Jolien is stormjager: 'Goede storm gaat áltijd boven feestje'

Stormjager

Jolien woonde vroeger aan de kust, waar haar familie een strandhuis had. “In die tijd was er nog geen Buienradar, dus ik was altijd met het weer bezig. Vooral als ik het water op ging. Kwam er een onweersbui, dan was het vanaf het strand ontzettend mooi om te zien.”

Stormjagen wordt pas een hobby wanneer ze het Amerikaanse programma Storm Chasers ziet. “Ik dacht: zoiets moet ik in Europa toch ook kunnen doen? Eerst ben ik zelf op pad gegaan, maar in 2014 kwam ik bij een Nederlandse community terecht. Met de zware storm tijdens Pinkpop hebben we toen 1000 kilometer gereden. Dan mag je wel spreken van een eerste echte chase.”

Gek doen

Stormjagen begint een paar dagen vóór de ‘echte’  storm. De groep – die altijd wisselt – houdt de weerkaarten goed in de gaten en discussieert over de eerste bestemming. “Je moet voorbereid op pad, want je weet nooit waar je uiteindelijk belandt. Er gaat eten mee voor drie dagen en kleding voor -10 tot 30+ graden Celsius. Alleen de voorpret is al leuk.”

Eenmaal aangekomen bij het eerste target punt, stoppen ze langs de snelweg. “Het grootste deel van het stormjagen zijn we bezig met positioneren. Moeten we misschien toch een andere richting op, waar gaan de andere chasers naartoe?”

Eén van de foto’s van Jolien. 

Komt de storm er eenmaal aan, dan is de grootste uitdaging het vinden van een mooie plek. “Soms moeten we ons wel zes keer verplaatsen, binnen één vierkante kilometer. Hebben we de storm ‘gevangen’, dan komen de videocamera’s tevoorschijn en is het schreeuwen, gek doen en genieten.”

Paar druppels

West-Europa – en dan met name Frankrijk en Duitsland – noemt ze de hotspot voor stormjagers. “In Nederland is het de laatste twee jaar rustig. De lucht is te droog voor een goede onweersbui.”

Maar dat betekent niet dat het hier niet goed kan stormen. “Het is vooral plaatselijk, dus de kans is klein dat je het ervaart. Daardoor onderschatten Nederlanders vaak hoe krachtig een storm kan zijn en hebben we het al snel over een ‘paar druppels’.”

Jolien in actie.

Bovendien ervaart Jolien ook in het buitenland de helft van de tijd een ‘bust’: “In Duitsland kwamen we op een supermooi uitkijkpunt, bij een kasteel. Daar hebben we drie uur gezeten, maar niks ‘gevangen’. Op de vijf uur durende terugweg hebben we alleen maar karaokeliedjes gezongen. Het gaat mij ook om het plaatje eromheen.”

Verslavend

Stormjagen blijft een hobby – Jolien doet het naast haar studie – maar wél een serieuze. “Mijn omgeving weet inmiddels dat – wanneer er een goede storm is – ik niet naar een feestje kom. Het werkt verslavend. Elke keer weer die storm ‘pakken’ geeft adrenaline. Hoe heftiger de storm, hoe groter de kick.”

Wat ironisch is, want eigenlijk is ze best bang voor bliksem. “Doordat ik de stormen nu beter ken, ben ik minder angstig. Maar ik blijf altijd tellen. Volgend jaar willen we met een groep naar Amerika, op eigen houtje. Dan wil ik wel goede afspraken maken over veiligheid. Uit enthousiasme ga je al snel te ver. In Amerika rijd je niet even gauw ‘de bui uit’.”

Lees ook
Laten weer-apps je in de steek? Weervrouw Amara Onwuka legt uit waarom