Lizette (39) emigreert voor de tweede keer naar Australië: 'We willen in een caravan of trailer gaan wonen'

Geen huisje, boompje, beestje

“Katwijk is zo’n dorp waar niemand ooit weggaat. Wij hadden het er, met de zee vlakbij en alle familie en vrienden om ons heen, ook fijn, maar hadden tegelijk altijd al het idee dat Nederland niet ons land was. En terwijl bijna iedereen om ons heen koos voor huisje, boompje, beestje, voelde ik juist steeds sterker: dit wil ik niet.

Ik werkte destijds parttime bij een chiropractor, als een soort manusje van alles. Daarvoor had ik toerisme gestudeerd, maar met mijn diploma op zak besefte ik dat ik helemaal niet wilde zien hoe andere mensen op vakantie gaan en hun trips voor ze boeken. Ik wilde zélf reizen.”

'Ik liep niet weg van mijn leven, maar er juist naartoe': Chantal emigreerde in haar eentje naar MallorcaLees ook

Gewoon gaan

Leon was bijna dag en nacht aan het werk voor zijn eigen stukadoorsbedrijf. Dat liep pas twee jaar, dus hij pakte alle klussen aan die hij kon krijgen. Toen ik hem ontmoette, had hij net een paar maanden vrijwilligerswerk gedaan in India. We wilden allebei nog wel meer van de wereld zien, maar de jaren vlogen voorbij voor we het doorhadden. Toch bleef die droom in ons achterhoofd hangen. En stiekem fantaseerden we er ook over om te emigreren, naar Australië. Leon is vervolgens Engels gaan leren en ik heb me verdiept in het visumproces daar. Tot we op een gegeven moment in 2018 besloten: we moeten maar gewoon gaan.”

We hebben alles opgezegd – ons huis, mijn baan, zijn bedrijf – en een vliegticket enkele reis naar Nieuw-Zeeland geboekt. Daar kochten we een campertje en zijn we een jaar lang gaan rondreizen. Onderweg werkten we om wat geld bij te verdienen; op een boerderij met 1.500 melkkoeien bijvoorbeeld, en ik belandde ook nog als nanny bij een gezin met vier jonge kinderen. Ook vlogen we – omdat we een andere backpacker erover hoorden praten – spontaan voor vijf weken naar de Cookeilanden. Dat typeert die hele periode wel: weinig plannen, vooral doen waar we op dat moment zin in hadden.”

Van vrijheid naar lockdowns

“Voor daarna was het plan om naar Australië te gaan en daar te blijven. Maar we bleken ons toch echt te weinig in emigratie te hebben verdiept. Zo bleek solliciteren daar heel anders te gaan dan in Nederland: niet via brieven, maar vooral op basis van mond-tot-mondreclame. Na een paar maanden besloten we het op te geven en terug te keren naar Nederland. Achteraf precies op het goede moment, want we vlogen in januari 2020 naar Nederland en twee maanden later barstte de Covid-pandemie los. De woningmarkt was hier ondertussen wel helemaal oververhit geraakt, dus een nieuw onderkomen vinden, bleek ingewikkeld. Zeker omdat we, behalve onze backpacks, niks meer hadden.

Gelukkig konden we bij mijn schoonouders terecht, die hun zolder hadden leegstaan. Daar hebben we anderhalf jaar gewoond. Superfijn dat het kon, en voor ons ook gelegenheid om flink te sparen, maar tegelijk best een contrast met het leven dat we daarvoor hadden. Van ultieme vrijheid gingen we over naar lockdowns en een zolderkamer in ons geboortedorp. Het voelde op een gegeven moment alsof ik nooit weg was geweest, en opnieuw aarden lukte moeilijk. Terwijl ik met mijn carrière inmiddels wel een andere richting op was gegaan. Tijdens de pandemie ging ik aan de slag als virtual assistant, daarna werd ik online marketeer en ben ik een eigen reisblog begonnen: The Salty Beachbums.”

Een eigen huis

“Omdat het met ons bescheiden budget lastig bleef om een behoorlijke hypotheek te krijgen en we wel graag iets wilden kopen, werd onze zoekradius steeds breder. Zo zijn we in de omgeving van Noordwolde beland, op de grens van Drenthe, Overijssel en Friesland. Daar konden we uiteindelijk voor iets minder dan twee ton een twee-onder-een-kapwoning kopen. Beslist geen klushuis, want dat wilde ik niet, maar ja: mijn vriend werkte natuurlijk zelf ook in de bouw, dus uiteindelijk hebben we toch alles aangepakt. En bijna anderhalf jaar in een verbouwing gezeten. Lekker dan: Leon werkte nog steeds vooral in de Randstad, dus trok ’s ochtends de deur achter zich dicht en had nergens last van. Maar ik zat te werken in een bouwput. Daar zie ik inmiddels ook de lol wel weer van in.

Vanwege onze lage hypotheek konden we ook lange reizen blijven maken. En omdat we allebei ondernemer zijn en geen gezin hebben, was het relatief makkelijk een paar maanden weg te blijven. Vier jaar geleden hebben we dat voor het eerst gedaan, naar de Filipijnen en Indonesië. We zijn van de slow travel en blijven gerust twee weken op dezelfde plek als we het daar fijn hebben. We huren een scooter en gaan op pad. De tweede keer zijn we naar Lombok, Maleisië en de Molukken geweest. En voor onze derde reis gingen we wederom naar Lombok, zes weken naar Australië, waar we met een 4×4 hebben rondgetrokken, en nog een week of drie naar Thailand.”

Na een knetterende burn-out ging Eva (36) reizen: 'Met twee vrouwen reed ik 7000 kilometer dwars door de Sahara'Lees ook

Emigratie deel 2

“Twee maanden geleden zei Leon: ‘Joh, ik voel toch weer die drang naar avontuur en we hebben het zo geweldig gehad in Australië. Moeten we die emigratie niet nog een kans geven?’ Bij mij kriebelde het ook al een tijdje, dus toen was de beslissing snel gemaakt. We gaan er nog een keer voor. We zijn nu volop bezig met de verkoop van ons huis en zijn van plan in januari naar Perth te vertrekken. Deze keer bereiden we ons wel beter voor. Leon is bijvoorbeeld nu al bezig om te kijken of hij aan een werkgever daar kan komen, zodat die ook garant kan staan voor een visum.

Ons eerdere plan om daar een huis te kopen, hebben we laten varen. We merkten de afgelopen jaren dat dat ons toch een beetje in onze vrijheid heeft beperkt. Dus nu willen we een caravan of een trailer aanschaffen, plus een 4×4, en dan kijken of het iets voor ons is om op die manier te leven. Natuurlijk is het spannend om weer alle schepen achter ons te verbranden, maar het ergste wat er kan gebeuren is dat het wederom in Australië niet lukt. Dan beginnen we gewoon ergens anders opnieuw.”

Heb jij ook je hele leven op de schop gegooid en wil je graag geïnterviewd worden voor The Great Escape? Mail dan in het kort je verhaal naar: rianne.meijer@linda.nl.

Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Tandartsassistent Sylvia startte luxe tassenlabel: 'Ik deed wat veilig was, maar het klopte nooit helemaal'Lees ook