'Wie hem zo van achteren ziet zitten, zou niet vermoeden van welke ernstige feiten hij wordt verdacht'

Voorbereiden aanslag op Amalia en Alexia

De landelijke media zijn massaal aanwezig en ook de publieke tribune is gevuld. Niet zo gek, want de zaak rond Van der H. is uitzonderlijk. Enkele weken geleden werd hij nog verdacht van het voorbereiden van een aanslag op het leven van prinses Amalia en prinses Alexia. Inmiddels is die verdenking afgezwakt naar het voorbereiden van een aanslag op hun persoonlijke vrijheid. Bij zijn aanhouding werden onder meer twee bijlen gevonden, met daarin de woorden ‘Alexia’, ‘Mossad’ en ‘Sieg Heil’ gekerfd. Op een handgeschreven briefje stond ‘Amalia’, ‘Alexia’ en ‘Bloedbad400’.

Alledaagser

Als de verdachte begint te praten, vult zijn donkere stem de zittingszaal. Hij heeft een zwaar Gronings-Fries accent. Opvallend genoeg maakt dat accent hem ineens een stuk alledaagser.

Wanneer de voorzitter uitlegt hoe de dag gaat verlopen en vraagt of het een beetje duidelijk is, antwoordt hij enigszins opgewekt: “Ja, duidelijk hoor.” Hij zegt zich prima te voelen en geeft aan dat de medicatie om psychose(s) te bedwingen werkt. Hij zegt normaal gesproken Fries te spreken en gaat zijn best doen om “Hollands” te praten, maar er kan een Fries woord tussendoor glippen. De voorzitter stelt voor dat ze elkaar om uitleg vragen als ze iets niet begrijpen. Het voelt bijna gemoedelijk. Totdat je weer bedenkt waarom de verdachte hier zit.

Levensloop

Van der H. groeide op in Friesland, woonde na de scheiding van zijn ouders eerst bij zijn moeder, daarna bij zijn vader en stiefmoeder en later bij zijn opa en oma. Op zijn zestiende leerde hij zijn ex-vrouw kennen, met wie hij trouwde en kinderen kreeg. Hij werkte als hovenier totdat een betonblok zijn onderbeen verbrijzelde. En daar heeft hij chronische pijn aan overgehouden. “Vierentwintig uur per dag, zeven dagen per week”, bromt Anne Romke van der H.

Cannabis deed hem de pijn vergeten. Maar uiteindelijk rookte hij tien gram cannabis per dag. Tien gram per dag?! Omgerekend komt dit overeen met 20–30 joints per dag.

Zijn humeur is de afgelopen jaren wisselender geworden, zijn huwelijk is gestrand en er is amper contact met zijn kinderen. Hij sliep bij familie, op campings, in hotels en Airbnb’s en zou meerdere keren verward en soms agressief gedrag hebben vertoond. Maar zelf ziet hij dat anders: “Ik voelde mij euforisch en prachtig.”

Nu hij medicatie krijgt, vindt hij het lastig om te begrijpen waarvan hij wordt verdacht. ‘Toen was ik overal van overtuigd, maar nu zie ik dat het niet kan. Ik voel me soms een beetje vreemd als ik er nu over praat.’ Alsof het over iemand anders gaat, zegt de voorzitter. De spijker op zijn kop. Want in de werkelijkheid waarin hij eerder dit jaar leefde, communiceerde hij telepathisch met prinses Amalia. Ook dacht hij een relatie met haar te hebben en zouden ze naar Polen gaan om te survivallen. Daarvoor kocht hij bij Bever een complete uitrusting met onder andere messen en twee bijlen.

600 jaar oude taxusboom

Er wordt hem gevraagd hoe hij het survivallen met de prinses wilde aanpakken. “Ik dacht: ik meld me wel bij Defensie en dan zie ik het wel.” En als hij niets van Amalia zou horen? Dan zou hij haar bij Defensie gaan zoeken. Er komt ter sprake dat hij Paleis Noordeinde heeft bezocht. Dat moest van zijn geest, volgens de verdachte. Eenmaal daar was hij in de ban van een 600 jaar oude taxusboom. “Zo’n boom groeit maar een paar millimeter per jaar. Dat vond ik bijzonder.” En hij zou gevraagd hebben of Amalia en Alexia thuis waren.

Als het weer over de bij hem aangetroffen voorwerpen gaat, vertelt de voorzitter dat er allerlei namen, woorden en symbolen op stonden. Van der H. zegt dat hij het zich niet goed kan herinneren. Dat er psychotische tekens op stonden, weet hij nog wel. “Dat was gewoon versiering.” Ook ‘Sieg Heil’ had hij erop gezet. En de namen van de prinsessen? Dat weet hij niet meer. Plotseling merkt hij droog op: “Anders moeten de Pokémons en de avatars zich ook zorgen gaan maken, want die stonden er ook op.”

Vraagtekens

Voor zijn aanhouding sliep Van der H. in verschillende hotels in Den Haag en dat vond hij top, want het strand was dichtbij en de stad heeft veel coffeeshops. Maar er kwam abrupt een einde aan zijn verblijf toen de politie een melding kreeg dat hij in een hotel voor geluidsoverlast zorgde.

In zijn dossier staat dat hij allerlei heftige teksten zou hebben uitgekraamd. ‘Ik maak ze allemaal af’ en ‘Ik dood ze allemaal.’ Van der H. gelooft er niets van, want als hij alleen is, praat hij Fries tegen zichzelf. Maar er zijn meer vraagtekens. Op een bij hem aangetroffen papiertje staat ‘Bloedbad 400’, samen met de naam van een prinses. Volgens Van der H. was dat slechts de naam van zijn fictieve missie naar Polen, geïnspireerd op een liedje. “En daar word ik voor veroordeeld.” De voorzitter corrigeert hem. “U bent nog niet veroordeeld.” “Nou, u bent daar wel mee bezig.”

In zijn agenda wordt een tekening met een hakenkruis gevonden. Die heeft zijn zoon met autisme gemaakt, legt hij uit. Van der H. had hem verteld dat hij de tekeningen van zijn zoon prachtig vond en heeft ze daarom bewaard. De voorzitter kijkt hem aan. Is het niet opmerkelijk als een kind hakenkruizen tekent? “Nou, dat weet ik niet. Als kind tekende ik die ook.” En als uw kind dat doet, zegt u dan echt dat het een prachtige tekening is? “Nou, in zijn geval wel.”

Twee bijlen

Opnieuw komen de bijlen ter sprake. In een ervan zou een hartje Alexia erin zijn gekerfd. “Ja, dat kan, weet ik niet meer.” Maar wacht even, vraagt de voorzitter. Zou hij nou een stel worden met Amalia of met Alexia? Snel antwoordt hij: “Dat maakte voor mij geen verschil. Het was voor mij hetzelfde.”

De verklaringen over zijn survivalspullen veranderen tijdens het verhoor meerdere keren. Eerst waren ze alleen voor hemzelf. Later ook voor zijn kinderen en Amalia. Een van de rechters merkt op dat het allemaal behoorlijk ingewikkeld is. Van der H. knikt instemmend: “Psychoses zijn ook ingewikkeld.”

Trouwen met Amalia

In het dossier staat dat hij meende al vijftien jaar een relatie met Amalia te hebben en dat ze zouden gaan trouwen. Hij vertelde zijn psychiater dat hij al met een afgevaardigde van het Koninklijk Huis over het huwelijk in gesprek was. Nu zegt hij daarover: “Ik was ervan overtuigd. Dat doet een psychose.” De officier van justitie vraagt hem wat er zou zijn gebeurd als Amalia niet met hem wilde trouwen. “Dan was ik verdergegaan met mijn leven.”

Psychoses zijn inderdaad ingewikkeld. Maar rechtszaken zoals deze zijn ook gecompliceerd. TBS met voorwaarden komt ter sprake. Voor Van der H. betekent dat dat hij niet meer mag blowen. Dat lijkt hem prima, maar hij wil wel iets anders voor de zenuwpijn. Hij denkt ook mee over de voorwaarden en zegt: “Als u er zeker van wil zijn dat ik geen cannabis meer gebruik, kunt u me bij een instantie aanmelden die dat controleert.” Ook stelt hij voor zijn medicatie tegen psychoses voortaan via een maandelijkse injectie te krijgen.

Het is een vreemde gewaarwording om een verdachte hardop met de rechters te horen meedenken. Nog geen paar maanden geleden wist hij zeker dat hij telepathisch met Amalia communiceerde, bereidde hij naar eigen zeggen een missie genaamd ‘Bloedbad 400’ voor en wilde hij met twee bijlen en Amalia naar Polen om te survivallen. Nu kijkt hij er, dankzij zijn medicatie, vol verbazing op terug. Alsof de rechtbank het dossier van iemand anders met hem doorneemt. Alleen waren die bijlen, die woorden en die reisplannen wel degelijk van hem.

Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

''Jan van de BSO' werd betrapt met een meisje (2) op zijn schoot, er blijken nog 13 slachtoffers te zijn'Lees ook