Lees ook
Beiroet opgeschrikt door explosie: ‘Zeker honderd doden en honderdduizenden daklozen’

Het is klap na klap voor de Libanezen. En dan krijgen ze ook nog met een enorme explosie, door een grote hoeveelheid ammoniumnitraten, te maken. “Ramen zijn uit huizen gesprongen, mensen zijn overleden of liggen zwaargewond in ziekenhuizen. De stad is uit elkaar gescheurd, en de schade is enorm”, vertelt Stienen. “Beiroet is een gapende wond geworden. Wie het gaat hechten is nog de vraag.”

Voedseltekorten en armoede

“Naast deze ramp dreigt er een voedselcrisis, leeft vijftig procent van de bevolking onder de armoedegrens en biedt Libanon al jaren onderdak aan Syrische vluchtelingen. Dit is de zoveelste klap voor ze. Een vriendin van me woont er en noemt het een ware hel.”

Volgens Stienen zijn de Libanezen woest. “Moet je je voorstellen dat er zes jaar lang in de haven van Rotterdam ammoniumnitraten onbeveiligd liggen opgeslagen. Dan woon je iedere dag vlakbij een tikkende tijdbom. Libanon dacht alles inmiddels wel meegemaakt te hebben, maar het land is letterlijk ontploft. Mede omdat hun politici zo corrupt zijn en niet hebben ingegrepen.”

Solidariteit

“De mensen zijn in shock, dit is het zoveelste trauma voor het land”, weet Stienen. “Tussen 1975 en 1990 was er een burgeroorlog aan de gang. Maar toen die ophield, is er nooit structureel hervormd. Ook niet in de politiek.” Foute politici, een slechte regering, een economische crisis én de invloed van crises en oorlog bij buurlanden teisteren het land al jaren.

Lees ook
Libanezen zoeken vermisten uit Beiroet via speciale Instagram-pagina

“Het land zit tussen Syrië, Turkije en Israël in. Tel daar de instabiele politieke situatie en de coronacrisis bij op, en je begrijpt dat Libanezen dagelijks met een ongelooflijk onveilig gevoel leven.” Maar ondanks alle tegenslagen, laat het volk na de explosie vooral zien hoe veerkrachtig ze zijn. “Ik hoor dat er een enorme solidariteit heerst. Zo laten inwoners van Beiroet onbekenden bij hen slapen en worden de straten schoongemaakt. Aangezien de overheid niets doet, zijn mensen op elkaar aangewezen.”

Wonden hechten

Maar, hoe nu verder? “Libanon zal de komende weken hun wonden moeten hechten en om moeten gaan met een nieuw trauma”, aldus Stienen. “Er moet een andere manier gevonden worden om het land te regeren en in te richten. Wat het land nu nodig heeft is niet enkel humanitaire hulp, maar ook politieke verandering. De wederopbouw kan alleen plaatsvinden als het politieke systeem op de schop gaat.”

Cry for more than sympathy from so many Lebanese who want what is normal in so many other countries: good healthcare, education for all, rule of law and an accountable political class. #standwithlebanon https://t.co/oNoe6M3yh1

— Petra Stienen (@petra_stienen) August 4, 2020

“Libanon is voorbij de afgrond. De enige hoop voor het land zijn de Libanezen zelf. Het is zo’n veerkrachtig, creatief volk. Zij verdienen een rechtsstaat waarin de regering verantwoording aflegt als er iets fout gaat, ze willen, net als wij, goede gezondheidszorg en onderwijs. Andere landen moeten de Libanese bevolking steunen. Zo snel mogelijk.”