Saskia (53) werd slachtoffer van datingfraude: 'Mijn toekomst was ik kwijt, net als de 20.000 euro die ik hem had geleend'

Allerlei officiële formulieren

“Dat Bruce op een booreiland werkte, vond ik interessant; mijn broer had dat ook gedaan. Hij herkende de gedetailleerde verhalen die ik van Bruce hoorde. ‘Die veiligheidsofficiers, dat zijn aparte mensen, maar dat past wel bij jou’, zei hij. Net als iedereen om me heen was hij blij voor me dat ik zo’n leuke man had gevonden. Eén collega trok haar wenkbrauwen op. ‘Weet je wel zeker dat hij echt is?’, vroeg ze. ‘Natuurlijk’, antwoordde ik lachend.

Na een paar maanden zei Bruce: ‘Ik kom voortijdig naar huis. Ik moet je zien.’ Ik was zo blij. Vanzelfsprekend wilde ik hem daarbij helpen, door bij zijn werkgever zijn verlofaanvraag te onderbouwen en allerlei officiële formulieren op hun HR-site in te vullen. Het zag er indrukwekkend uit, vond ook een vriendin die ik alles liet zien. Wat verder nog even geregeld moest worden, was de uitkering van Bruce’ reserves, een soort vakantiegeld.

Bruce vroeg of dat naar mijn rekening overgemaakt kon worden. Dan zou hij er straks het snelst over kunnen beschikken. Zijn eigen rekening was om veiligheidsredenen geblokkeerd – dat is altijd zo, wist ik via mijn broer, als je op een booreiland werkt. Het ging om een bedrag van 60.000 euro, zag ik, nadat ik met Bruce’ gegevens ingelogd had. Het voelde speciaal dat hij mij zo vertrouwde.”

Het geld was bijzaak

“Terwijl we dit aan het regelen waren, doken er bij Bruce af en toe rekeningen op. Zo waren er kosten om zijn vervanger in te vliegen, ook speelden er problemen met zijn huisvesting. Omdat Bruce niet bij zijn geld kon, zei ik: ‘Joh, dan schiet ik het toch voor?’ Het ging niet om heel hoge bedragen, nooit meer dan 1000 euro. Toch was mijn spaargeld er al snel doorheen. ‘Geen probleem, dan leen ik wat van vrienden’, was zijn reactie. ‘Dat komt naar jou, regel jij het verder?’ Wanneer ik dan bijvoorbeeld de helft ontving van wat er nodig was, zorgde ik toch dat ik de rest bij kon leggen.

Nooit heb ik me afgevraagd: klopt dit wel? Ik was ook helemaal niet met dat geld bezig. Ik was met hém bezig. Met zijn lieve stem, elke ochtend, elke avond. Dat geld was bijzaak, ik zou het allemaal terugkrijgen, en hoe sneller zijn zaken geregeld waren, hoe sneller hij thuis zou zijn.”

Twee slachtoffers van datingfraude doen hun verhaal: 'Het is oplichting via je hart'Lees ook

Het zoveelste oponthoud

“Ondertussen wilde het overmaken van zijn reserves maar niet vlotten. Daar zette Bruce een advocaat op, wat weer geld kostte. Het betekende ook het zoveelste oponthoud en dat werd steeds frustrerender. Het jurkje dat ik zou dragen als hij kwam, lag al tijden klaar. Ook de fles champagne was gekocht. Die zouden we opentrekken als we elkaar zouden zien. We zouden dansen op ons liedje, midden op Schiphol – kon ons het schelen wat anderen dachten.

Maar zijn thuiskomst werd telkens uitgesteld. Eén keer had hij zelfs al een e-ticket gekocht, dat stuurde hij door. Hij zou appen als hij met een helikopter vanaf het booreiland vertrok. ’s Ochtends was ik op een verjaardag en zat opgewonden te giebelen met mijn vriendin. Maar het bleef de hele dag stil. Pas de volgende ochtend kreeg ik Bruce te pakken. Hij was intens verdrietig. Er was alweer een kink in de kabel gekomen en hij zat er volledig doorheen. Ik pepte hem op, zoals hij mij op andere momenten oppepte.

Niet lang nadat ik na veel dubben een persoonlijke lening had afgesloten om een onverwachte belastingaanslag voor Bruce te betalen – echt het allerlaatste dat nog tussen ons instond – bracht ik mijn zoon een paar dagen naar zijn vader. Toen hij uitstapte, zei hij, haast net zo hoopvol als ik al maanden was: ‘Je laat het meteen weten hè, als Bruce thuis is?’”

Frauduleus rekeningnummer

“Het was een prachtige zomerdag en ik ging wandelen in een natuurgebied, alleen. Opeens werd ik gebeld door een onbekend 06-nummer. Een man van mijn bank. Hij begon over een recente overboeking: waar was dat voor geweest? Ik vroeg verontwaardigd wat hij daarmee te maken had. Maar goed, als hij het per se weten wilde: het was geld voor mijn vriend. Of ik die wel eens in het echt had gezien? Ik werd kwaad. Waar bemoeide die vent zich mee?

En hoezo had ik geld overgeboekt naar een frauduleus rekeningnummer? Dat kón niet. Bruce was geen oplichter. Ik ontving zelf toch ook geregeld geld? Dat dat van andere slachtoffers was geweest, dat ik als zogenaamde geldezel was gebruikt: wat een misselijke suggestie. De man van de bank bleef kalm. ‘Misschien moet je er even rustig over nadenken’, besloot hij het gesprek.

Verbijsterd hing ik op. Totaal in shock. Nog voordat ik bij mijn auto was – ik rende bijna, zo overstuur was ik – sloeg het besef in. Deze man kon weleens gelijk hebben. Plotseling zag ik het. Kleine gaten in Bruce’ verhaal. Kleine aanwijzingen. Dat hij me wel de straat in zijn woonplaats had verteld, maar eroverheen praatte als ik naar het huisnummer vroeg. Dat het beeldbellen iedere keer mislukte. Dat het nu al vier maanden niet lukte om naar huis te komen. En misschien wel de grootste aanwijzing: dat het zo perfect was. Dat hij zo perfect was.”

Pig butchering is nieuwe vorm van datingfraude, het overkwam Maud: 'Ben voor 26.000 euro opgelicht'Lees ook

Foute boel

“Ik heb mijn vriendin gebeld, diegene die met alles had meegekeken. ‘Dit kan niet’, zei ze ontzet. ‘Onmogelijk.’ Maar ik wist het. Thuis belde ik in alle staten naar de Fraudehelpdesk. Zij bevestigden dat alles erop wees dat het verschrikkelijk foute boel was. De officiële sites die ik had gezien, de documenten, het e-ticket: het kon heel goed fake zijn. Alle kloppende verhalen over het booreiland: gewoon een goed uitgewerkt script dat ze hebben liggen.

‘Ze’ ja: al had ik dan altijd dezelfde man aan de telefoon gehad, de mails en whatsapps waren hoogstwaarschijnlijk in wisseldiensten naar me gestuurd. Zo gaan ze te werk, datingfraudecriminelen. Wat heb ik gehuild. Bruce bestond niet. Hij zou nooit thuiskomen. Mijn toekomst was ik kwijt. Net als de 20.000 euro die ik hem in de loop van de tijd had ‘voorgeschoten’. Ik voelde me zo in de maling genomen.

Het ergste was nog het moment dat ik mijn zoon weer ophaalde bij zijn vader. ‘Is Bruce al thuis?’, vroeg hij, met verwachtingsvolle ogen. Ik vertelde zo rustig mogelijk dat hij er nog steeds niet was, en dat het tijd werd dat wij ons eigen leven weer oppikten. Stond alles niet al veel te lang on hold? Hem de waarheid zeggen, ik kon het niet, straks zou hij gaan denken dat de wereld alleen maar uit oplichters bestond. Inmiddels weet hij het wel. Dat ook hij er zo bij betrokken was, vind ik het ergste van alles.”

Strijdvaardig

“Maar ondanks mijn verdriet was ik toen ook heel strijdvaardig. Ik besloot: ik ga hier niet aan onderdoor, dat gun ik ze niet. Wraak wilde ik, wraak. Daarom confronteerde ik ‘Bruce’ niet met wat ik wist, maar hield contact via geschreven berichtjes, in de hoop dat ik kon helpen om hem en zijn handlangers, waarschijnlijk Nigerianen, te ontmaskeren.

Ik heb zelfs nog een door de bank versleuteld linkje van ons droomhuis naar hem gestuurd, waarmee ze opgespoord konden worden. Helaas is daar niet op geklikt: ze weten dat zoiets risicovol kan zijn. En toen ik begon aan te dringen dat ik geld nodig had – kon hij niet nog eens wat over laten maken? – werd het stil.

Ondertussen joeg ik dagelijks op nepprofielen op datingsites. Als je eenmaal alert bent, zijn die eenvoudig te herkennen. Spreken ze Engels, hebben ze een exotische baan en een hoog salaris, en beweren ze ook nog eens half-Nederlands te zijn? Berg je maar. Ik maakte er een sport van om gesprekjes aan te knopen en ze dan, als ik het echt zeker wist, als nep te rapporteren.”

Datingfraude

“Toch is de tijd erna heel zwaar geweest. Ik schaamde me vreselijk en heb haast niemand verteld wat er gebeurd was. De mensen die ik de waarheid wel vertelde, weten nog altijd niet hoeveel geld ik ben kwijtgeraakt. Dat is te pijnlijk. Al vind ik dat zelf niet eens het ergste. Ik weet dat ik er nog betrekkelijk goed vanaf ben gekomen: er zijn slachtoffers die alles kwijt zijn. Ik heb mijn huis nog, kan nog leuke dingen doen met mijn zoon en de schuld waar ik acht jaar aan zou vastzitten, ben ik versneld aan het aflossen. Nee, het ergste was mijn geknakte vertrouwen. Nu, na twee jaar, is er voor het eerst weer iemand bij wie ik me voorzichtig durf te geven.

Mijn verhaal is niet uniek. Dit overkomt veel meer mensen. Vrouwen én mannen. Zulke criminelen zitten niet alleen op datingsites maar ook op Facebook, Instagram, zelfs op LinkedIn. Ik ben ambassadeur bij de lotgenotengroep van Slachtofferhulp en ik lees haast dagelijks nieuwe verhalen. Zo schrijnend. Mensen denken dat slachtoffers dom en naïef zijn. Nou, ik kan je zeggen: ik ben niet dom. Toch is het mij gebeurd. Deze criminelen zijn zo goed, zo gehaaid. En ze verzinnen telkens nieuwe trucjes. Tegen elke single die verlangt naar aandacht zou ik willen zeggen: pas op. Pas echt op.” 

Ben je ook slachtoffer geworden of zoek je meer informatie over de gevaren van datingfraude? Kijk op: slachtofferhulp.nl/datingfraude en fraudehelpdesk.nl

Dit verhaal verscheen eerder in LINDA. 203

Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Rileen is slachtoffer van datingfraude, in 'Op1' vertelt ze erover: 'Verslaafd aan zijn aandacht'Lees ook