Na het boodschappen doen loop ik met twee volle shoppers terug richting de auto. Als ik dichterbij kom, zie ik dat er iemand direct naast mijn wagen staat. Het is een zogeheten handhaver.
“Goedemorgen”, zeg ik. Zonder op te kijken mompelt hij een “mogguh” terug.
Ik open de achterklep, zet de tassen erin en wil instappen. “Dat kan zo niet, hè, meneer?” Nog steeds kijkt hij niet op, maar is druk bezig op een soort telefoonscherm.
“Wat kan er precies niet?”
“U staat helemaal fout geparkeerd.”
'Ik wil niet de boomer uithangen, maar ik schrok enorm van wat ik moest betalen op het terras'
Ik kijk nog eens naar mijn auto in het parkeervak, maar kan niks verkeerds ontdekken. Hij staat binnen de lijntjes, ik heb keurig de parkeerapp aangezet en er staat aan beide kanten geen auto naast die er last van zou kunnen hebben. Sterker nog: ik ben behoorlijk trots hoe ik hem erin heb gemanoeuvreerd.
“Mag ik vragen wat precies het probleem is? Want volgens mij staat deze auto prima.”
“U krijgt van mij een boete meneer. Feitcode R315b.”
Ik weet niet in welk universum deze handhaver leeft, maar als hij denkt dat ik ook maar iets over feitcodes weet, dan heeft hij het mis. Sterker nog: ik wil ook helemaal niks over feitcodes weten. Ik wil weten wat hier in vredesnaam het probleem is.
'Ik heb een kater, installeer me op de bank en blijf na een rondje zappen hangen bij dit programma'
“U staat met een band op de stoep, dat betekent dat feitcode R315b van toepassing is. Die luidt als volgt: het als bestuurder van een motorvoertuig niet de rijbaan gebruiken door stil te staan of te parkeren op het trottoir.” Hij doet het uit zijn hoofd, maar het klinkt alsof hij het opleest. Dit moet zijn lievelingsboete zijn om uit te schrijven.
Een rondje om de auto leert me dat ik inderdaad met mijn achterbanden de opstaande rand, die aangeeft dat het parkeervak eindigt, raak. Ze staan er niet eens echt op, maar er wel goed tegenaan, waardoor de banden allebei wat ingedeukt zijn. Niemand heeft hier last van, want achter het parkeervak bevindt zich niks anders dan begroeiing. Je kunt er niet lopen, fietsen of op een andere manier langs.
“Meneer”, begin ik mijn pleidooi, “dit slaat toch werkelijk nergens op? Ik maak geen gebruik van het trottoir, er ís hier niet eens een trottoir. Die hele boete, waar ik het al niet mee eens ben, slaat nergens op.”
“Als u het er niet mee eens bent, staat het u vrij om bezwaar te maken, meneer. De boete is 130 euro exclusief 9 euro administratiekosten. Goedemorgen.”
En hij loopt weg.
'Gezamenlijk een feestje vieren: klinkt leuk, maar is een vreselijk idee'
“Kunt u er geen feitcode R315a van maken?”, roep ik hem nog na. Als er een code B is, zal er toch ook wel een A zijn. Hij kijkt op en zegt: “Het als bestuurder van een motorvoertuig niet gebruiken van de rijbaan door te rijden over het trottoir, voetpad, fietspad of ruiterpad? Dat kan wel meneer, maar dat is een boete van 199 euro, dus dat zou ik niet doen.” Een lachje kan er nog steeds niet vanaf.
Ik wil hier echt niet de open deur intrappen dat mensen die handhaver worden mislukte politieagenten zijn, al zou deze chagrijn prima in die categorie kunnen vallen. Één ding is wel zeker: op humor worden ze in ieder geval niet geselecteerd.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
'Ik kon, door mijn mond vol bloed, de paniek niet meer verbergen voor de rest van het gezelschap'
