'Hij spreekt zijn vader toe, die wordt verdacht van de moord op z'n moeder: 'Waarom overkomt ons dit?''

‘Zijn vader wordt verdacht van de moord op zijn moeder’

Ik luister met een zwaar hart. Hij scheldt zijn vader niet uit. Hij vertelt wat er thuis gebeurde, wat hij mist en wat zijn vader heeft aangericht. Zijn woorden zijn krachtig en komen hard binnen. De verdachte, zijn vader, begint te snikken en begraaft zijn gezicht in zijn handen. Zijn zoon vertelt in een rap tempo verder hoe hij over zijn vader denkt.

Susanne is 45 jaar als ze overlijdt. Haar nabestaanden vinden het fijn als haar voornaam wordt genoemd. Tijdens de zitting vertellen ze wie zij was. Een fantastische moeder, een attente en lieve dochter, een geweldige zus. Ook in de buurt is ze geliefd. Een rots in de branding, die zelf nooit om hulp vraagt. Op donderdag 2 oktober 2025 ontbijt haar oudste zoon nog samen met haar. Ze spelen een spelletje en doen boodschappen. Omdat Susanne een avonddienst heeft, nemen ze vroeg in de middag afscheid. Met een dikke knuffel, zoals altijd. Later belt hij haar om te vragen waar zijn werkkleren liggen. Een alledaagse vraag aan zijn moeder. Hij weet dan niet dat hij voor het laatst haar stem hoort.

Indrukwekkende spreekrecht

Tijdens zijn indrukwekkende spreekrecht vertelt haar zoon dat hij zich ook een andere vader herinnert. Een liefdevolle man met wie hij als jong jochie een milkshake ging halen en lekker kon stoeien. Die blij was hem en zijn broertje te zien als hij thuiskwam van zijn werk. Maar na het overlijden van zijn vaders oma, in 2016, begint zijn vader volgens hem steeds meer te drinken. Later komen daar ook drugs bij. Zijn vader verandert steeds meer in een schim van de man die hij ooit was.

De afgelopen jaren is het Susanne die alle zorg voor het gezin op haar schouders neemt. Terwijl haar man onder invloed van drank en drugs op de bank zit, werkt zij om de rekeningen te kunnen betalen. Ook doet ze het huishouden, haalt ze boodschappen, laat ze hond Jip uit en kookt ze voor haar gezin.

‘Morgen ben je dood’

Tot 21 september vorig jaar, want die avond loopt een ruzie tussen vader en oudste zoon volledig uit de hand. Danny C., die naar eigen zeggen flinke hoeveelheden bier en cocaïne heeft gebruikt, bedreigt die nacht zijn zoon met de dood. In zijn verklaring vertelt de jongen wat zijn vader tegen hem zegt: “Morgen ben je dood jongen, daar zorg ik voor.”

Susanne wordt wakker van het geschreeuw in huis en zegt tegen Danny C. dat hij normaal moet doen. Daarna grijpt hij zijn echtgenote hardhandig bij haar keel en trekt haar ketting kapot. De politie komt en neemt hem mee. Hij krijgt een huisverbod. Susanne vertelt dat haar kinderen voor alles gaan. Dat haar man dringend hulp nodig heeft en dat ze vreest dat hij haar gezin iets zal aandoen.

'Finn P. komt over als een charmante student, maar 5 vrouwen beschuldigen hem van verkrachting: 'Hij leek wel een beest''Lees ook

‘Van de aanval op Susanne zegt hij niets meer te weten’

Na zijn vertrek komt er eindelijk rust in huis, vertelt haar zoon. Ze denken dat hun vader niet zomaar meer bij hen in de buurt kan komen. Ze kunnen praten en doen weer leuke dingen samen. In de rechtbank vraagt de voorzitter aan Danny C. wat het met hem deed dat hij geen contact meer met Susanne mocht opnemen. “Heel veel. Ik was alles kwijt. Toen ik daar wegging, was ik ineens dakloos.” Hij vertelt dat hij dagenlang niet meer kon slapen of eten en voortdurend fietste. Dat hij helemaal in de stress zat.

Op 29 september 2025 vertelt Susanne in het bijzijn van Veilig Thuis en een wijkagent aan Danny C. dat het zo niet langer gaat en dat ze wil scheiden. Of de verdachte zich dat gesprek nog herinnert, vraagt de voorzitter van de rechtbank. “Ik weet er niets meer van. Ik ben weggelopen.” Uit het dossier blijkt dat Danny C. volgens de wijkagent zichtbaar schrikt van haar beslissing. Zelf zegt hij zich er niets meer van te kunnen herinneren. Steeds komt hij terug op wat hij is kwijtgeraakt. Hij was aan het doordraaien, hij at en sliep niet. Hij kon het allemaal niet meer overzien. Ook van de aanval op Susanne zegt hij niets meer te weten.

’25 keer werd ze gestoken’

Op 2 oktober wordt zij rond half elf ’s avonds, als ze terugkomt van haar werk, vlak bij haar woning opgewacht. Nadat ze uit haar auto is gestapt, wordt ze 25 keer gestoken, in haar borst, buik, hart en rug. Een buurman hoort indringend gegil en gaat naar buiten. Hij ziet een man op een vrouw insteken. Dan rent de man met het mes op hem af. De buurman vlucht. Als de aanvaller is verdwenen, gaat hij naar Susanne. Hij roept dat iemand 112 moet bellen en probeert haar gerust te stellen. Tegen de politie zegt hij dat het Danny C. was die haar stak.

“Ik vind het heel erg”, zegt de verdachte in de rechtszaal. “Heeft u dat gedaan?”, vraagt de voorzitter. Hij schudt zijn hoofd. “Ik weet het niet.” De voorzitter kijkt hem doordringend aan. Weet hij het echt niet, of wil hij het niet weten? “Ik weet het echt niet, want als ik me daar bewust van zou zijn … dan zou ik daar niet mee kunnen leven.” Die woorden blijven bij me hangen. Hij zou er niet mee kunnen leven. Maar zijn zonen moeten dat wel. Iedere dag.
Susanne overlijdt op 3 oktober op de operatietafel aan haar verwondingen.

'Wie hem zo van achteren ziet zitten, zou niet vermoeden van welke ernstige feiten hij wordt verdacht'Lees ook

‘Hij wenst zijn vader nog een toekomst toe’

In de rechtszaal vertelt haar oudste zoon dat zijn vader de liefste en meest behulpzame vrouw die ze kenden van hen heeft afgenomen. Dat ze haar moeten missen omdat hij niet kon accepteren dat de relatie voorbij was. Hij sluit zijn verklaring af met de wens dat zijn vader een flinke straf krijgt, maar ook geholpen wordt. Zodat hij misschien ooit nog een normaal leven kan leiden. Ik bewonder hem. Na de bedreigingen, na het verlies van zijn moeder, wenst hij zijn vader nog een toekomst toe. Terwijl hij zelf verder moet met een verlies waarvoor diezelfde vader terechtstaat. Volgens hun oma, de moeder van Susanne lijken de jongens op haar dochter.

Het Openbaar Ministerie eist vijftien jaar gevangenisstraf en tbs met dwangverpleging. Het schat de kans op herhaling hoog in. De officier van justitie spreekt over het zoveelste slachtoffer van femicide. “Al was zij zoveel meer dan dat.” Volgens de advocaat heeft Danny C. Susanne in een opwelling gedood en was er geen vooropgezet plan. Inmiddels heeft hij weer contact met zijn zonen. Hij zegt bereid te zijn overal aan mee te werken. Op 11 november doet de rechtbank uitspraak.

Danny C. heeft laten weten daar niet bij te willen zijn.

Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

'Hoeveel jaar moet Nadia nog wachten voordat ze dochter Insiya in haar armen kan sluiten?'Lees ook