‘Ik droomde over een zwangere man.’ Het was 06.16 uur. Mijn vrouw draaide zich naar me om. Ik tastte naar het knopje van de wekkerradio. Die stond veel te hard. ‘Een zwangere man?’, mompelde ik.
“Ja”, zei ze, “met een enorme buik.” Ik probeerde me er iets bij voor te stellen. Een zwangere man zónder dikke buik, dat zou ook raar zijn.
'Mijn vrouw en ik waren op dit feestje waarschijnlijk de enigen zonder pillen of poeder'
Ze vertelde dat de baby er niet via de normale weg uit kon. Daar was bij een man geen ruimte voor. Zijn buik moest aan de bovenkant worden opengesneden. Precies op het moment dat de baby eruit kwam, was ze wakker geworden.
“Wat een rare droom. Je weet niet wat het geworden is?”, vroeg ik. Ze schudde haar hoofd. Jammer. Ik had het vervolg graag gehoord. Daarna vroeg ze of ik zelf ook had gedroomd. Vast wel, maar ik wist niet meer waarover. Dat gebeurde me de laatste tijd vaker. Ik werd wakker met het gevoel dat ik iets bijzonders had meegemaakt, maar zodra ik mijn ogen opende, was de droom verdwenen.
Eerder die week had ik een wetenschapper op de radio horen vertellen hoe je dromen beter kunt onthouden: rustig wakker worden, niet meteen opstaan of je telefoon pakken, maar nog even blijven liggen en proberen terug te halen wat je hebt gedroomd.
Onze zoon (22) was vorige week wakker geworden terwijl hij met zijn voeten op het dekbed naast zijn bed stond. Hij zocht een jas. Na een week keihard werken op podia en in kleedkamers stond hij zelfs slapend nog achter de garderobebalie.
'Ik weet nog hoe ik het de kinderen vertelde, met een dichtgeknepen keel'
Maar die zwangere man van mijn vrouw was lastiger te verklaren. Misschien kwam het door haar Instagram-feed. Die bestond de laatste tijd vooral uit filmpjes van baby’s, peuters en kleuters. Eerste lachjes, hikjes, gekke dansjes. Ik had al plagend gevraagd of ze misschien een derde kind wilde. Dat wilde ze niet.
Het kon ook door de horrorfilm komen die we de avond ervoor met onze dochter hadden gekeken: Resident Evil. Mensen werden achtervolgd, gebeten, kregen tentakels en veranderden in monsters die anderen opslokten. Een vreselijke film, natuurlijk uitgezocht door onze dochter.
Er zat één scène in met een grote, dikke, naakte man met een opgezwollen buik die op knappen stond. “Misschien daardoor”, opperde ik. “Nee”, zei ze. “Uit die buik kwam etter, geen baby.”
Ze droomde de laatste tijd sowieso veel. Over haar jeugd, haar moeder en vriendjes van de middelbare school. Ik besloot nog even verder te zoeken naar een verklaring. Op internet vond ik allerlei droomuitleggers.
'Ik kijk naar mijn vrouw. Aan haar gezicht zie ik dat ik mijn mond moet houden'
Een zwangerschap in een droom kon wijzen op een nieuwe fase in je leven. Een droomcoach beweerde dat het kon staan voor een zorgzamere kant van je partner die naar boven kwam. Bij mij dus. Ik las het aan haar voor. Ze dacht even na. Van die zorgzamere kant herkende ze weinig. “Een nieuwe fase”, herhaalde ze. Ik knikte voorzichtig.
“Nou”, zei ze. “Hoe mooi zou het zijn als in die nieuwe fase de man niet alleen zwanger kan worden, maar ook meteen de menstruatie- en hormoonellende overneemt?” “Blijven dromen”, zei ik, en stapte snel uit bed.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
'Schoonmaakweekend in het studentenhuis: mijn dochter schraapt met een kaasschaaf haren van de trap'
