Wanneer kwam je erachter dat Boris homo is?

E: “Ik heb nooit honderd procent gedacht: hij is gay. Maar echt zeker wist ik het niet. Zo heb ik – al dan niet met opzet – tijdens de seksuele voorlichting wel ter sprake gebracht dat je ook als man op mannen kunt vallen. Er waren wat vage signalen toen hij met Mamma Mia meezong. Mijn man en ik maakten daar weleens geintjes over. Jij, Boor?”

B: “Rond mijn vijftiende kwam ik erachter dat ik meisjes niet zo interessant vond. Maar ik had niet meteen zoiets van ‘O, dan ben ik vast gay’. Pas een jaar later, toen ik begon te experimenteren met mijn beste vriend, werd die desinteresse echt bevestigd.”

Je vertelt dat je rond je zestiende begon met experimenteren. Hoe oud was je toen je uit de kast kwam?

B: “Een jaar later, maar dat was niet gepland.”

E: “Nee, dat had inderdaad leuker gekund.”

Vertel.

B: “Als puber van zeventien werd ik door mijn ouders meegenomen naar New York. Ik kreeg een hotelkamer voor mij alleen en dacht: ‘Lang leve de vrijheid’. Die houding resulteerde erin dat ik overdag doodop was, omdat ik s’nachts stiekem afsprak met een jongen die ik via een datingapp had leren kennen. Toen er een einde kwam aan de vakantie – en ik dus afscheid moest nemen van mijn vakantieliefde – barstte ik in tranen uit. Ik kon toen niet anders dan met de billen bloot en mijn ouders vertellen over mijn geheim.”

Evelien, hoe was dat voor jou?

E: “Ik was in shock dat hij tijdens onze vakantie een dubbelleven leidde. Het was ook gek om te beseffen dat je kind met een geheim heeft rondgelopen. Maar voor mij had je geen ‘coming-out’ hoeven doen, hoor Boor. Wat mij betreft kwam je gewoon thuis met een jongen. Ik denk dat vooral de jongeren zelf de situatie heel groot maken in hun hoofd.”

Was je ook ‘uit de kast’ gekomen als dit zich niet had voorgedaan?

B: “Ja, al heb ik nooit gedacht dat het feit dat ik homoseksueel ben een issue zou kunnen zijn. Qua acceptatie binnen de familie heb ik namelijk echt de jackpot gewonnen. Mijn ouders besteedden – misschien wel te – veel aandacht aan mijn geaardheid en zelfs mijn opa en oma keken niet raar op. Toch had ik wel het idee dat ik ‘mijn geheim’ op een soort bijzondere manier moest vertellen.”

Wat is volgens jou te veel aandacht?

B: “Mijn stiefvader heeft het me een keer op de man af gevraagd: ‘Val je op jongens?’ Voor een buitenstaander misschien een heel normale vraag. Ik kan ook heel goed begrijpen dat je als ouder of vriend van een homo denkt: dat kun je toch gewoon aan me vertellen? Maar wat een buitenstaander bij het stellen van die directe vraag niet beseft, is dat degene in kwestie – in dit geval ikzelf – dan de regie over zijn coming-out verliest.

Het is immers míjn verhaal en dat wil ik delen op een moment dat het voor míj goed voelt. Wanneer je dat uit het niets gevraagd wordt, voelt het alsof die eigenheid buiten jezelf wordt geplaatst. Ben je eerlijk, dan heb je geen controle meer over de situatie. Maar kies je ervoor om de regie niet uit handen te geven, dan lieg je. Dat was de optie waar ik destijds voor koos, omdat ik graag die controle wilde behouden.”

E: “Dat begrijp ik heel goed. Als ik terug kon in de tijd had ik dat absoluut anders gedaan.”

B: “Het is oké hè, mam! Ik heb alsnog de regie verloren, haha.”

Hoe vind jij het dat je moeder een podcast maakt over jouw geaardheid?

B: “Het is gaaf dat je als zoon je moeder inspireert om een podcast te maken over wat er allemaal bij homoseksualiteit komt kijken. Maar wat ik vooral hoop is dat de luisteraars, die wellicht in de knel zitten met zichzelf of ouder zijn van een kind dat in de knel zit, zullen inzien dat het uit de kast komen an sich geen probleem hoeft te zijn.”

Voor de podcast heb je ook BN’ers gevraagd naar hun coming out. Zitten er overeenkomsten in hun verhalen?

E: “Ja, in alle gevallen was er meer begrip van ouders en de mensen om hen heen, dan zijzelf in eerste instantie hadden gedacht. In ieders verhaal komt een bepaalde eenzaamheid naar voren. Zo heeft Mirella van Markus een hele tijd geworsteld met haar geaardheid. Zelfs haar omgeving wist niet van haar vriendin. Ik vind dat heftig.”

Lees ook
Roel van Velzen over ‘Roels Sofasessies’: ‘Niet gedacht met een zakdoek te zitten’

Wat is de grootste les die je hebt geleerd van het maken van deze podcast?

E: “Een veel voorkomende reactie van ouders op een coming-out is: ‘Ach schat, dat geeft toch helemaal niet, als jij maar gelukkig bent.’ Maar in dat ‘als je maar gelukkig bent’ neem je afstand. Je benadrukt hiermee dat je kind afwijkt. Biedt liever veiligheid, dan krijg je vertrouwen terug. Zeg daarom: ‘Wat ben ik blij dat je dit met me deelt’.

B: “Daar sluit ik me bij aan. Want gay zijn is normaal, het moet alleen nog normaal gevónden worden.

Benieuwd naar ‘Uit de Podcast’? Je beluistert hem vanaf donderdag 4 juni op LINDA.nl

Lukt het niet om de LINDA.podcast af te spelen? Je luistert de podcast ook via JUKE. Lukt ’t nog steeds niet? Laat het ons weten.

 

Meer LINDA.podcasts? Luister hier naar ‘Over Haar’ waarin Carolien Borgers onze relatie met lichaamshaar onderzoekt . Of hier naar ‘Amber’, de waargebeurde belevenissen van een high-class escort. Of luister hier naar ‘Faberyayo & de Moeders’, waarin Pepijn Lanen in gesprek gaat met bekende vrouwen over het moederschap. Of luister hier naar ‘Roels Sofasessies’ waarin Roel van Velzen met bevriende muzikanten en ‘lotgenoten’ praat over scheiding.