Eindelijk. De vulvalippen zijn officieel toegevoegd aan de Dikke Van Dale. Of beter: ze worden toegevoegd zodra de onlineversie een update krijgt.
Dat klinkt misschien als een klein taalkundig nieuwsfeitje, maar voor iedereen die ooit met tegenzin het woord schaamlippen heeft uitgesproken, is dit toch een soort mini-bevrijdingsdag. Met bruinroze vlaggetjes, de ene al wat groter dan de andere.
'Hoe kan ik ooit de immense kracht van de overgang ervaren, als ik niet naar mijn eigen vulva durf te kijken?'
Ik had een fragment uit mijn theatervoorstelling op sociale media geplaatst waarin ik, profetisch als ik ben, spreek over vulvalippen en over het gerucht dat ze tijdens de menopauze zouden verdwijnen. Maar daarover later meer. Op Instagram begrepen ze mijn humor nog wel, maar op Facebook? Hemeltjelief. Wat zitten daar toch een stel zuurpruimen bij elkaar.
Een vrouw op leeftijd schreef dat ze altijd fan van me was geweest, maar me nu wansmakelijk vond. Omdat ik het dus had over v-lippen. ‘Ik vind het zo bekrompen’, reageerde een man. ‘Gaan ze dan ook penisstreek zeggen?’ Met een kotsende emoji erachter. Ik weet niet hoe de piemel van meneer eruitziet, dat die een kotsende emoji verdient, maar ik dacht vooral: waarom niet?
Tekst gaat verder onder de Instagrampost.
View this post on Instagram
Want wie heeft ooit bedacht dat precies dát lichaamsdeel zich moest schamen? Niemand zegt schaamknie, schaamoorlel, schaamballen. Maar zodra het over de vulva gaat, moest er blijkbaar meteen een moreel sausje overheen. Alsof onze lippen daar beneden de hele dag beschaamd in een hoekje zitten te fluisteren: sorry dat we bestaan.
Ik begrijp best dat sommige mannen stilaan genoeg krijgen van al dat gepalaver over hormonen, menstruatie, PMS, de overgang en de menopauze. Waarschijnlijk voelen ze zich een beetje buitengesloten, en dat voelt naar. Dat weten wij vrouwen al langer. Jarenlang ging het zonder gêne over penissen, prostaten en teelballen, en nu eist ineens een woordje met zachte v-klanken haar plek op.
'Niet alleen mijn gezicht lijkt z'n eigen weg te gaan, ook mijn lichaam doet vrolijk mee'
Voor mij hadden we trouwens best nog een stapje verder mogen gaan. Koninginnenlippen. Trotslippen. Fierlippen. Keizerinnenlippen, als bondgenoot van de keizersnede. Maar goed, dan zouden we als vrouwen natuurlijk weer overdrijven. Dan zijn we vast weer ongesteld. Of erger nog: in de overgang. Wat jammer toch dat steeds minder vrouwen zich daarvoor schamen. Precies daarom is het zo logisch dat dit woord nu officieel een plaats krijgt. Want de overgang heeft mij één ding geleerd: hoe ouder ik word, hoe minder zin ik heb om me te schamen voor mijn eigen lijf. Dat heeft al genoeg gedaan. Gebloed, gebaard, gezoogd en nu dus stilaan wat opgedroogd.
In Is er nog seks na de overgang? schrijft auteur en journalist Marleen Janssen eerlijk en met humor over wat er verandert, wat minder vanzelf gaat en wat inderdaad een beetje kan verdwijnen. Door de daling van oestrogeen kunnen de vulvalippen dunner en kleiner worden. Ze verdwijnen niet plots, maar ze kunnen wel verschrompelen.
'Met vrouwen van haar generatie ga ik niet in discussie. Over de overgang sprak je niet, dat hoorde zo'
En verrassing: bij mannen zakt de boel intussen ook vrolijk richting moeder aarde. Daar horen we opvallend minder over. Misschien omdat mannen zich schamen. Arme mannen toch. Daarom vind ik dat mannen dringend werk moeten maken van een eigen podcast. Balzak & Tranen, bijvoorbeeld. Of: Van knuppel tot wandelstok. Ik zou luisteren en niet oordelen.
Maar terug naar de ster van de show: onze vulvalippen. De mijne zullen met de jaren wat kleiner worden, maar ze staan vanaf nu wel met gepaste trots in de Dikke van Dale. Eindelijk!
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
'Apart slapen is volgens mijn man het begin van het einde, maar tijdens de overgang is dat juist andersom'
