Fred ligt er ’s nachts wakker van dat elk gesprek met Ellen ‘alleen maar over dieren lijkt te gaan’, terwijl hij naar eigen zeggen ‘niets weet over hoe zij in het liefdesleven staat’. Hij besluit haar meteen de volgende ochtend te vertellen dat hij haar naar huis wil sturen. Eerder noemde hij haar al een ‘vreemde vogel’, autistisch met eten en zei hij dat ze eruitziet als een oma, dus de kijker kan het gesprek al een beetje zien aankomen.
Hij bereid de kijker alvast voor: “ik heb er vannacht een ei over gelegd. En eigenlijk komt het erop neer dat elk gesprek met haar over dieren gaat. Er is niets gevraagd over hoe zij in het liefdesleven staat. Of hoe ik in het liefdesleven sta. En ons liefdesleven zou toch een vraag waard moeten zijn. Voel je je goed bij me? Voel je je ontspannen?”
Ook Ellen voelt dat er iets moet gebeuren, hoewel zij de deur misschien toch nog op een kier houdt. “Na deze nacht heb ik wel het gevoel dat Fred en ik echt even moeten praten. Kijken of er eventueel tussen ons iets is.”
