Naomie (32): ‘Toen het een half jaar geleden uitging met mijn ex, dacht ik: hoe kan ik het geweldige seksleven dat wij hadden nu het best voortzetten? In scharrels of meteen weer een nieuwe partner had ik geen zin. Vroeger had ik wel onenightstands gehad, maar ik voelde er nu niets meer voor om zomaar met een willekeurige man het bed in te duiken. Ik wilde niet terug, maar juist vooruit, ik besefte dat wat ik gewend was van mijn partner te ontvangen, ik net zo goed aan mezelf kon geven.
Op een ochtend zette ik zachte muziek op, stak de kaarsen aan die naast mijn bed stonden en smeerde me van top tot teen in met olie. Daarna ging ik voor de spiegel staan en kleedde me heel langzaam uit. Ik kuste mijn handen, mijn schouders, dat ging vanzelf, letterlijk alsof ik mijn eigen minnaar was die ook nog eens precies wist wat ik fijn vond.
Heel even ging het door me heen: is het raar jezelf te zoenen, is dit niet je reinste hedonisme? En kan ik echt in mijn eentje hetzelfde ervaren als eerder met mijn ex? Maar veel tijd voor nadenken was er niet, in mijn buik borrelde een warm gevoel op, spannend en ja, bevrijdend. Nog steeds voor de spiegel, keek ik diep in mijn ogen en begon lieve dingen tegen mezelf te zeggen, wat zit je haar leuk, wat heb je mooie ogen, ik word zo blij van je. Vanuit mijn heupen begon ik bewegingen te maken, en ik zei tegen mezelf, hardop: ik houd ervan als je zo voor me danst.
De muziek, de aanrakingen, het praten brachten me in vervoering en ineens voelde ik tranen langs mijn wangen druppen, eerst warm en daarna koud. Wat betekende het huilen? Was het toch gemis? Hield ik mezelf voor de gek door mijn eigen liefdespartner te willen zijn? Het besef dat ik kennelijk wanneer en hoe ik maar wilde seks kon hebben op mijn eigen voorwaarden, was overweldigend. Met mannen had ik ook wel die huilbuien gehad op momenten dat alles samenkwam en dat was precies wat er nu aan de hand was.
Ik wilde door, ik had zoveel tegelijk in gang gezet, de weg naar autonomie liep ineens gelijk met de weg naar genot, wat een openbaring was dat. Ik legde mijn hand op mijn vulva en even later volgde een explosie van een orgasme, mijn hele lichaam huiverde en trilde. Later dacht ik: de intensiteit moet te maken hebben gehad met de afwezigheid van druk. De druk die ik soms kan voelen in het gezelschap van zelfs de meest begripvolle man, van het klaar móeten komen, ontbrak nu ik alleen was. Hier, op de grond voor de spiegel, hoefde ik niks, maar stond mezelf alles toe.
Dat was trouwens ook een inzicht. Het cliché-idee van: seks heb je op een bed, kleren uit en nu gaat het gebeuren, dat alles verdween. Die ochtend was het begin van een hele reeks ochtenden. Ik beloofde mezelf 21 dagen lang dagelijks een sessie met mezelf, ook al uit nieuwsgierigheid. Ik vroeg me af: hoe zouden die dagen van elkaar verschillen? Zou die eerste extase overtroffen worden door de keren erop of zou het alleen ‘het nieuwe’ ervan zijn geweest dat die extase veroorzaakte en zou ik naarmate ik dit vaker deed juist opnieuw gaan verlangen naar vrijen met een ander? Maar dat gebeurde niet.
Zonder het in de gaten te hebben, gingen de 21 dagen over in 30 dagen en meer, zo fijn en rustgevend vind ik het. Ik ga bijvoorbeeld ’s ochtends douchen, masseer mijn borsten, wrijf de binnenkant van mijn dij en merk dat de plek tussen mijn borsten gevoelig is. Had ik dat eerder opgemerkt? Vast wel, maar minder bewust. Soms wieg ik mezelf alleen maar, sla mijn armen om me heen en dan blijft het zo, niks hot en steamy. Ik vind deze vorm van seks met mezelf echt een ontdekking en het mooie is, ik win er niet alleen zelfliefde mee, maar ook zelfkennis. Alles wat ik leer over mijn lichaam kan ik wellicht later delen met een partner. Later. Want voorlopig heb ik met het vinden van een nieuwe man even helemaal geen haast.
Marie (34): ‘Tijdens onze trio checkten ze voortdurend of ik het fijn vond wat er gebeurde’
