Er mag dan weer versoepeld worden vandaag, de zonnebanken mogen nog steeds niet open. Slecht nieuws voor onze witte melkflesbenen dus. Dat wordt afwachten óf een likje zelfbruiner. Onze redacteur testte dat laatste.
Op advies van een goede vriendin besluit ik mijn krijtwitte stelten met self tanning te lijf te gaan. Erger dan het was kan het toch niet worden. Althans, dat dacht ik. Een kleine inschattingsfout, blijkt achteraf, want na vier uur intrekken zijn mijn ó zo vrolijk witte melkflessen – ik ben van het rossige en sproetige soort – veranderd in de huid van een giraffe.
Zelfbruiner
Nu moet ik toegeven dat ik me niet echt heb verdiept in self tanning lotions. Want mijn God, wat is de keuze reuze als het gaat om een fake tan. Om niet al te lang voor het schap te staan (andere klanten kijken me na een minuut of twee boos aan, omdat het gangpad tussen twee schappen verre van anderhalve meter breed is en ze me dus niet kunnen passeren), kies ik voor ‘bruiningsdoekjes’.



















