Beste Kluun,
Mijn zoon zit in de derde van de havo. Hij is niet vooruit te branden. Het is een wonder dat-ie de eerste twee jaar heeft overleefd, steeds met de hakken over de sloot. Huiswerk maken doet hij al helemaal niet. Het gaat toch goed zo, zegt hij dan. Hoe vaak mijn man en ik hem er ook op aanspreken, hij haalt zijn schouders op en gaat gewoon uit school liggen gamen, scrollen en wat chillen met zijn vrienden.
Is er nou echt geen manier te verzinnen waarop ik hem wel aan het werk krijg? Of vraag ik iets onmogelijks?
Janine, Ridderkerk
Dag Janine,
Ik begin met te zeggen dat ik in principe tegen het trekken en sleuren ben, waarmee sommige ouders hun kind door de middelbare school proberen te loodsen. Natuurlijk moeten we onze kinderen motiveren om het beste uit zichzelf te halen, maar het moet wel duidelijk zijn en blijven wiens verantwoordelijkheid de schoolprestaties zijn: de puber, niet de ouder. Ik ken een meisje, nu achttien jaar, dat door haar ouders jarenlang werd gedwongen om harder te werken op school, terwijl de school ieder jaar zei dat de HAVO waar ze op zat, te hoog gegrepen was. Het meisje is twee keer gezakt en voelde zich echt een loser, omdat ze niet voldeed aan de verwachtingen van haar ouders. Hoe blij moet je dan uiteindelijk zijn als het kind een diploma haalt en naar een HBO gaat waar ze weer steeds net tekort komt?
Een op de drie middelbare schoolkinderen gaat meerdere malen per week naar school met stressgerelateerde klachten, omdat ze de druk niet goed aankunnen. (lees 102, het boekje van Johannes Visser, waarin hij een betoog houdt een minder cijfergericht schoolsysteem. 102 staat voor het aantal cijfers pers schooljaar dat een Nederlandse middelbare scholier krijgt. Da’s eenmaal per twee dagen een beoordeling…)
Het is ook best ironisch natuurlijk: op een leeftijd waarop onze hersenen het meest in staat zijn om te leren en dingen snel op te nemen, hebben we daar als mens (lees puber) het minst zin in.
Maar goed. School en huiswerk: het kan een jarenlange splijtzwam zijn tussen ouders en pubers. Ouders denken aan de toekomst, waarbij in hun optiek een belanghebbend diploma onmisbaar is, pubers denken aan keten, aan chillen, aan alles wat NU leuk is.
Maar maak van school niet een obsessie. Denk jij, Janine, dat jouw en mijn leven totaal anders was geworden als wij ooit een keer op de middelbare school een jaar waren blijven zitten? Ik denk dat het effect ervan op ons leven wel was meegevallen.
Nog een heel praktische tip tot slot: Maak er een spelletje van. Gamification, wordt dit genoemd. Pubers houden van spelelementen. Uit een groot Duits onderzoek blijkt dat het de motivatie van jongeren vergroot als je prijzen of privileges toekent bij het bereiken van een score op een rijtje woorden, een aantal wiskundesommen of een andere klus waar geen enkele puber zin in heeft. En om het effect nog groter te maken: koppel er een wedstrijdelement aan vast. Laat jouw pubers de strijd aangaan met andere pubers, als ze een middag komen blokken bij jou thuis, of samen online werken. Ik las deze tip in Quest, heb hem getest op levende pubers en het werkt!
PS: en als het allemaal toch niet lukt en je puber huiswerk blijft zien als het eten van spruitjes, hierbij nog een weetje dat ik in Help, ik heb een puber! schreef:
Weet u wat de overeenkomst is tussen hem en Charles Dickens, Thomas Edison, Walt Disney, Al Pacino, Bill Gates, Richard Branson, Quentin Tarantino, Leonardo DiCaprio, Harry Styles en Billie Eilish? (Vraag uw puber maar wie die laatste twee zijn.) Ze hebben allemaal hun school niet afgemaakt. Drop-outs, stuk voor stuk. Toch zijn ze niet voor galg en rad opgegroeid.
'Dit probleem zal herkenbaar zijn voor de meeste puberouders. Voor mij in ieder geval wel'
