Linda de Mol en spiritualiteit: 'Telefonisch geesten uit het verleden wegjagen, geloof je het zelf?'

Spiritualiteit

Paragnosten, mediums, tenen­lezers, waarzeggers, tarotisten, aurareaders, pendelaars, helderzienden, helderwetenden, helderhorenden, handlezers, astrologen, dromenuitleggers. Voor wie een lijntje naar boven zoekt, een blik in de toekomst wil werpen, of met andere lastige levensvragen worstelt, is er een scala aan mogelijkheden. Ik ben daar veel te Hollands nuchter en te druk voor.

Ik moet ook heimelijk een beetje grinniken als een vriendin van mij haar nieuwe, grote kantoorpand spiritueel wil laten reinigen. Ze voelt zich er unheimisch en heeft het idee dat er vroeger – het is een oud gebouw – nare dingen zijn gebeurd. En dat spiritueel cleanen gebeurt niet ouderwets grondig door de geesten uit te roken met een bos salie, maar telefonisch. Serieus? Je kunt telefonisch geesten uit het verleden wegjagen; geloof je het zelf? Ja dus, want na die sessie is zij er senang en creatiever.

Stiekem vind ik de verhalen wél leuk. De collega die contact zocht met haar overleden geliefde oma en spierwit terugkwam. Had haar oma haar iets nagelaten, vroeg het medium, en lag dat nu op een heel oneerbiedige plek? Daar was oma namelijk wat ontstemd over. Ja, een bijbel, en die lag nu inderdaad in een plastic mandje boven op de linnenkast tussen te kleine strings en andere prullaria. Het moge duidelijk zijn dat de betreffende bijbel nu prominent midden op de salontafel ligt.

Reiki

Ik verblijf elk jaar een weekje in een verwenoord in Thailand met twee vriendinnen. Daar heb ik me laatst voor het eerst uit nieuwsgierigheid aan een reikibehandeling onderworpen. Nou had ik meteen al een stuk meer fiducie in deze vriendelijke Indiase vrouw dan in, laten we zeggen, een huisvrouw uit Heerejezusveen die zichzelf na een cursus van drie weken reikimaster noemt en in de logeerkamer naast de strijkplank mensen reikiet. Zij legde me uit dat het allemaal om energie draait en dat het kon gebeuren dat je moest huilen of dat je ineens totaal vergeten herinneringen weer haarscherp voor je zag.

Het eerste gebeurde niet, het tweede wel. Vanaf het moment dat ze haar handen boven mijn hoofd hield zag ik mijn moeder, lachend op de camping in Italië met een geel afwasbakje vol vuile vaat. Mijn vader in een beige colbertje die na een zakenreis naar Japan een geishapoppetje voor me had meegenomen. Het huwelijk van mijn broer waar ik bruidsmeisje was en de lichtblauwe schoentjes die ik zo mooi vond. Wat heerlijk dit, in kleur en 3D down memory lane.

Linda, de hockeymoeder: 'Langs de lijn miste ik veel van Noa's goals omdat ik recepten stond uit te wisselen'Lees ook

Harmonie

Met haar handen boven mijn hart herinnerde ik me een Paaszondag, waarop mijn kinderen met rieten mandjes eieren zochten in de tuin en ook de keer dat ik voor het eerst voor Jeroen kookte: sukiyaki met gestoomde rijst. Haar handen verplaatsten zich naar de bovenkant van mijn maag. Hé, dit voelde niet fijn en warm, maar ongemakkelijk. Konden die daar weg? Alsof ze het hoorde, zweefde ze naar de zijkant.

Na afloop zei ze: “I feel much heat in upper stomach.” Ik vroeg of dat misschien iets te maken had met het feit dat ik te veel snaai? “No, no, it’s anger. Are you a harmony person?” Ja, dat is wel my middle name, Linda Harmony de Mol, ik ben bepaald niet van de driftbuien. “Is not good, holding too much anger in body, is very bad for organs.”

Kijk, daar kan ik wat mee. Ik ga in 2018 gewoon gedoseerd eens wat anger loslaten. Mensen die er de kantjes vanaf lopen waaraan ik me blauw erger? Ik ga het zeggen in plaats van weg­ slikken. En als er weer eens een zure cabaretier zo’n kutcolumn over me schrijft kan-ie ’m onder uit de zak krijgen. Better for my organs.

Nog meer editorials van Linda de Mol lees je hier. Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Waarom je Linda de Mol eigenlijk 's avonds niet alleen thuis kunt laten: 'Ik doe domme dingen'Lees ook