'Martine zat zes maanden vast in een Aziatische cel voor medeplichtigheid aan moord'

Medeplichtigheid aan moord

10 februari 2022: Martine wordt in een Aziatisch land aangehouden op verdenking van betrokkenheid bij een moord. Ze is drie weken volledig afgesloten van de buitenwereld, zonder toegang tot een advocaat. Zes maanden lang vastgezeten voor medeplichtigheid aan moord. Meer dan vijftien verdenkingen. En een rechtszaak die haar leven volledig op zijn kop heeft gezet.

Wat een verhaal. Ik wil hier meer over weten en besluit een afspraak met haar in te plannen na het lezen van haar e-mail. ‘Ik heb vanaf het eerste moment gezegd dat ik er niets mee te maken had. Ik was niet eens op de plaats waar het gebeurd zou zijn’, schrijft ze. Juist die laatste opmerking trekt mijn aandacht waardoor ik me in deze zaak wil bijten.

‘Nachtmerrie begint opnieuw’

Ik luister aandachtig naar de vrouw tegenover mij. Ik ontmoette haar voor het eerst in Loosdrecht in een restaurantje aan het water. Ze heeft haar hondje meegenomen. “Maar als je onschuldig bent, hoe hebben ze jou dan aan deze moord kunnen koppelen?” vraag ik. “Omdat ik iemand een lift heb gegeven die achteraf iemand had vermoord.”

Ze vertelt dat er verklaringen, documenten en camerabeelden bestaan die haar alibi ondersteunen. Ik wil uiteraard alle documentatie ontvangen. Dan pakt ze een grote boodschappentas met daarin een dik dossier die ik de komende tijd met mijn collega’s door moet spitten. “Je bent dus aangehouden voor een moord die je niet heb gepleegd en uiteindelijk volledig vrijgesproken, maar wat verwacht je nu nog van mij?”, vraag ik haar. “Er is een hoger beroep aangevraagd, dus mijn nachtmerrie begint opnieuw.”

'Haar ouders hebben geen idee waar ze is. De zorgen zijn extra groot omdat Kristie (18) een verstandelijke beperking heeft'Lees ook

Hulp bij een vlucht

Dan vertelt ze iets waardoor ik rechtop ga zitten. “Volgens het dossier zou een andere man dagenlang bebloede kleding in zijn woning hebben gehad. Die man is ook door de politie gehoord, maar mag vervolgens vertrekken. Een dag later vraagt hij mij om een lift. Ik kende hem niet heel goed, maar had hem wel eens in de omgeving gezien waar ik vaker verblijf. Hij vroeg of ik hem een lift naar het dichtstbijzijnde dorp wilde geven. Waarom zou ik daar iets achter zoeken? Dus dat deed ik.

Voor mij was het een ogenschijnlijk onschuldige handeling. Maar de politie ziet dat anders. De man wordt in verband gebracht met vermissing, moord en het vernietigen van bewijsmateriaal. De lift van mij wordt geïnterpreteerd als hulp bij een vlucht.”

“Maar wist jij op dat moment dat er mogelijk een moord was gepleegd?”

“Nee. Helemaal niets. Het is mijn woord tegenover een verdenking met verstrekkende gevolgen.”

Serieuze vraagtekens

Wij besluiten de zaak onafhankelijk te onderzoeken met twee rechercheurs. Want in een rechercheonderzoek draait het niet om wat iemand denkt dat er gebeurd is. Het draait om wat aantoonbaar is. We reconstrueren gebeurtenissen, onderzoeken verklaringen en leggen beschikbare gegevens naast elkaar. En dan ontstaan er serieuze vraagtekens, want ons onderzoek levert bevindingen op die de gehanteerde tijdlijn op essentiële onderdelen ondergraven.

Tijdstippen en gebeurtenissen blijken niet zonder meer met elkaar te rijmen. Ook het beschikbare alibibewijs roept vragen op over de veronderstelde betrokkenheid van onze cliënt. Bovendien blijkt dat meerdere personen toegang hadden tot de betreffende woning. Waarom richtte de verdenking zich zo nadrukkelijk op mijn cliënt? En hoe zwaar woog die ene autorit?

De man dient een schadeclaim in. Tijdens de behandeling blijkt onverwacht dat het Openbaar Ministerie hoger beroep heeft ingesteld. Volgens haar waren zelfs zijn advocaat en de rechter daarvan niet op de hoogte. De schadeprocedure komt stil te liggen. “Ik dacht dat ik eindelijk mijn leven terugkreeg”, vertelt ze. “Maar ik zit er nog steeds middenin.” Ik zie de uitputting in haar ogen.

'Sommige mensen willen niet gevonden worden, ik denk dat Lucky daar een van is'Lees ook

Verkeerde plaats, verkeerd moment

Als privédetective word ik regelmatig geconfronteerd met mensen die zeggen onschuldig te zijn. Dat betekent niet automatisch dat ze gelijk hebben. Daarom onderzoek ik. Onafhankelijk. Kritisch. Zonder vooraf een conclusie te trekken. Maar wanneer een reconstructie wezenlijke tegenstrijdigheden blootlegt, mogen die niet worden genegeerd.

Deze zaak laat zien hoe één ogenschijnlijk onschuldige beslissing een leven kan ontwrichten. Een lift. Een verkeerde interpretatie. Een verdenking. En jaren later nog altijd geen definitieve afsluiting. Ik kijk mijn cliënt aan. “We kunnen het verleden niet veranderen. Maar we kunnen wel blijven onderzoeken wat er werkelijk is gebeurd.” Want soms ligt de waarheid niet verborgen. Soms ligt die gewoon in de tijdlijn. Want als rechercheur weet ik dat een tijdlijn cruciaal kan zijn. Waar bevond iemand zich? Op welk tijdstip? Wie heeft haar gezien? En belangrijker nog: welk bewijs ondersteunt dat?

*De naam van Martine is gefingeerd, haar echte naam is bekend bij de redactie.

Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

'Één lange tongzoen en een hoop liefdevolle gebaren: meer bewijs hadden mijn rechercheurs niet nodig'Lees ook