Omdat alles meezat, ook wel eens lekker, kwam ik een half uur te vroeg aan bij het restaurant waar ik zou gaan eten. De brug stond niet open, alle stoplichten waren groen en ik was wat te vroeg van huis vertrokken. Liever veel te vroeg, dan vijf minuten te laat.
Derhalve was mijn gezelschap er natuurlijk ook nog niet. Dus besloot ik om in het café naast het restaurant dan maar de tijd te doden, door een biertje te drinken.
Ik had me geïnstalleerd aan een tafeltje op het terras, want zelfs als het bewolkt is, is er weinig zo leuk als mensen kijken, en bestelde een drankje. De woorden hadden mijn lippen nog niet verlaten of daar zag ik de vriend met wie ik ging eten zijn fiets op slot zetten. Hij bleek ook veel te vroeg. Kennelijk hadden we allebei erg uitgekeken naar onze rendez-vous.
Ik verdubbelde de bestelling bij de bediening en wachtte tot hij op zou kijken en mij op enkele meters van hem vandaan zou zien zitten. Terwijl wij elkaar omhelsden werden de biertjes bezorgd.
'Het zou ook iets treurigs hebben om als veertiger nog wél wekelijks de zon op te zien komen'
Ik had Duits witbier besteld, dat in van die bloemenvazen van een halve liter komt. Op zich geen enkel probleem, we hadden toch wat tijd te doden, maar het staat altijd zo pompeus. We namen er niks te snacken bij. Geen bitterbal, geen mini-frikandel en ook niet mijn persoonlijke favoriet: de kaastengels. Met één s, want het zijn tengels van kaas, geen stengels.
Want we gingen natuurlijk nog uit eten en het zou zonde zijn om nu al de honger te bederven. Na een half uurtje was de tijd van onze reservering aangebroken en liep ik naar binnen om af te rekenen. Ik wees de barman op het tafeltje waar we gezeten hadden en vroeg of ik mocht betalen.
Dat mocht. De rekening was 17,50 euro. Dat leek me niet helemaal juist voor twee glaasjes gerstenat, dus ik zei: “Nee, díé tafel. We hebben alleen maar twee biertjes gehad.” “Ja”, zei hij. “Dat weet ik, dus 17,50 euro alsjeblieft.”
'Ik betrap mezelf op gekke fouten die me doen beseffen dat ik twee weken rust wel kan gebruiken'
Nou wil ik hier helemaal niet de boomer uithangen, maar hier schrok ik toch wel een beetje van. Alvast mijn excuses voor deze vergelijking, want op terugrekenen naar de oude valuta staat al jaren een straf, maar dat is 38 gulden 56! Bekant 40 piek voor twee pilsies! Toen ik opgroeide, kocht je voor dat geld een nieuw paar schoenen, de weekboodschappen en een vliegticket naar de zon. En dan hield je nog geld over ook.
Ik heb het eens even opgezocht en een fust van 30 liter van dit specifieke bier kost 83 euro. Daar kun je dus 60 halve liters uithalen. Qua inkoop kost je dat dan 1,38 euro per halve liter. Maar je verkoopt het voor 8,75 euro per halve liter. Oftewel ruim 7 euro marge. Dat is toch waanzin?!
Ineens verbaasde het me niet meer dat het niet meer goed gaat met de horeca. Omdat het personeel er ook niks aan kan doen, gaf ik toch maar 10 procent fooi. We besloten om het voorgerecht maar over te slaan. We hadden immers al een bruine boterham met kaas op.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
'Als je iemand iets moois wil geven, kies dan nóóít voor dit cadeau. Niemand wil dit krijgen'
