Toen ik jong was, wilde ik vooral bruin worden. Dat hoorde ook echt bij die tijd. Ik herinner me dat ik een keer ging kamperen in Frankrijk en verschrikkelijk verbrandde op mijn schouders. Eén schouder was zo erg verbrand dat er blaren op kwamen die zelfs zijn opengegaan.
Als ik nu naar mijn schouders kijk, zie ik het verschil nog steeds. Op die ene schouder zitten veel meer pigmentvlekjes en sproetjes dan op de andere.
Vroeger zou ik daar misschien anders naar hebben gekeken.
Nu zie ik zo’n schouder en denk ik: dit is een plek op mijn huid die beschadigd is geweest. Mijn huid heeft dat onthouden. Schade uit het verleden kan jaren later nog zichtbaar worden. Ik wil hier ook niet hypocriet over doen. Ik ben na de zomer zelf ook bruiner. Dan heb ik ook te veel uv-licht gehad. Ik doe het dus echt niet altijd perfect. Maar als ik in de zon zit en ik voel de zon echt op mijn gezicht branden, denk ik tegenwoordig wel meteen: oeh, wegwezen. Misschien komt dat ook doordat ik te veel weet. Ik denk dan letterlijk: nu ben ik mijn huid aan het verouderen. Nu ben ik bezig nieuwe pigmentvlekken te maken.
Ik hoop eigenlijk dat we steeds meer naar een ander schoonheidsideaal toegaan. Niet: hoe bruin ben ik? Maar: hoe gezond ziet mijn huid eruit?
Je hoeft niet bruin te zijn om een mooie glow te hebben. Een huid kan er prachtig uitzien doordat hij gezond en goed verzorgd is, doordat je goed eet en doordat je buiten komt. Je hoeft niet uren in de zon te bakken om er gezond uit te zien.
Ik heb het idee dat jongere generaties zich daar langzaam ook bewuster van beginnen te worden. Ik zie het bijvoorbeeld bij mijn dochter Noa. Rond begin twintig zie je het bewustzijn over zon, voeding en telefoongebruik veranderen.
Bij middelbare scholieren ligt dat misschien nog anders. Als je zestien bent, ben je natuurlijk met heel andere dingen bezig. Dan leg je nog niet automatisch de relatie tussen hoe je leeft, hoe gezond je je voelt en hoe je eruitziet.
Wat vertelt een pigmentvlek eigenlijk over de staat van je huid?
En er is nog wel wat werk aan de winkel, hoor. Want tanlines waren ook deze zomer weer trending. De bikinistrepen die we vroeger juist probeerden te verbergen, werden massaal gedeeld op social media. Inclusief routines om zo snel mogelijk bruin te worden, soms zelfs bij zeer hoge uv-waarden of zonder zonnebrandcrème. Tanlines en zelfs vuurrode burnlines en sun tattoos gingen van Nederland tot Australië viraal. De hashtag #sunburnttanlines alleen al werd honderden miljoenen keren bekeken.
Bizar eigenlijk. Jongeren weten steeds meer over skincare en zijn daar volop mee bezig. Maar de link tussen zon, bruin worden en huidschade wordt dus nog lang niet altijd gelegd.
Als ouder kun je daar wel een basis voor leggen. Niet door kinderen bang te maken voor de zon. Daar geloof ik helemaal niet in. Maar je kunt wel uitleggen wat er gebeurt. Je kunt vertellen dat een bruine huid niet simpelweg betekent: kijk eens hoe gezond of mooi ik eruitzie. Bruin worden betekent eigenlijk dat de huid een optater heeft gekregen en zichzelf probeert te beschermen.
Dat vind ik een heel andere boodschap dan: de zon is gevaarlijk, blijf binnen.
Nee. Ga juist naar buiten. Speel buiten. Wandel. Fiets. Zit in de tuin. Geniet van de zon. Maar luister naar je huid. Als je huid begint te verkleuren, vertelt ze je iets.
Ik heb overigens begrepen dat tanlines inmiddels zo populair zijn dat ze zelfs met zelfbruiner en make-up worden nagemaakt. Gelukkig maar. Trends komen en gaan. En tegenwoordig heel snel. Huidschade niet.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Daglicht kan pigmentvlekken verergeren: beschermt foundation je huid?
Dr. Jetske Ultee studeerde geneeskunde aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Ze werkte vervolgens als arts-assistent en onderzoeker bij de afdeling plastische en reconstructieve chirurgie, waar ze in 2010 promoveerde. Sinds 2004 is zij werkzaam als onderzoeksarts in de cosmetische dermatologie.
Elke zondag om 12.00 uur lees je op LINDA.nl de nieuwste ‘Huidwijzer’ van Jetske Ultee.
