Dag en nacht klaarstaan, alles regelen, de boel in goede banen leiden en alle ballen hoog houden. In de rubriek Met de mantel der liefde vertellen mantelzorgers hoe het écht is om te doen wat ze doen.
Gerrit (72) is de mantelzorger van Greetje (78), die Korsakov heeft.
Gerrit en Greetje lopen elkaar rond 2012 tegen het lijf in het appartementencomplex waar ze op dat moment allebei wonen. “We zijn eerst een beetje gaan scharrelen”, vertelt Gerrit. “Ik had een hondje, dus vaak gingen we een stukje wandelen en koffie drinken.” In het begin is het contact vooral nog vriendschappelijk, totdat Greetje het initiatief neemt. “Tijdens een afspraak zei ze opeens: en nu wil ik gekust worden. Vanaf dat moment was het aan.”
Gerrit en Greetje houden allebei hun eigen woning in de jaren die volgen. “Greetje was kapster aan huis dus daar had ze haar eigen ruimte voor nodig. Ik zat toen nog in de schuldsanering en wilde haar daar niet mee opzadelen.”
Marion (69) is de mantelzorger van haar man Ton (68): 'Nu, 12 jaar na het herseninfarct, denk ik: we hebben het geflikt'
Begin 2018, als Greetje te maken krijgt met geheugenproblemen, gaat ze naar het ziekenhuis. Ze krijgt de diagnose beginnende dementie. Gerrit helpt en verzorgt haar waar nodig, totdat een jaar later, haar gezondheidssituatie ineens een stuk ernstiger is. “Greetje kreeg antibiotica voor blaasontsteking, maar dat ging niet goed. Ze kreeg vervolgens een delier, werd incontinent en ik kon haar niet meer alleen laten. Elke dag moest ze onder de douche en moest het bed verschoond worden. Maar ik moest ook werken, dus kon niet altijd bij haar zijn.” Als Gerrit door zijn rug gaat tijdens de verzorging trekt hij aan de bel bij de huisarts. “In eerste instantie kregen we geen hulp omdat ik er was om haar te verzorgen. Ik heb gevraagd wat ze gingen doen als ik zou stoppen met de mantelzorg. Toen kon ze opeens toch worden opgenomen.”
Gerrit gaat elke dag op bezoek als Greetje in het verzorgingstehuis woont. “Ze knapte op. Ze at drie goede maaltijden per dag, we gingen stukjes wandelen en toen het echt beter ging konden we ook weer naar een terrasje.” De gezondheid van Greetje verbetert dusdanig dat zij en Gerrit ook weer eens een nachtje weg kunnen. “We gingen of het weekend naar huis of naar een hotel. En er gebeurde weleens een ongelukje, maar ik was er altijd op voorbereid, dus daar lag ik niet wakker van.”
In de loop van 2019 mag Gerrit met pensioen, daardoor komt er veel tijd vrij. “Toen dacht ik: dan kan ik ook fulltime voor haar gaan zorgen.” Maar dat blijkt nog niet zo gemakkelijk. Gerrit zucht: “Iemand in een verzorgingstehuis krijgen is moeilijk, maar iemand eruit krijgen misschien nog wel moeilijker.”
Gerrit is pensioendeskundige van beroep en heeft al vaker mantelzorgers geholpen. Daarom weet hij veel van de WMO omzetten naar PGB en doet dat dus ook voor Greetje. “Met de lokale zorginstelling heb ik een pakket samengesteld en we kregen een casemanager om mij en de zorgverleners te begeleiden. Ik wist op welke punten het zwaar ging worden, dus hebben we hulp in het huishouden gekregen. Daarnaast kreeg Greetje persoonlijke begeleiding, waardoor ik ook af en toe mijn handen vrij uit om mijn eigen hobby’s uit te oefenen.”
Maaike (51) is de mantelzorger van haar zoon (23): 'Als ouder noem je jezelf niet snel mantelzorger'
Zo gaat het een tijd lang goed, totdat Gerrit zelf met spoed moet worden opgenomen in het ziekenhuis. Uiteindelijk ligt hij er twee maanden uit en hij kan al die tijd niet voor Greetje zorgen. “Ze kwam weer in een verzorgingstehuis terecht. Maar het was verschrikkelijk hoe het daar ging. Greetje was gezond toen ze daar ging wonen, ze had tanden in haar mond, ze liep, ze praatte. Na twee maanden had ze geen tanden meer, zat ze in een rolstoel, at ze niet meer en had ze weer een blaasontsteking.”
Zodra het kan haalt Gerrit haar daar weg en neemt zelf weer de zorg over. “Greetje moest weer aansterken met van die sapjes en puddinkjes met extra voedingsstoffen erin. Het lopen moesten we weer langzaam opbouwen. Uiteindelijk knapte ze gelukkig weer redelijk op, al is praten nog steeds lastig.”
Al die tijd gaat Greetjes fysieke gezondheid op en neer, maar haar geheugenproblemen verergeren niet. Dat valt Gerrit op, bij dementie ga je achteruit, dus dat kan het eigenlijk niet zijn. Greetje blijkt uiteindelijk Korsakov in plaats van Alzheimer te hebben.
Gerrit is gescheiden en Greetje is weduwe als ze elkaar ontmoeten. Hij kent haar niet anders dan dat ze van een borrel houdt. “Toen ze 55 jaar was verloor ze haar man en kwam ze er alleen voor te staan. Dat heeft naweeën gehad. Ze was een stevige drinker, een probleemdrinker, maar wist dat te verbloemen. In onze relatie is haar drankverbruik wel verminderd, maar haar lichaam was tegen die tijd al aangetast.”
In de tijd die ze samen hebben, wil Gerrit dat Greetje geniet. “We gaan naar toneelvoorstellingen, het liefst in Limburgs dialect, dat brengt haar veel geluk. We gaan ook regelmatig uiteten. Dan moet ik haar wel voeren, maar we eten samen en hebben plezier, daar gaat het om. We ondernemen veel en kijken ook nu nog naar de mogelijkheden. Vanmiddag komt bijvoorbeeld de logopedist om te kijken of Greetje niet toch nog wat uit haar spraak kan halen.
Ik ben nog steeds stapelgek op haar,” zegt Gerrit liefdevol. “Daar is in de afgelopen jaren helemaal niets aan veranderd. Het is geen opgave om voor haar te zorgen. Ik krijg veel liefde van haar, ze streelt mijn wang, lacht naar me. We hebben het goed.”
Gerrit heeft in al die jaren mantelzorg altijd gekeken naar wat wel mogelijk is. “We genieten samen en doen alles waar we zin in hebben.” Hij wil dat andere mantelzorgers ook meegeven: “Er kan en mag meer dan je denkt om een aangenaam leven te leiden. Greetje is meer dan een lijdend voorwerp. Ze krijgt de zorg die ze verdient.”
Gerrit en Greetje. Tekst gaat verder onder de foto.
Heb je een vraag of wil je gewoon even je verhaal kwijt? Bel de Mantelzorglijn: 0307606055.
Mogen wij ook jouw mantelzorgverhaal opschrijven? Mail dan een korte beschrijving naar lezer@linda.nl met als onderwerp ‘Mantelzorg’ en vermeld je telefoonnummer. Mocht je liever anoniem je verhaal willen doen, dan kan dit uiteraard ook.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Cees (75) zorgt voor zijn vrouw Marij (78): 'Ik kan geen dag zonder haar'
Jujube Zeguers (26) is freelance redacteur voor LINDA.nl en schrijft het liefst over mensen en hun bijzondere verhalen. Ze woont in Delft met haar verloofde en is dol op reizen, lezen en podcasts.
