Liefdevolle momenten, baanbrekende standjes, kinky avonturen, maar ook minder leuke avonturen in de slaapkamer: in de rubriek Vrijpartij vertellen vrouwen eerlijk, open en gewoon over hoe zij seks beleven.
Tess (26): “Ik had al een tijdje een relatie toen ik ineens pijn kreeg tijdens het vrijen, heel vervelend. Seks hoort geil en sexy te zijn en niet iets ingewikkelds, dus bij pijn denk je al snel: ik doe iets fout. Lang duurde die relatie daarna niet meer, maar toen ik na een tijdje opnieuw ging daten dacht ik wel: wat als die pijn er straks weer is? Moest ik het eerlijk vertellen, of gewoon mijn mond houden en er het beste van hopen.
Saskia (53): 'Vroeger dacht ik na elke vrijpartij: gelukkig, nu even rust. Het deed altijd pijn'
Op een dag lagen we bij hem thuis op de bank te zoenen, maar ik was er met mijn gedachten niet bij. Het zoenen was heerlijk, maar mijn hoofd zat al bij de stappen die hierna zouden komen. De pijn verbergen was geen optie, want die was zo hevig dat hij die zo van mijn gezicht af zou kunnen lezen. Er zat op dat moment maar één ding op: de vrijpartij verbreken.
Voorzichtig trok ik mijn hoofd weg. Vind je het niet fijn, vroeg hij, wil je dit niet? Jawel, antwoordde ik, maar ik vind het ook heel spannend. Misschien kunnen we het wat rustiger aandoen. En zo schoof ik de penetratie weer even voor me uit. Het was een dilemma, een gesprek niet met hem, maar met mezelf; een continue strijd in mijn hoofd. Ik was er al eens voor naar de huisarts geweest, die had me doorverwezen naar een bekkenbodemspecialist. Je bent nogal verkrampt, constateerde ze. Ben je weleens gestrest? En ik had mijn schouders opgehaald, ja natuurlijk, wie is nou niet af en toe gestrest? Intussen ervoer ik de pijn als een falen van mijn lichaam, ik was niet eens in staat tot iets gewoons als penetratieseks. Het was mijn fout, het lag aan mij.
Monique (53): 'In ons huwelijk werd intimiteit aangedreven door een automatische piloot'
Het hele gebeuren maakte me behoorlijk onzeker. Geen enkele nieuwe date zit te wachten op problemen met seks, meende ik en stelde het praten erover verder uit. Ik was bang dat mijn pijn voor hem een afknapper zou zijn. Dat ik onaantrekkelijk gevonden zou worden en hem kwijt zou raken nog voor ik hem goed en wel had leren kennen. Op een avond kon ik er niet langer omheen, op de bank voelde ik zijn handen over mijn hele lichaam, ik genoot ervan en al zoenend en al voelend gingen we richting slaapkamer. Daar gingen we in bed liggen, en ik weet nog dat hij boven me hing en ik anticipeerde op wat er komen zou. Ik klauwde met mijn handen in het matras, haalde diep adem, ontspan zei ik tegen mezelf. En ineens dacht ik: hè, hij is in me, en ik voel wel wat schuren, maar het haalt het niet bij de pijn die ik had. De pijn was gewoon weg.
Aïsha (26): 'Waarom wordt seks met onbekenden als heel normaal gezien?'
Weer dissocieerde ik en was er met mijn hoofd niet bij. Zo in beslag genomen door iets wat ik vreesde, maar niet kwam. Ik was verbijsterd, wat fijn dat dit ook zo kan, dat geeft hoop voor de toekomst. O, yes. Een enorme opluchting en ontspanning vulde mijn hele lichaam en het duurde niet lang of ik kon alle gedachten loslaten en me gewoon helemaal overgeven aan het vrijen. De keren erop waren al even pijnloos, maar de angst dat het terugkeert is altijd gebleven. Al die goedbedoelende medici hebben me de indruk gegeven dat de pijn iets onomkeerbaars was. Dat die pijn nu eenmaal is was wat bij mij hoorde.
Maar hoe langer ik er over nadenk, hoe meer ik tot de conclusie kom dat de pijn helemaal niet ‘mijn schuld’ was. Het had te maken met de relatie van dat moment. In het begin was die leuk en gezellig, maar na een tijdje begon hij kritiek te uiten op mijn lichaam. En als de ogen die naar je kijken je niet mooi vinden, hoe kan je je dan nog comfortabel voelen?
Ik ben inmiddels alweer een date verder, de derde, en ook met hem gaat het goed. Ook hem heb ik niet meteen verteld wat er speelde. En ik heb eerlijk gezegd geen idee of ik dat bij een volgende wel zou doen. Ik ben bang om van de pijn een issue te maken dat me terugbrengt naar vroeger. Ik wil het liever achter me laten en alles beleven in het hier en nu. Nog steeds gaat er elke keer voor we penetratieseks hebben, een zorgelijke gedachte door me heen, maar meestal zonder reden. De keren dat ik wel weer pijn voel, zijn meestal de dagen dat ik gespannen ben door iets anders. Een signaal dat ik mijn dagen iets minder vol moet plannen, bijvoorbeeld. Dan vraag ik wat rustiger te beginnen, om in de stemming te komen. Maar de keren dat ik opgewonden ben en relaxt, gaat alles vanzelf.
Nee, het is allemaal mijn eigen schuld niet, nee, het ligt niet aan mij. Het zijn de omstandigheden, de houding van mijn bedpartner, hoe vertrouwd ik me bij hem voel. En misschien als ik me dit eerder had gerealiseerd, had het allemaal zo ver niet hoeven komen. Ik was bang niet aantrekkelijk gevonden te worden. Maar ik had natuurlijk meteen tegen die eerste kritische jongen moeten zeggen: ‘Luister, als je me niet mooi vindt, wil ik helemaal niet met je naar bed.'”
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
[lindanl-also-read title=”Saskia (53): ‘Vroeger dacht ik na elke vrijpartij: gelukkig, nu even rust. Het deed altijd pijn'” url=”https://www.linda.nl/persoonlijk/vrijpartij-saskia-uit-de-kast/” featured_image=”https://www.linda.nl/lindanl-assets/uploads/2024/08/28104038/Header-vrijpartij-v3-300×169.jpg
















