikke leuk, alleen bleek het exact hetzelfde boek te zijn dat we al drie keer hadden gekregen. Ik heb nog overwogen om er een grap over te maken, maar inmiddels hebben we een kleine bibliotheek met hetzelfde verhaal.”
Niets missen van LINDA.mini? Schrijf je in voor de wekelijkse nieuwsbrief en download de LINDA.mini-app.
Dit zijn de reacties van jullie kroost op de komst van een broertje of zusje: 'Deze hoef ik niet'
