Al bij hun eerste ontmoeting heeft Fred uit B&B Vol Liefde zo zijn twijfels over Ellen. Toch verdient ze volgens hem een kans. Ze is tenslotte speciaal voor hem naar Bonaire gekomen.
Dus besluit hij haar mee te nemen op een date die helemaal aansluit bij haar interesses: dieren.
Samen bezoeken ze het ezelpark, hoewel Fred naar eigen zeggen helemaal niets met dieren heeft. De twee beginnen hun date alleen niet helemaal met een schone lei. Tijdens het eten scoorde Fred al geen punten bij Ellen met zijn keuze voor zalm en witlof. Laat dat nou net iets zijn waar zij absoluut niet van houdt.
Ook in de auto lopen de ergernissen al snel op. Wanneer Ellen een paar palmbladeren in de auto legt, lijkt Fred zich steeds meer aan haar te storen. “Het gaat allemaal moeizaam. Ze is erg onhandig, dat valt me een beetje tegen. En ook die energie, ik kan daar niks mee.”
Toch begint Ellen vol goede moed aan de date. Ze heeft er zichtbaar zin in en komt helemaal los zodra ze tussen de ezels staat. Voor haar is de klik met dieren vanzelfsprekend.
“Dieren spelen geen spelletjes. Die nemen je zoals je bent. Mensen kunnen zich anders voordoen dan ze zijn.” Fred kan zich daar weinig bij voorstellen. “Vanuit mijn perspectief snap ik de liefde voor het dierenrijk helemaal niet. Ik heb gewoon niks met dieren.”
Ellen waardeert het juist dat Fred haar, ondanks zijn gebrek aan interesse in dieren en zijn eigen allergie, toch heeft meegenomen. “Dat vind ik helemaal leuk.” Daarna is het tijd om kennis te maken met zijn wereld: een plek waar Fred graag spullen verzamelt. Ellen kijkt haar ogen uit. “Het lijkt hier het wilde westen wel.” Een opmerking waar Fred weinig mee lijkt te kunnen.
Vervolgens nemen de twee een kijkje bij een houtskoolbranderij, waar ze sprokkelhout verzamelen. Ellen is nieuwsgierig en wil weten waar ze zijn en wat er precies gebeurt. Fred legt het haar uitgebreid uit, maar het lijkt meer op mansplaining. “Dit is waar de houtskoolmeneer houtskool maakt.” De brandlucht die ze ruikt, is daarmee meteen verklaard, merkt Ellen op.
Fred gaat onverstoorbaar verder met zijn uitleg. “Dan zetten ze er hier een tunnel in. Dan leggen ze er platen op. Als je me niet kan volgen, moet je dat zeggen. En dan halen ze de platen eraf. Dan doen ze het in zakken. Heb je nog vragen?”
Ellen moet bij de plek vooral aan iets heel anders denken: een crematorium. “Maar dit is juist kunst, vind ik”, reageert Fred. Toch lijkt duidelijk dat de twee elkaar maar moeilijk weten te vinden. Vooral die vergelijking met een crematorium valt niet goed bij Fred.
“Ze begon over een crematie. Dat gevoel met hout heeft zij niet. Het lijkt ook wel alsof de dingen die ik vertel… ik weet niet of ze het echt allemaal begrijpt. Alsof ik tegen een dove aan zit te kletsen. Ze vraagt ook heel weinig. Maar als ze bij de dieren is: laat haar los, ze wil ze meenemen in haar bagage.”
Terug bij het huis vertelt Fred enthousiast aan Doete dat ze die avond kleurrijk gaan koken. Op het menu staat onder meer zalm. “Lekker”, reageert Doete, maar voor Ellen is het juist minder goed nieuws. “Ik hou niet van zalm en ik ben allergisch voor rode paprika.”
Fred en Doete kunnen er wel om lachen. Voor Fred begint het inmiddels een behoorlijk ingewikkeld verhaal te worden.
“Ze lust geen kip, althans de vleugel niet. Dan wel weer de borst. En nu ook geen zalm.” Hij heeft steeds meer moeite met haar eetvoorkeuren. “Het lijkt wel alsof ze autistisch is met eten. Ik vind haar heel dwangmatig. Dat gedoe over het eten. Het is echt een gedoe. Vind het een zware opgave.”
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Fred uit 'B&B Vol Liefde' is klaar met Monique: 'Het was een martelgang'
