Het topje van mijn teen wrijft over het badlaken op de dikke matras. De nagellak glinstert in de zon en de weerspiegeling van het water.
Ik lig naast een feeëriek hotelzwembad vol groene mozaïektegels. Tropische planten eromheen. Een meter voor me spettert een Thaise peuter. Ze spreekt Engels met haar Filipijnse nanny. Personeel in wit jacquet draaft geruisloos rond met geparfumeerde handdoeken, ijswater en fruithapjes. De paar euro die de elite neertelt voor een glas vers geperst meloensap verdienen zij per dag.
Gisteren heb ik afscheid genomen van een klant die me een week wilde zien. Na een paar dagen samen in Hat Yai vlogen we naar Bangkok. Daar telde ik zoet lachend de dagen en uren af tot ik hem kon uitzwaaien. De stad zuigt aan me. Bij ons afscheid wenst hij me voor straks een fijne vlucht naar huis, maar hij is nog geen uur vertrokken of ik zit in een taxi naar een ander hotel. Vooraf heb ik stiekem mijn terugvlucht al verlengd. ‘Me-time’ noem ik dat. Ik heb een suite voor mezelf geboekt. In mijn hotelkluisje ligt een envelop met een dikke stapel paarse briefjes van 500 euro.
High-class escort Amber: 'Markus geilt op seks met bekende dames'
Ik schuif mijn lege bord met monogram weg en geniet van de fluwelen hitte. Een paar ligbedden verderop ligt een man met een Italiaans uiterlijk. Hij is lang, kaal en sexy. Zijn schedel glimt. Vanaf het moment dat ik uit mijn jurkje gleed koekeloert hij onomzichtig. De bediende die mijn dienblad ophaalt zet een glas ijswater neer. De man knikt naar me. Ik zweet ondanks het lome nietsdoen, mijn bikini wordt plakkerig. Uit mijn strandtas pak ik een magazine. In een flits zit hij op het ligbed naast me, quasinonchalant. Ik wil nu geen praatje maken, maar het lukt me nooit om onbeleefd te zijn. De man flirt ongegeneerd. Hij heeft diepbruine ogen en een enorm ego. Bij ieder zuchtje wind lonken de wapperende pagina’s van mijn glossy. Mijn lichaam verzet zich.
Hij lacht om een grapje en vraagt of we vanavond samen kunnen gaan eten. Hij weet nog wel een restaurant dat een prinses waardig is. Zweetdruppeltjes zigzaggen door zijn dunne, krullende borsthaar naar beneden. Het krokodilletje op zijn zwembroek zuigt de straaltjes op. Ik twijfel of ik zal hinten dat een mooie dame niet goedkoop is. Zo heb ik al vaker een fiks extraatje verdiend en dat zal me nu ook lukken. Mijn lichaam is verworden tot handelswaar.
Mijn hersenen maken koortsachtig een afweging. Het kind in het water kirt: “I am your number one!” Haar nanny knikt bevestigend en omarmt haar verliefd. De man vraagt wat ik ervan denk. In mijn hoofd galmt: I am my number one. Ik glimlach beleefd en weiger. Ongelovig kijkt hij me aan, schuift zijn Armani-zonnebril omhoog en knippert met zijn ogen. Ik trek mijn benen op en vouw mijn armen er gesloten omheen. Vandaag wil ik gewoon alleen eten. Geen perfecte make-up, geen gevatte conversatie en geen geïmponeer met de wijnkaart. Vandaag en morgen ben ik lekker vrij. Waar is mijn tijdschrift?
Dit artikel verscheen eerder in LINDA.
'Arend is een getalenteerd verhalenverteller, maar ik ben hier niet voor niets'
