Je kijkt heel even de andere kant op en je kind is verdronken. Probeer dan maar eens vrolijk verder te leven.
Heddy Bakker (48) verloor haar dochter Marith (6) in 2014. In LINDA.217 ging ze met journalist Eva Loesberg in gesprek over dit verlies.
Heddy's dochter Marith (6) verdronk in de tuin van haar ex-schoonouders: 'Ze zagen haar slippertjes drijven'
‘Ze kan niet zwemmen’
“Mijn ex en ik waren net drie maanden uit elkaar toen hij de kinderen op Vaderdag meenam naar zijn ouders. Een vrijstaand huis omringd door water. ‘Let alsjeblieft op, ze kan niet zwemmen’, heb ik herhaaldelijk gezegd. Marith was een vrolijk meisje dat geen gevaar zag. Toen ze anderhalf was, begon ze ineens in haar eigen taal te praten. Haar ontwikkeling ging niet volgens het boekje, maar we zullen nooit weten waarom. De artsen hebben geen diagnose kunnen stellen.
Die dag, 15 juni 2014, mocht ze een rondje lopen om het huis. Mijn ex stoeide met Niels, onze zoon, die toen vier was. Het duurde lang voordat Marith terugkwam. Te lang. Het was uiteindelijk de broer van mijn ex die haar slippertjes zag drijven. Waarschijnlijk heeft ze een verloren speeltje uit de sloot
willen halen. ‘Waarom heeft niemand haar gehoord?’, vroeg ik de traumachirurg achteraf. Hij vertelde dat kinderen vaak stil verdrinken.
Lots dochter (5) verdronk tijdens zwemles: 'Ze lag 20 minuten onder water'
Reanimatie
Ze willen schreeuwen, maar hun longen lopen meteen vol water. Het gaat zo snel, waarschijnlijk heeft ze amper iets gemerkt. Dat is mijn grote hoop: dat Marith geen paniek heeft gevoeld. Nadat mijn ex me had gebeld, racete ik naar ze toe. ‘Ik heb jullie zo gewaarschuwd!’, schreeuwde ik.
Mijn ex-schoonmoeder en een voorbijganger waren aan het reanimeren, maar ik zag meteen dat Marith dood was. Ik ben geen millimeter van haar zijde geweken. De brandweer kwam, de politie, een ambulance, een traumahelikopter. En al die tijd dacht ik: laat haar alsjeblieft met rust. Het moeilijkste moment van mijn leven was het sluiten van de kist. Dat moest helaas al na drie dagen. Ik wist: ik zie haar nooit meer, ik kan haar nooit meer knuffelen.
Fenna (9) zat met haren vast in zwembadrooster en dat werd haar fataal: 'Willen anderen waarschuwen'
‘Het kan zó snel misgaan’
Toen er nog geen steen op haar graf lag, durfde ik er amper naartoe. Ik wilde haar het liefst opgraven. Na acht jaar is het verdriet niet minder geworden, al raakt het voor de mensen om mij heen naar de achtergrond. Begrijpelijk, maar ik vind het moeilijk. Ik wil niet dat Marith vergeten wordt. Als ik nieuwe mensen ontmoet die vragen of ik kinderen heb, sta ik voor een dilemma. Zeggen dat ik één kind heb, voelt niet goed. Maar meteen over je verdronken dochter vertellen is wel heel heftig. ‘Weet je zeker dat je het wil horen?’, vraag ik nu maar.
Ik heb vaak gedacht: was ik maar bij mijn ex gebleven, dan was het misschien niet gebeurd. Ook Niels had zulke gedachten: had ik maar niet met papa gestoeid … Gelukkig kunnen wij samen overal over praten. Met mijn ex daarentegen heb ik er geen woord meer over gewisseld. ‘Waarom hebben de ouders niet opgelet?’, lees je vaak onder nieuwsberichten over verdronken kinderen. Kwetsend. Het kan zó snel misgaan. Ik heb mijn ex gewaarschuwd, maar ik wijs hem niet aan als schuldige. Dit is het laatste wat hij heeft gewild. Het had iedere ouder kunnen overkomen.”
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Dit artikel werd eerder gepubliceerd op LINDA.nl en in LINDA.217.
Moeder van bij surfersdrama omgekomen Max doet haar verhaal: 'Dan ben je ineens heel erg alleen'
