Er zijn momenten in een rechtszaal die je niet snel vergeet, aldus Monika van der Marel in haar columns. Ze schrijft tweewekelijks voor LINDA. over strafzaken, onverwachte wendingen en alles wat je tegenkomt wanneer je dagelijks laveert tussen onderwereld en rechtszaal.
Hoeveel jaar moet Nadia nog wachten voordat ze Insiya in haar armen kan sluiten?
Tien jaar lang zijn er brieven geschreven, Kamervragen gesteld, diplomatieke gesprekken gevoerd en politieke beloftes gedaan. Nederlandse premiers spraken met hun Indiase ambtgenoot. Ministers beloofden zich in te zetten. Nadia klopte zelfs bij het koningshuis aan voor hulp.
Maar wat heeft al die diplomatieke inspanning daadwerkelijk opgeleverd? Gisteren, dinsdag 29 september, was het exact tien jaar geleden dat Nadia’s dochter Insiya uit de woning van haar oma in de Amsterdamse wijk Watergraafsmeer werd ontvoerd. Terwijl ze een broodje pindakaas at, werd het piepjonge meisje weggehaald uit haar vertrouwde omgeving. Daarna werd ze via Duitsland naar India gesmokkeld. Haar vader bleek opdrachtgever van de kidnapping en houdt Insiya sindsdien in India.
Nadia Rashid: ‘Haar vader wist dat hij mij het diepst zou raken door haar van mij af te pakken’
Inmiddels zijn we tien jaar verder. Tien jaar waarin Nederland de economische banden met India verder heeft aangehaald, terwijl een Nederlandse moeder nog altijd met pijn in haar hart wacht op hereniging met haar dochter.
Ik vraag me af: hoe vaak is India werkelijk onder druk gezet? En hoe ver was Nederland bereid te gaan toen al die gesprekken niets opleverden? 3652 dagen zijn er verstreken. Dagen waarop Nadia haar dochter niet naar school heeft kunnen brengen. Haar meisje niet heeft kunnen troosten na een vervelende gebeurtenis. En niet met haar heeft kunnen knuffelen.
Insiya werd afgelopen 6 maart twaalf jaar. Een leeftijd waarop je mentaal en lichamelijk verandert. Je veel vragen hebt en de wereld van volwassenen begint te ontdekken. Ik herinner me die leeftijd nog heel goed. De band met mijn moeder was in de pubertijd erg belangrijk. Juist dan heb je je moeder soms het hardst nodig, maar Nadia weet niet eens hoe haar dochter eruitziet. Laat staan hoe haar stem klinkt. Ze kent haar vriendinnen niet, weet niet welke muziek ze luistert en kan alleen maar gissen naar wat haar bezighoudt. Aan Nadia’s inspanningen ligt het niet. Ze schudt de afgelopen jaren aan alle bomen. Haar inzet verslapt geen moment en Insiya is geen seconde uit haar gedachten.
Kort na de kidnapping ontdekt misdaadjournalist John van den Heuvel dat Insiya in Mumbai verblijft. En een jaar na de ontvoering organiseert Nadia een stille tocht en begint ze met de campagne #BringInsiyaBack. Wat volgt, is een jarenlange, slopende juridische en diplomatieke uitputtingsslag. In december 2017 beslist de rechtbank in Den Haag dat Insiya onmiddellijk terug moet naar Nederland. In 2018 bespreekt premier Mark Rutte de zaak tijdens zijn bezoek aan India met premier Narendra Modi. Datzelfde jaar lijkt er een klein lichtpuntje te zijn.
Nadia Rashid over hoop tien jaar na de ontvoering van Insiya in 'Over Leven': 'Ik heb het idee dat er echt iets gaat gebeuren'
Het hoogste gerechtshof van India bepaalt dat Nadia vier keer per week met haar dochter mag bellen. Op maandag, woensdag, vrijdag en zaterdag op vastgelegde tijdstippen. Echter komt daar vrijwel niets van terecht. Er zijn sindsdien slechts een paar gesprekken gevoerd. En dat aantal is op één hand te tellen. Daarna krijgt Nadia haar dochter niet meer te spreken.
Stel je eens voor. Er wordt tot op de dag nauwkeurig vastgelegd wanneer je met je kind mag praten. En vervolgens blijf je jarenlang wachten tot de telefoon gaat. Wanneer je slaapt, droom je over je dochter en als je wakker bent, zijn je gedachten bij haar.
'Er wordt ze gevraagd geweld te plegen. Eerst tegen zichzelf, daarna tegen anderen'
Ondertussen gaat de juridische strijd door. In 2020 bevestigt het gerechtshof dat Nadia als enige het ouderlijk gezag heeft. Insiya’s vader wordt bij verstek veroordeeld tot negen jaar gevangenisstraf vanwege zijn rol bij de ontvoering. Maar hij voelt zich veilig in India en kennelijk deert het hem niet dat het ongezond is om een dochter bij haar moeder weg te houden. Hoogstwaarschijnlijk geniet hij er zelfs van.
Ook de politiek komt in beweging. Pieter Omtzigt en Martijn van Helvert stellen Kamervragen. Nadia doet haar verhaal in de Tweede Kamer en tientallen bekende Nederlanders steunen de #BringInsiyaBack campagne. Misdaadjournalist John van den Heuvel blijft jaar na jaar aandacht vragen voor Insiya.
Hij wil voorkomen dat de ontvoering in de vergetelheid raakt of dat de zaak in de doofpot verdwijnt. In 2021 bereikt Nadia’s strijd zelfs Brussel. Nederlandse Europarlementariërs sturen gezamenlijk een brandbrief naar India. Een jaar later zoekt de strijdbare moeder persoonlijk steun bij het koningshuis. Op de Dam overhandigt ze koningin Máxima een brief en die laat weten diep geraakt te zijn door Nadia’s situatie.
Voor Nadia voelt hereniging met dochter Insiya dichterbij dan ooit: 'In gedachten sta ik al op Schiphol'
De politieke druk neemt toe. Er volgen opnieuw Kamervragen en ook de Europese Commissie wordt ingeschakeld. Echter kan Nadia haar dochter nog steeds niet in haar armen sluiten. In 2024 volgt opnieuw een belangrijke juridische overwinning. Insiya’s vader krijgt in hoger beroep 8,5 jaar gevangenisstraf. Een jaar later laat de Hoge Raad die veroordeling in stand.
De Nederlandse rechtsgang is daarmee afgerond. Maar wat heeft Nadia aan een definitieve veroordeling als ze haar eigen dochter nog steeds niet kan zien?
Hoeveel rechtszaken moet een moeder nog winnen voordat ze haar kind daadwerkelijk terugkrijgt? Aan hoeveel bomen moet ze nog schudden? En dan is het 2026. Het jaar waarin Insiya exact tien jaar geleden werd ontvoerd. Er lijkt eindelijk een nieuwe politieke impuls te komen. Premier Rob Jetten praat met Nadia. Dilan Yeşilgöz kondigt een andere diplomatieke aanpak aan en enkele dagen later bespreekt Jetten de zaak rechtstreeks met de Indiase premier Modi.
Het kabinet kondigt bovendien aan dat een speciale “zware” delegatie naar India zal gaan om ervoor te zorgen dat Nadia haar dochter EINDELIJK WEER gaat ontmoeten. Opnieuw veelbelovende toezeggingen. En ook gloort er weer hoop.
Maar dinsdag 29 september 2026, precies tien jaar na de ontvoering van Insiya is er nog steeds geen datum waarop Nadia haar dochter weer kan ontmoeten. Zelfs een telefoongesprek lijkt voorlopig buiten bereik. En uitgerekend op die dag was een Nederlandse bewindspersoon in Mumbai. De stad waar Insiya verblijft. Niet als onderdeel van de eerder aangekondigde delegatie die een ontmoeting tussen moeder en dochter mogelijk moet maken, maar voor een handelsmissie. Terwijl Nederland en India spreken over handel, samenwerking en economische kansen, wacht Nadia nog altijd op dat ene gesprek waar ze al zo lang naar verlangt.
Niet met een minister, niet met een diplomaat, niet met een regeringsleider, maar met Insiya, haar eigen dochter.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
'Voor de familie van de vermoorde Lisa (17) staat het leven al bijna een jaar stil. Elke zitting is er één te veel'
