Eva* (32) is na jaren samenwonen weer vrijgezel, en dat bevalt prima. Op het daten na. In sprookjes gelovende mannen die nog thuiswonen, geen gehoor meer na de leukste date ooit of bindingsangst (bij beide partijen): het is gewoon ruk
Toch blijft ze het proberen, want iedereen wil af en toe wat gefriemel aan het lichaam. Deze keer: De bizarste break-up.
Ik neem je heel even terug naar misschien wel mijn raarste break-up. Het jaar was 2013, ik ging net een half jaar met een hele leuke jongen. Hij had voor mij the total package: enorm knap, charmant en lief. Hij was een stukje ouder dan ik en dat vond ik destijds ook heel interessant.
En wat ik ook echt een ding vond – bijna stoer, zelfs – toentertijd: hij stond echt bekend als een soort playboy. Nooit een relatie, veel scharrels, zo’n vrijgevochten type dat niet te temmen was door een vrouw. Maar daar was ik. Voor mij was hij wél gevallen en wilde hij zich eindelijk binden. Ja, met mij was het anders.
Dat het delulu zijn altijd al in me heeft gezeten, is waarschijnlijk overbodig om nog te vermelden.
Eva: 'Hij doet dit soort dingen niet zo snel, zegt-ie'
Maar goed, zo voelde ik dat toen nog niet. Waarschijnlijk een tikkeltje naïef, maar voor mij was er geen vuiltje aan de lucht. We hadden de grootste lol samen, ik studeerde nog en had een bijbaantje, dus zeeën van tijd, en hij werkte als freelancer. Beter kon dus niet, we kregen geen genoeg van elkaar en het liefst sliep ik iedere nacht met hem.
Dat hij mij van de ene op de andere dag aan de kant zou zetten, had ik dan ook niet bepaald zien aankomen. Maar de manier waarop… Ik heb er af en toe nog steeds nachtmerries van.
Eva: 'Na drie maanden vol overgave vertelt hij me niet 100 procent verliefd te zijn'
Het was op een doodnormale dinsdagavond. We lagen samen op de bank en wilden een film kijken. Het werd Crazy, Stupid, Love, die hadden we allebei nog niet gezien. Zoals half vrouwelijk Nederland was ik weg van Ryan Gosling en hij, zoals half mannelijk Nederland, van Emma Stone. Een win-winsituatie dus.
Helemaal omdat ik het een leuke film vond: ik heb me rotgelachen. Ik merkte al wel dat hij het iets minder vermakelijk vond, maar daar maakte ik me geen zorgen om. Waarom zou ik? Soms vind je niet dezelfde film leuk. Dat kan.
Eva: 'Ik begin te huilen en hoor hem fluisteren: 'Is het mijn kleine pik?''
“We moeten praten, denk ik”, zei hij die avond in bed. Na de film was hij stil geweest, chagrijnig bijna. Hij wilde geen seks, hij wilde slapen – maar ik merkte aan zijn lichaamshouding dat hij nog klaarwakker was. Dus vroeg ik of alles wel goed ging, en toen kreeg ik de zin die je nooit wil horen in een relatie. We. Moeten. Praten.
Ik had geen idéé wat er aan de hand zou kunnen zijn en was compleet in de war. Was hij niet gelukkig? Maar we hadden het zó leuk samen. Nou, toen kwam het hoge woord eruit.
Eva: 'Na die wilde nacht moest hij op een scootmobiel door het leven'
Hij was ervan geschrokken hoe erg hij zich identificeerde met het personage van Ryan Gosling in de film. Een rokkenjager die verliefd werd en zijn wilde leven vaarwelzei. Die een toekomst aanging met een vrouw, langs schoonfamilie ging, wilde trouwen – dat soort dingen. En hij was daar zo van geschrokken, omdat hij besefte: dit soort dingen wil ik niet. Het gedeelte dat Ryan Gosling als vrijgezel van vrouw naar vrouw hopte in de film, dáár werd hij gelukkig van. Het hele gedeelte erna was hem veel te benauwend geworden.
“Daarom denk ik dat het beter is als we ermee stoppen; ik ben gewoon niet gemaakt voor een relatie.”
Ik was te verbluft om er iets tegenin te brengen en heb huilend mijn spullen gepakt en ben naar huis gegaan. Nog altijd vind ik het de meest bizarre manier om iemand aan de kant te zetten – omdat hij zich identificeerde met een fictief persoon gespeeld door Ryan Gosling. Dat kwam allemaal “te dichtbij”.
Die film heb ik nooit meer teruggezien, dat snap je. En deze man heeft Ryan Gosling ook voor altijd voor me verpest. Misschien vind ik dat nog wel het ergste.
Eva: 'Hij kreeg 'm alleen omhoog met viagra en ik wist niet waardoor dat kwam'
