Na jaren in Beijing emigreerde Yvonne (42) naar een dorp in Portugal: 'Binnenkort komen de kippen'

Van Nederland naar China

“Toen ik in 2010 afstudeerde aan de pabo was er nog een overschot aan leerkrachten en bleek het onmogelijk om aan een baan te komen. Tijdens mijn studie had ik een halfjaar in Finland stage gelopen en was ik een paar keer op reis geweest; onder andere naar Thailand, waar ik ook vrijwilligerswerk had gedaan. Dat avontuurlijke heeft er dus altijd wel in gezeten en dus besloot ik ook nu weer naar het buitenland te gaan.

Zo kwam ik terecht bij een programma dat mensen rekruteerde om in China Engelse les te geven. Het plan was om dat een halfjaar te gaan doen en vervolgens zes maanden door Vietnam, Laos en Cambodja te backpacken. Maar eenmaal in China kwam ik al vrij snel mijn latere echtgenoot tegen; een Amerikaan die daar in de marketing werkte. We besloten onze relatie een echte kans te geven en dat betekende dat er van mijn backpackavontuur uiteindelijk niets terecht is gekomen, al hebben we later samen wel veel door Azië gereisd.”

Linda ging backpacken als tiener: 'Ik had wel in stukken gesneden in een vriezer kunnen belanden'Lees ook

Niet op mijn verlanglijst

“In plaats daarvan bleef ik in China wonen, dat was makkelijker dan proberen voor mij een visum te krijgen in de VS of voor hem in Nederland. Bovendien konden we daar allebei wel werk vinden. Natuurlijk was het in het begin ontzettend wennen, ik sprak destijds nog geen Mandarijns Chinees en China heeft een heel andere cultuur dan Nederland. Eerlijk gezegd stond het eerst ook bepaald niet op mijn verlanglijst om er zelf heen te gaan. China heeft het imago heel gesloten en communistisch te zijn. Dat bleek in de praktijk gelukkig ontzettend mee te vallen, anders was ik er ook geen veertien jaar blijven wonen.

Nadat we eerst een tijd samen in een andere stad hadden gewoond, verhuisden we in 2013 naar Beijing. Ik vond een baan als leerkracht op een tweetalige school waar vooral Chinese kinderen naartoe gingen die dan de ene helft van de dag in het Mandarijn Chinees les kregen en de andere helft in het Engels. Later werd ik op dezelfde school ook nog coördinator voor het internationale lesprogramma en was het onder andere mijn taak om daar de juiste accreditatie voor te krijgen. Ik werkte hard en maakte lange dagen, net als mijn man. Toch lukte het ons ook om een leuke vriendenkring op te bouwen, die vooral bestond uit andere expats.”

Baan kwijt

“En toen begon in 2020 de covidpandemie en raakte mijn man zijn baan kwijt. Dat betekende dat hij ook zijn werkvisum verloor en hoewel het uiteindelijk lukte om via mijn baan toch voor hem een visum te krijgen, mocht hij daarmee niet meer aan het werk. Langzaam begonnen we erover na te denken of we ons leven niet ergens anders wilden voortzetten. Na zolang in een miljoenenstad te hebben gewoond, snakten we naar meer rust en ruimte om ons heen. Terugkeren naar de VS was voor mijn man geen optie en Nederland viel ook al snel af vanwege de ontzettend krappe woningmarkt. We hebben vervolgens onder andere aan Italië, Frankrijk of Spanje gedacht en kwamen uiteindelijk uit bij Portugal.

“Het enige probleem: we waren er allebei nog nooit geweest en hadden het land alleen gezien op YouTube. Dus zijn we in de zomer van 2023 die kant op gegaan om een rondreis te maken. Dat beviel zo goed, we vonden Portugal prachtig en de mensen heel aardig, dat we in februari 2024 zijn teruggekomen, ditmaal om een hele rits aan huizen te bezoeken. Twee maanden later hebben we een koopcontract ondertekend, in juli zijn we geëmigreerd. Onze grote spullen hadden we al eerder laten verschepen, wij stapten alleen met een paar koffers en onze twee katten in het vliegtuig.”

'Ik liep niet weg van mijn leven, maar er juist naartoe': Chantal emigreerde in haar eentje naar MallorcaLees ook

Eigen YouTube-kanaal

“In plaats van in een stad met meer dan 20 miljoen inwoners, zitten we nu in een dorpje op het platteland waar krap 200 mensen wonen. We hebben een stuk grond van zeker 3000 vierkante meter waarop onder andere een tamme kastanjeboom, citroenboom en een olijfboom staan, plus ons huis, dat we sindsdien zelf aan het restaureren zijn. We verbouwen allerlei soorten groenten en fruit, van bramen en aardbeien tot uien, aardappels en courgette. En de afgelopen maand zijn we druk geweest met de bouw van een kippenhok, de kippen komen als het goed is binnenkort. Wie weet nemen we er later nog wat meer dieren bij. Schapen om het gras en onkruid in bedwang te houden zou bijvoorbeeld leuk zijn.”

Ik werk tegenwoordig als zelfstandige en geef nog steeds Engelse les, maar dan online. Ik heb wat Chinese leerlingen die in Beijing wonen, als het bij mij in Portugal half 11 ’s ochtends is, dan is het voor hen half 5 ’s middags, dus dat gaat prima. Daarnaast ben ik bezig met de verkoop van lesmateriaal en zijn we druk met ons eigen YouTube-kanaal, waarop we alles over de restauratie van ons huis delen. Zo hebben we zelf het hele dak vervangen. Hopelijk kunnen we dat verder uitbouwen en er ook inkomsten uit genereren.”

Samen met andere gezinnen een boerderij kopen: 'erfdelen' is in opkomstLees ook

Altijd samen

“Het leven bevalt hier heel goed, al was het natuurlijk wederom even wennen. In Beijing konden we elke avond iets anders bestellen als we geen zin hadden om zelf te koken, het openbaar vervoer was prima geregeld. Je hoefde eigenlijk nergens moeite voor te doen. Het was ook haast alsof we met onze verhuizing vijftien jaar terug in de tijd gingen: het leven gaat hier veel langzamer en weinig gebeurt nog digitaal, dus je hebt te maken met een hoop papierwerk. Daarnaast zijn we nu veel meer op elkaar aangewezen én brengen we praktisch al onze tijd samen door, ook omdat we aan het huis aan het klussen zijn.

Gelukkig hebben we wel al wat leuke mensen uit de omgeving ontmoet en proberen we zoveel mogelijk mee te doen aan activiteiten in de buurt om nog meer mensen te leren kennen. Zo heb ik laatst een workshop zuurkool maken gevolgd en gisteren nog vrijwilligerswerk gedaan in de lokale dierenopvang. We hebben onszelf vijf tot tien jaar gegeven om er iets van te maken hier. We hopen dat dit ons eindstation is, maar zo niet, dan bedenken we wel weer een ander plan.”

Heb jij ook je hele leven op de schop gegooid en wil je graag geïnterviewd worden voor The Great Escape? Mail dan in het kort je verhaal naar: rianne.meijer@linda.nl. 

Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Marieke werd op haar 50e uitvaartbegeleider: 'Klinkt misschien gek, maar ik heb veel plezier in mijn werk'Lees ook