Liefdevolle momenten, baanbrekende standjes en kinky avonturen, maar ook minder leuke avonturen in de slaapkamer. In de rubriek ‘Vrijpartij’ vertellen vrouwen eerlijk, open en gewoon over hoe zij seks beleven.
Veere (29): ‘Toen mijn vriend en ik net een relatie hadden en nog niet samenwoonden, hadden we zo’n een à twee keer per week seks. Iedere keer dat we samen waren, grepen we als het ware onze kans.
Maar hoe is dat veranderd toen we gingen samenwonen. Niet dat er onmiddellijk een soort sleur ontstond, want eigenlijk bleven alle onderdelen van onze relatie even goed en leuk als daarvoor. Als hij na ene dag werken binnenkwam, vond ik het nog net zo leuk als altijd om hem te zien. Alleen het aantal keer dat we seks hadden nam drastisch af. Maar ik dacht: we zijn allebei ondernemer met veel verantwoordelijkheden, logisch dat we ‘s avonds moe zijn. Wanneer we in bed lagen knuffelden en zoenden we wel, maar tot meer namen we weinig initiatief. Geen van beiden. Soms wekenlang niet. Ik maakte me zorgen en begon een lijstje bij te houden, van iedere keer seks maakte ik een aantekening.
Ik toetste de kwaliteit van onze relatie daaraan en werd onzeker. Ligt het aan mij, vroeg ik een beetje laf, want zelf ondernam ik ook weinig actie. Intussen vertelden vriendinnen verhalen dat ze seks hadden op de keukenvloer, vaak met mannen die ze net hadden leren kennen. En hoewel mij zo’n tegelvloer nogal oncomfortabel leek, voelde ik dan toch een steek jaloezie. Het gekke was, het feit dat we zo weinig seks hadden, zat me meer dwars dan het gebrek aan seks zelf. Ik nam het ons kwalijk dat we niet aan een norm voldeden. Een norm die niemand behalve ik ons opdrong.
'We hadden die middag geen seks met anderen, dat verlangen heb ik nog wel. Maar geen haast, komt wel'
Wanneer ik er met mijn vriend over probeerde te praten, was dat vaak op de verkeerde momenten, als we samen in bed lagen bijvoorbeeld waardoor ik er onbedoeld nog meer druk op legde. Op de vraag: hoe komt het dat we zo weinig seks hebben, antwoordde hij altijd een beetje bozig. En toen kreeg hij ook nog erectieproblemen en durfde ik het onderwerp seks helemaal niet meer aan te snijden. Prestatiedruk, was zijn verklaring. Ik voelde me schuldig. Hij sprak er met niemand over, ook niet met vrienden en al helemaal niet met een hulpverlener. En ik begon mezelf af te vragen: waarom zeur ik zo, waarom kan ik niet gewoon zo iemand zijn die genoegen neemt met minder vaak seks?
In andere relaties is communicatie een probleem, veel vrouwen hebben mannen die alleen maar aan zichzelf denken, tussen ons was eigenlijk alles geweldig en als ik zo nodig vaker seks wilde, kon ik toch ook masturberen? Hoe belangrijk is zo’n frequentiecijfer eigenlijk? En waarom had ik hem voorgesteld eens te experimenteren met speeltjes? Die cockring en die bondage-set die ik had besteld, waren misschien gewoon niks voor hem en hoe erg was dat? Ik had hem wellicht te veel het idee gegeven dat hij ‘moest leveren’, misschien kwamen die erectieproblemen daaruit voort.
Vanaf dat moment heb ik het losgelaten. Dat steeds maar onszelf vergelijken met anderen deed onze relatie duidelijk geen goed. Die wilde verhalen van mijn vriendinnen betroffen vaak one-night stands, ik hield juist van mijn vriend omdat onze relatie uit vriendschap geboren was, onze intimiteit was gebaseerd op vertrouwen, op liefde, op de intentie de rest van ons leven samen door te brengen, dat is een heel ander uitgangspunt. Mijn vriendinnen zijn vrouwen die seks hebben in het doolhof van de Kamasutrabeurs, maar ik moest erkennen dat ik zo’n partner gewoon niet had. En ik op elk ander gebied hield ik juist van hem vanwege die down to earth mentaliteit.
Nu laat ik het aan hem over, ik begin er niet over en wacht rustig af tot hij het initiatief neemt en daardoor gebeurt nog steeds minder vaak dan ik zou willen, maar, tja, nou èn? Ik kan wel op zoek gaan naar een andere man die wel een seksbeest is, maar dat is dan misschien weer iemand die niet lief is voor mijn moeder. Elke relatie heeft immers wel wat. En ook al is het nog steeds niet ideaal, de seks die we hebben is altijd lekker en fijn. Ik ken hem nu negen jaar, de fasen dat het minder gaat horen erbij denk ik.
Ik ben verstandiger geworden en heb geleerd een relatie niet in cijfers uit te drukken en als ik nu met hem over seks praat doe ik dat gewoon op de bank, een neutrale omgeving. En toch en toch. Soms denk ik: zou het helpen als hij gewoon eens lekker vreemdging? Als we op die manier wat spanning onze relatie inblazen? Zou zo’n avontuur het vuurtje in onze relatie misschien wat oppoken?
Sanne (41): 'Wat gingen we doen met deze nieuwe seksuele spanning? Leidde dit tot neuken straks?'
