Ze stuurde me haar foto’s via WhatsApp. Een kapotte lip. Blauwe plekken op haar gezicht en armen. Haar haren verward, haar blik leeg van vermoeidheid. Het soort beelden waar je automatisch van weg wil kijken, omdat je hersenen eerst nog proberen te ontkennen wat je ziet. Deze vrouw wordt mishandeld.
Trigger warning: dit artikel gaat over huiselijk geweld
We kunnen niet zomaar bellen. Haar man werkt vaak thuis. Daarom spreken we elkaar alleen wanneer zij buiten is, zogenaamd even boodschappen aan het doen of wandelend met de kinderen. Alsof ze leeft in een slechte spionagefilm.
Ze leeft in wat hulpverleners ‘intieme terreur’ noemen: een relatie waarin controle, vernedering, angst en geweld langzaam iemands hele leven overnemen. Niet in één explosie, maar beetje bij beetje. En er zijn kinderen die opgroeien in een huis waar spanning net zo normaal is geworden als tandenpoetsen of avondeten. Kinderen die leren aanvoelen wanneer ze stil moeten zijn. Kinderen die de sfeer in huis lezen nog voordat ze woorden begrijpen.
Sanne (31) werd vermoord omdat ze wilde scheiden: 'In haar eigen huis door de man die ze vertrouwde'


















