Jacobijn (53): ''Papa is vreemdgegaan en verliefd op iemand anders', zei hij tegen de kinderen'

Twee vrouwen

“Toen hij op een avond weer zijn vaste plek had ingenomen, in die stoel, voor de tv, heb ik over zijn schouder de toegangscode van zijn telefoon afgekeken. Vervolgens heb ik twee avonden uitgetrokken om zijn apps door te spitten. Dat lukte, omdat hij op avond één ging douchen en zijn telefoon in de oplader liet zitten. En op avond twee kon ik ongestoord mijn gang gaan, toen hij ging fietsen en tot zijn grote verschrikking zijn telefoon vergat. De paniek die toen ontstond, maakte mijn wantrouwen alleen maar groter.

Ik ontdekte dat hij met twee vrouwen tegelijk een verhouding had, twee collega’s op de lagere school waar hij onderwijzer was. ‘Ik verlang naar je’, las ik, en: ‘Ik rij vast naar de ingang.’ Waarop zij antwoordde: ‘Maar daar loopt de werkster in de weg.’ En hij weer: ‘Wat nu?’ En, dan zij weer: ‘Morgen nieuwe kansen.’ En hij: ‘Ik wilde dat mijn vrouw bij me wegging.’ Het idiote is, ik wist natuurlijk wat ik kon verwachten toen ik zijn berichten opende, anders was ik nooit op zoek gegaan. Maar toch, toen ik mijn sombere vermoeden bevestigd zag, voelde ik me verslagen.”

Delphine (45): 'Ik stond bijna op het punt te bevallen toen onze huisarts mij vertelde dat mijn man verliefd was op zijn vrouw'Lees ook

Waardeloze huwelijk

“Want ik betrapte niet alleen mijn man op verraad aan ons huwelijk, op een bepaalde manier betrapte ik ook mezelf. Dat ik al die jaren blind was geweest voor het waardeloze huwelijk dat wij hadden, en dat ik pas ingreep toen hij min of meer openlijk, midden in de huiskamer contact zocht met andere vrouwen. Omdat ik wel moest. Al die jaren daaraan voorafgaand had hij ook alleen maar aan zichzelf gedacht en dat had ik allemaal gewoon laten gebeuren.

Die ontdekking over mijn eigen domheid was nog pijnlijker dan zijn krankzinnige dubbelleven. Ik heb alle berichten gelezen, ik dwong mezelf de hele beker leeg te drinken. Alle blijken van intimiteit die ik zelf eerlijk gezegd nog nooit had ondervonden, trokken aan mijn oog en verbeelding voorbij. Daarna ben ik naar de bijkeuken gelopen en heb zijn telefoon verstopt in een ovenwant die ik vervolgens in een oude schoenendoos deed.”

Soroya (36): ‘Hij ging uitgerekend op mijn verjaardag met die vrouw op zakenreis’Lees ook

‘Ik ben blij dat je het ontdekt hebt’

“Hij kwam binnen. ‘Heb jij mijn mobiel gezien?’, vroeg hij. ‘Nee,’ deed ik luchtig, ‘maar ik wil wel even met je praten, ga je soms vreemd?’ ‘Ja’, zei hij. ‘Ik ben blij dat je het ontdekt hebt.’ ‘Nou, dat was niet zo moeilijk. Je appt wel heel veel met ene Fransisca.’ ‘Dat klopt,’ zei hij weer, ‘al is zij niet de vrouw op wie ik verliefd ben.’ ‘Oh, maar dat weet ik,’ antwoordde ik weer, ‘want dat is Evelien.’ ‘Ja’, zei hij en hij leek zelfs opgelucht dat zijn geheim niet langer verborgen was.

Er was geen schaamte, noch van hem voor zijn overspel, noch van mij voor mijn spionnengedrag. Twee kinderen samen opgevoed, al die jaren het bed gedeeld, en dan brokkelt je huwelijk in no time af tot stof. Toch was mijn eerste reactie niet: en nu ga je maar weg. Altijd had ik gezegd: ‘Als je vreemdgaat, dan kun je je koffers pakken’, maar nu het zover was, dacht ik alleen maar: hoe redden we dit, hoe zorgen we dat het goed komt?”

Dewi (42): 'Ik ben ziek. Maar bijna nog zieker is dat ik ben bedrogen door mijn man terwijl ik in het ziekenhuis lag'Lees ook

Borstkanker

“Ik, de betreurenswaardige bedrogene, sloeg ook nu weer uit gewoonte aan het zorgen. Ik regelde een relatietherapeut, bij wie hij vervolgens alles bij elkaar loog. Hij weigerde ook het contact te verbreken met zijn vriendin of vriendinnen. Zo onwillig was hij, dat zelfs ik er na vier maanden niet meer onderuit kon: dit huwelijk was stuk. Tegen de kinderen zei hij: ‘Papa is vreemdgegaan en verliefd op iemand anders. Ik ga weg.’

Mijn achttienjarige zoon gaf hem een klap in zijn gezicht en wilde niet dat zijn vader nog langer kwam kijken naar zijn voetbalwedstrijden. Ikzelf viel tien kilo af. En toen gebeurde het: op een dag ontdekte ik dat rond mijn linkertepel de huid was ingetrokken, en hoewel die borst schoon bleek, zat er kanker in de andere. Mijn man reageerde meteen: ‘Zal ik weer terugkomen, om voor de kinderen en jou te zorgen?’ En ik stemde toe: de grootste fout van mijn leven.”

'Hij wist zelf ook wel dat het niets zou worden met die vrouw, maar toch woont hij nu met haar samen'Lees ook

Hij wilde niet meer weg

“Ik hoopte dat zijn aanbod een teken was van verzoening. Dat hij ineens weer besefte dat wij bij elkaar hoorden, in voor- en tegenspoed. Maar het waren eigen belang en medelijden die hem bewogen. Ja, hij maakte de badkamer schoon als ik ziek was van de chemo, maar tegelijk bleef hij zijn liefjes zien. De kinderen dachten intussen dat alles weer goed was, en kregen hoop.

Wat een romantisch misverstand om te denken dat tegenslagen oud-geliefden dichter bij elkaar brengen. Zijn terugkomst drukte me alleen nog maar meer op de ondergang van ons huwelijk. En toen ik weer opknapte, wilde hij niet meer weg. Hij had het beste van twee werelden: zijn vriendin en zijn gezin.”

Blijer dan ooit

“Ik sprak erover met de psycholoog van het ziekenhuis, die mijn dokter Rossi werd. Ik begon me te realiseren dat ik mijn hele huwelijk afhankelijk was geweest en dat het tijd werd voor mezelf op te komen. Ik wilde al jaren verhuizen naar mijn geboorteplaats, ver weg van het Groningen waar ik met hem woonde, maar had me altijd laten weerhouden door de kinderen. Dokter Rossi wees me erop dat ze bijna volwassen waren en toch wel hun eigen weg zouden gaan. Toen ben ik verhuisd.

Ik ben nu blijer dan ooit. Te denken dat ik nog steeds midden in dat waardeloze huwelijk had gezeten, is echt om kippenvel van te krijgen. Een paar maanden geleden kwam ik op de kermis een jeugdvriend tegen. We werden verliefd en werkelijk, nu pas, op mijn 52ste, ontdek ik wat houden van is. Mijn huwelijk was gewoonte en angst, maar nu ben ik bevrijd. Ik leef. Deze nieuwe man steunt me, stelt vragen, is lief: alles wat vanzelfsprekend is in een verhouding, maar wat ik nooit heb willen zien.”

Dit artikel verscheen eerder in LINDA. 151

Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief. 

'Op het schoolplein moest ik horen dat m'n vent een ander had en de hele voetbalvereniging het al wist'Lees ook