In de nieuwste aflevering van het tv-programma De verloskundigen begeleidt verloskundige Loïs een gezin dat hun pasgeboren baby is verloren. Het raakt haar niet alleen als zorgverlener, ook als moeder.
Gelukkig heeft Loïs veel aan haar partner Jessica en hun zoontje Winter. Met hen kan ze altijd haar emoties delen: “Gelukkig hebben we elkaar.”
“Nou, je ziet het aan mijn ogen, je hoort het aan mijn stem, ik had een heel moeilijke kraamvisite. Maar ook heel mooi. Hoe dubbel kan het leven zijn.” Loïs zucht en probeert haar tranen weg te slikken. “Ja, ook dit is verloskunde. En dit doet pijn, zo veel pijn. Mijn lieve, lieve, lieve cliënt moest afscheid nemen van haar baby.”
Als verloskundige bouwt Loïs vaak een langdurige band op met haar cliënten. “Hun vorige kindje is ook met mij geboren en toen hebben we ook veel contact gehad, want het was toen ook niet makkelijk. Met deze bevalling was ik er niet bij, want ze is medisch bevallen in het ziekenhuis. Het leven is niet maakbaar en het leven en de dood staan soms echt dicht tegen elkaar aan.”
Kim van Kooten vond meelopen met verloskundigen pittig: 'Straks ging het mis met moeder en baby'
Dit soort verdrietige gebeurtenissen laten Loïs soms twijfelen aan haar beroepskeuze, deelt ze in het programma. “Soms denk je: waarom werk ik niet ergens achter de kassa? Dat lijkt me soms veel leuker dan dit soort dingen doen voor je werk.”
Als een bevalling misgaat, blijft dat lang door Loïs’ hoofd spoken. “Bij elke nare situatie ga je al die stappen weer door. Het is een soort film die blijft afspelen: wat heb ik toen gedaan? Heb ik het wel goed gehoord? Het vreet aan je, het kruipt in je. En daarna denk ik: zij was gewoon negen maanden zwanger en heeft thuis een wiegje en een box staan waar geen kindje in komt te liggen, daar komt zij naar thuis. Maar ik kom thuis bij een vol gezin, bij een springlevende jongen. Die had zij ook gewild.”
De partner van Loïs, Jessica, is geboortefotograaf. Zij maakt ook dit soort ingrijpende situaties mee. Daardoor kunnen ze er samen goed over praten. “Het is echt zwaar, de hele week voel je het continu om ons heen hangen. Ik merkte het ook aan Winter, dat hij merkte dat wij allebei een beetje van slag waren. Eigenlijk ben ik elke dag met zo’n gezin bezig.”
Praktisch kan ze als verloskundige in zo’n situatie niet veel voor het gezin betekenen, maar ze zorgt wel dat ze hen op andere manieren bijstaat. Jessica vindt het mooi hoe haar partner er als verloskundige is voor de cliënten die ze begeleidt. “Je zei gisteren wel iets supermoois. Ik stond te huilen in de keuken toen je dat aan de telefoon tegen haar zei”, zegt Jessica in de aflevering over een telefoongesprek tussen Loïs en een cliënt.
Loïs knikt en vertelt wat ze tegen de moeder in kwestie zei: “Ik vroeg haar of ze wist dat je van elke baby die je ooit gedragen hebt, DNA in je lichaam blijft houden. Dus ze heeft van haar zoon afscheid moeten nemen, maar zij heeft altijd een stukje cellen van hem in haar. En dat blijft dertig tot veertig jaar lang aantoonbaar in iemands bloed. Toen moest zij huilen aan de telefoon. Ik vond dat eerst moeilijk, want ik dacht: nu maak ik haar aan het huilen, maar volgens mij was het op een goede manier.”
De verloskundigen terugkijken? Dat kan via NPO Start.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Sanne vertelt over haar werk in 'De Verloskundigen': 'Het voelt niet als werk'
Jujube Zeguers (26) is freelance redacteur voor LINDA.nl en schrijft het liefst over mensen en hun bijzondere verhalen. Ze woont in Delft met haar verloofde en is dol op reizen, lezen en podcasts.
