Op latere leeftijd beseffen dat je niet gelukkig bent met je leven en alles omgooien – daar is een flinke dosis lef voor nodig. In The Great Escape spreken we vrouwen die hun dromen achterna zijn gegaan.
Linda Bosscher emigreerde samen met haar man en drie puberkinderen naar Curaçao. “We zouden zes maanden blijven, maar zijn nooit meer weggegaan.”
“Voor ons is het niet een grote sprong geweest, maar een reeks bewuste keuzes waarmee we telkens opnieuw durfden afwijken van ‘wat hoort’. Al hebben we ook een aantal jaar een vrij standaard leven geleid. Ik ben juf geweest op een basisschool en ben daarmee gestopt toen ons tweede kind werd geboren. In plaats daarvan ben ik een blog begonnen, Love2BeMama, dat heel goed liep. Mijn man heeft twaalf jaar bij de politie gewerkt, maar wilde op een gegeven moment ook wel eens iets anders gaan doen.
Op een dag kwam hij thuis en zei: ‘Ik heb mijn baan opgezegd.’ Zo gaat dat wel vaker bij ons, we zijn niet bang om grote beslissingen te nemen. In de twee jaar daarna is hij bij zijn broer aan de slag gegaan, die een bedrijf heeft dat springkussens verhuurt. Ondertussen was hij ook veel bezig met investeringen. Zo is hij in 2018 al met bitcoin begonnen, vervolgens in aandelen en crypto currency gegaan en hebben we een tijdje twee huizen gehad die we verhuurden. Dat liep allemaal zo goed dat hij er uiteindelijk zijn werk van heeft kunnen maken.”
Jeroen handelde in cryptomunten: 'Het werkt verslavend'
“Andere mensen zeiden weleens tegen ons: ‘Jullie hebben alles’. En oppervlakkig gezien hadden ze daar natuurlijk gelijk in. We woonden in een prachtig huis, dat we zelf hadden laten bouwen. Hadden drie auto’s in de garage staan, een mooi gezin met drie opgroeiende kinderen – twee dochters en een zoon – en een druk sociaal leven. We werkten hard, hadden volle agenda’s en moesten voldoen aan een hoop verwachtingen en verplichtingen. En toen begon de coronapandemie, kwam de wereld tot stilstand en dachten we ineens: is dit het nou? Het antwoord op die vraag bleek nee te zijn. We wilden eens kijken wat het leven meer te bieden had en besloten op avontuur te gaan.
We waren in 2009 voor het eerst op Curaçao geweest en dat was ontzettend goed bevallen. Op de een of andere manier voelde het als thuiskomen. Dus op een avond stelde ik mijn man voor om daar voor een half jaar heen te gaan. ‘Ja, is goed’, zei hij. En zoals eerder ook met onze banen was gebeurd, zijn we dat gewoon gaan doen. Vrij snel ook weer: we hadden binnen een week vliegtickets geboekt om op voorverkenning te gaan en hebben toen ter plaatse een huis gezocht en gehuurd en de school bekeken. Vijf maanden later, het was halverwege 2021, zijn we met tien koffers vertrokken.”
Na een knetterende burn-out ging Eva (36) reizen: 'Met twee vrouwen reed ik 7000 kilometer dwars door de Sahara'
“De kinderen waren gelukkig ook meteen dolenthousiast. De jongste zei: ‘Mijn droom komt uit.’ Hoewel we aanvankelijk dus maar voor een half jaar deze kant op zouden gaan, hadden we al zo’n voorgevoel dat we zouden blijven. Daarom hadden we ook al in Nederland de benodigde papieren geregeld. De eerste maanden zaten we in een vakantiehuis, dat we voor langere tijd hadden kunnen huren omdat er midden in de pandemie veel minder toeristen deze kant op kwamen. En toen we hier vier maanden zaten, hebben we – ook weer vrij impulsief – een huis gekocht. Een tropenwoning, met felgele buitenmuren, die we de afgelopen jaren zelf helemaal hebben verbouwd.
Omdat er behoorlijk wat aan moest gebeuren, stond het ook al wat langer te koop. Maar wij werden op slag verliefd op de locatie: een heel rustig stuk van een resort, met uitzicht op zee. Bovendien had het huis een eigen zwembad in de tuin, al moest dat ook helemaal gerenoveerd worden. Het resort is heel groot, eigenlijk een soort dorp op zich, waar duizenden mensen wonen. We hebben hier geen winkels, maar bijvoorbeeld wel een paar restaurants en een eigen strand. Het grote voordeel van deze plek is dat de kinderen hier hun gang kunnen gaan en veel vrijheid hebben. Je hebt op Curaçao geen fietspaden en er zijn veel straathonden. De kinderen waren pas 12, 11 en 8 toen we hierheen verhuisden; op deze manier konden ze toch lekker op straat spelen. Bovendien wonen we dicht bij school.”
“Omdat ik na tien jaar mijn blog was ontgroeid, heb ik onze emigratie ook aangegrepen om iets nieuws te beginnen. Dat is eigenlijk heel natuurlijk gegaan. Ik dacht twee jaar geleden: laat ik gewoon eens wat op Instagram en TikTok gaan posten over emigreren naar Curaçao en dat liep eigenlijk meteen onwijs goed. Uiteindelijk is dat Linda op Curaçao geworden. Sinds een jaar heb ik ook een eigen website en nu ben ik nu bezig een eigen bedrijfje op te zetten omdat ik ook veel zakelijke aanvragen krijg om samen te werken. Bijvoorbeeld van restaurants, maar ook van autoverhuurbedrijven en hotels.
Heel grappig: mijn zus en haar gezin wonen sinds een jaar ook hier. Haar kinderen zijn nog een stuk jonger en zij hadden op een gegeven moment alles in Nederland verkocht en een camper aangeschaft om mee door Europa te reizen. Omdat ze nieuwsgierig waren naar hoe wij hier woonden, zijn ze deze kant opgekomen. Het idee was voor zes weken, maar ze zijn voorlopig niet meer weggegaan. Zij is ook juf en werkt hier nu op een school.”
Na jaren in Beijing emigreerde Yvonne (42) naar een dorp in Portugal: 'Binnenkort komen de kippen'
“Ons zelfgebouwde huis in Nederland hebben we de eerste vier jaar nog aangehouden, maar afgelopen zomer is het dan toch verkocht. We hadden lang zoiets van: je weet niet hoe het loopt, maar we zagen onszelf uiteindelijk toch niet meer terugkeren naar Nederland. En met een eigen huis moet je toch regelmatig een paar weken terug om dingen te regelen. Dus hebben we uiteindelijk de knoop doorgehakt en het huis, met inboedel en al, verkocht. Best een emotionele en lastige stap, want we hebben het ooit gebouwd met het idee dat we daar oud zouden worden. Maar het was tijd om het los te laten.
Voor nu denken we hier nog een paar jaar te blijven. Curaçao is het grootste eiland van de ABC-eilanden, dus er is hier genoeg te doen. En het leven bevalt ons prima. Maar vorige zomer zijn we in Costa Rica geweest en dat vonden we ook geweldig. En recent hebben we een reis gemaakt naar Panama, wat we nog veel mooier vinden. Dus die staat nu bovenaan de lijst. Over een paar maanden gaan we eens in Paraguay kijken of dat iets is. Misschien komt het wel doordat we al eens zijn geëmigreerd dat we ons nu overal waar we zijn afvragen of we daar ook kunnen wonen.”
Heb jij ook je hele leven op de schop gegooid en wil je graag geïnterviewd worden voor The Great Escape? Mail dan in het kort je verhaal naar: rianne.meijer@linda.nl.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Na jaren in Beijing emigreerde Yvonne (42) naar een dorp in Portugal: 'Binnenkort komen de kippen'
Rianne Meijer is algemeen eindredacteur bij LINDA. Ze houdt van alles met taal, kijkt graag documentaires over seriemoordenaars of slechte realityseries – huidige obsessie: The real housewives of Salt Lake City – en brengt veel te veel tijd door op Vinted. Maar haar grote liefde is haar tweeling van vijf jaar.
