Veel mensen pakken ‘m er als eerste bij als de LINDA. op de mat ploft: het editorial van Linda de Mol. Onze favorieten delen we graag nog een keertje met je op LINDA.nl.
Dit editorial is afkomstig uit LINDA.154 ‘HAIR’ (2017).
Linda over lichaamshaar: 'Laseren? Straks is 'glad' weer uit en zit je als enige met een kale kano'
Lichaamshaar
Misschien verrassend dat ik het – met deze jaloersmakende berg (nep)haar op mijn hoofd voor de coverfoto – uitgerekend nu wil hebben over die andere bos. Eigenlijk vind ik dát haar ‘leuk bijhouden’ lastiger dan het haar op mijn hoofd – terwijl ik daar toch heel wat aan af blondeer, was, crèmespoel, spray, föhn, krul, toupeer, kam en borstel. Als ik opnames of fotoshoots heb, kost mijn hoofdhaar me per week algauw drie à vier uur, die ik echt leuker had kunnen besteden. Wie had ooit kunnen denken dat we ook zo druk zouden worden met haar op andere plekken.
Sorry dat ik het zo zeg, maar die KUTbikinilijn is wel een gedoetje. Oksels zijn no problem: scheermesje erlangs en kaal is uw okselgebied. Op mijn benen ben ik gezegend met een zeer milde groei, waardoor ze met zes keer per jaar epileren eigenlijk altijd glad zijn. Uit mijn wenkbrauwen plukt mijn visagiste af en toe een afgedwaald haartje.
Linda en spiritualiteit: 'Telefonisch geesten uit het verleden wegjagen, geloof je het zelf?'
Bikinilijn
Maar die KUTbikinilijn dus. Tjitske Reidinga heeft heel wat losgemaakt toen ze in LINDA’s Zomerweek vaststelde dat de zaal waarschijnlijk vol zat met jeukende kruizen. Het feit dat iedereen er zo bizar hard om moest lachen bewees haar grote gelijk. Vanaf het moment dat de normale schaamhaargroei ineens werd afgeserveerd als ‘grote gevarendriehoek’ of ‘seventies kokosmat’, begon het gesodemieter met wat we er dan wel mee moesten, met die zone. Zodra je begint bij te punten ben je de klos.
Want ermee ophouden is geen optie meer. Begonnen we voorzichtig met een brede landingsstrip, het werd al snel een streepje of, bam, meteen een naaktpoes. Het waren hele discussies in mijn vriendinnenkring. Helemaal kaal? Nee, dan heb je zo’n kinderdoosje, we zijn verdomme volwassen vrouwen. Ja, maar stel dat het later grijs wordt? Dan toch maar alles eraf, lijkt me, zo’n witte toef is ook geen gezicht. Nee joh, dan ben je 65 met een kinderdoosje, dat is nog erger. Dat is toch geen pan? Ik vind zo’n piramide wel lollig, zo’n omgekeerd driehoekje. Nee, die zijn lastig, als je die punten er niet goed in krijgt, lijkt het net een Hitler-snorretje.
'Ik deed mijn achternaam eer aan, ik zag geen zak': Linda de Mol vertelt over haar oogoperatie
De kale kano
Zo’n Brazilian-streep staat beter, maar dat moet je zo bijhouden. Nou, dan wax je het toch? Over my dead body dat ik daar in m’n blote punani ga liggen. Hoezo niet? Ze zijn wel wat gewend hoor, in die waxing salons, ze harsen ook anussen. Getver, niet! Echt wel, laat het dan permanent weg laseren, ben je er echt vanaf. Wel pijnlijk, beetje of ze sigarettenpeuken in je liezen uitdrukken. Nee, niks permanents doen, zul je net zien dat de volle bos weer in komt, zit jij als enige met een kale kano.
Scheer er gewoon een streepje in en als het ooit grijs wordt, geef je het een verfje. Hè, daar? Brandt dat niet als de hel, die chemische zooi? Daar heb je speciale Betty-verf voor, in alle kleuren, zelfs cyclaamroze. Ik zie het al voor me, dat mijn dochter de badkamer in wil maar de deur op slot zit. Nee lieverd, je kunt even niet binnenkomen, mama staat d’r Betty kobaltblauw te verven. Bijna jammer dat de seventies revival in de mode niet heeft geleid tot de terugkeer van de kokosmat. Oké, het zou weer even wennen zijn, maar wel een hoop gezeik schelen.
Nog meer editorials van Linda de Mol lees je hier. Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Waarom je Linda de Mol eigenlijk 's avonds niet alleen thuis kunt laten: 'Ik doe domme dingen'
