Iedereen verdient een uitvaart die recht doet aan wie hij of zij was, vindt uitvaartverzorger Iede Hoorn. Want hoewel de dood verdrietig en schrijnend is, is er ook zoveel liefde.
Elke twee weken schrijft Iede Hoorn over bijzondere mensen en hun uitvaart.
'De erehaag was een confrontatie met de bikkelharde werkelijkheid: Marlies is er niet meer'
Vandaag begint meteorologisch gezien de herfst. We hebben alweer een beetje van de hitte kunnen afkicken met al die regen. En eerlijk gezegd, ik vind het helemaal niet zo erg. Hoe dol ik ook ben op een lekker zonnetje; wat was het warm! En wat was het de afgelopen tijd druk.
De zomermaanden waren voor mij een gekkenhuis, veel overlijdens. Dat heeft zeker te maken met het warme weer. Doorgaans begeleid ik veel uitvaarten van mensen die relatief jong waren, maar deze zomer had ik ook best wel wat mensen op leeftijd. 90, 95, een was zelfs bijna 100!
Hitte brengt in mijn werk zo zijn eigen uitdagingen met zich mee. Bijvoorbeeld wanneer iemand thuis wil worden opgebaard. Een lichaam blijft bij hoge temperaturen namelijk minder lang mooi. Dat maakt een opbaring thuis wat ingewikkelder, maar niet onmogelijk. Je ziet dan ook dat er in de zomer om die reden vaker wordt gekozen voor balseming.
'Met haar drie jonge kinderen staat Edith vol in het leven, maar ze weet al een tijdje dat ze snel dood zal gaan'
En dan zijn er nog de vakanties. Mensen die halsoverkop terug moeten komen van hun vakantieadres. Een aantal keer heb ik zelfs uitstel moeten aanvragen bij de gemeente zodat ook echt iedereen bij de uitvaart kon zijn. En andersom gebeurt het natuurlijk ook; dat mensen nog thuis zijn, maar hun geplande vakantie moeten verzetten. Ik krijg in deze periode altijd veel vaker de vraag om een akte van overlijden, zodat die kan worden ingediend bij de verzekeringsmaatschappij om de vakantie om te boeken.
Ook de locatie zelf kan met hitte een uitdaging zijn. Een aula kan soms ongewild veranderen in een broeikas, voor niemand prettig. Gelukkig is er steeds vaker airco. En laten we niet vergeten dat de zomer ook geweldige mogelijkheden met zich meebrengt; hup, deuren open en naar buiten!
Onlangs kon ik bijvoorbeeld een cabrio als rouwauto inzetten. Ook niet voor ieder seizoen weggelegd. En uitvaarten in de buitenlucht hebben altijd een bijzondere sfeer. Zo heb ik in verschillende achtertuinen gezeten, zowel voor de ceremonie als de nazit, en die ene uitvaart in het Amsterdamse Bos met de deuren open en het geluid van de vogeltjes op de achtergrond, was toch ook prachtig. En mocht de tuin ontbreken; steeds meer crematoria hebben een speciale buitenplek die voor uitvaarten te gebruiken is. Ik houd ervan.
En wat dacht je van het strand? In de vakantieperiode en met mooi weer, ligt het daar natuurlijk vol met mensen die lekker liggen te zonnen. Als je daar vervolgens met een overledene op een baar langsloopt, dan trekt dat nogal wat bekijks. Niet per se heel fijn, maar dat hoort ook een beetje bij dit seizoen. Dat weet je van tevoren. Hetzelfde geldt met een bootuitvaart. Die doe ik veel in Amsterdam en in de zomer is het hartstikke druk met bootjes in de grachten. Mensen die lekker genieten van het mooie weer op het water, en dan komen wij opeens met een kist voorbijgevaren. Een gek contrast, maar ook wel weer heel Amsterdams.
En nu begint de herfst. De deuren gaan weer wat vaker dicht, de paraplu’s komen misschien wat vaker tevoorschijn en de uitvaarten veranderen gewoon mee. Ieder seizoen brengt een andere sfeer en andere mogelijkheden met zich mee. Tja, en als jij als zomerliefhebber in de herfst komt te overlijden, dan brengen we die zomer gewoon alsnog terug. Daar draaien wij uitvaartverzorgers onze hand niet voor om.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
'Jarenlang runden ze een club op de Wallen, nu kregen ze samen een geweldige uitvaart. Mét paaldanseres'
