Anna (35): 'Toen hij vertelde dat hij behoefte had aan spanning buiten ons huwelijk, zakte de grond onder mijn voeten vandaan'

Openbreken

“Maar nu, na acht jaar, kwam alles op losse schroeven. We hadden eindeloze gesprekken, ik ging naar retraites, onderzocht mijn donkere, onzekere kant, we wonnen advies in bij een therapeut. En ministapje voor ministapje kwamen we dichter bij het openbreken van onze relatie. Daarbij lette ik erop dat ik goed naar zijn wensen luisterde, zonder de mijne te negeren. Zo wilde ik bijvoorbeeld dat we alleen samen contact legden met anderen, niet ieder voor zich. Daar was hij het gelukkig mee eens.

We bezochten schuchter een lingeriefeestje waarbij de vrouwen gekleed gaan in lingerie en de mannen in pak. De eerste keer dansten we daar alleen maar en verbaasden ons over anderen die openlijk seks hadden, maar na een aantal keren werden we steeds losser. Vanzelf ging dat niet. Toen we allebei op een feestje met een ander begonnen te zoenen, vond ik dat best leuk en spannend. Maar een dag later werd ik misselijk bij de herinnering eraan. Ik kreeg flashbacks en voelde me ongemakkelijk. Gatverdamme mijn man met een ander. Waar was ik aan begonnen, was dit werkelijk het pad dat ik wilde bewandelen, alles om mijn man maar niet kwijt te raken?”

Verbinding

“Daarna hebben we het even wat rustiger aangedaan, maar we bleven praten en voorzichtig experimenteren. En zo zijn we heel, heel langzaam beland waar we nu zijn: in alle gezamenlijkheid hebben we seks met anderen, maar blijven altijd heel dicht bij elkaar. Juist omdat we niet alleen, maar met zijn tweeën uit onze comfortzone durfden te stappen, is onze relatie extreem gegroeid. Er zijn geen heimelijke verlangens meer die ons uit elkaar kunnen drijven, want alles is bespreekbaar. Iedere emotie mag er zijn: onzekerheid, plotselinge terughoudendheid, het besef dat wat de vorige keer met een andere man of vrouw nog leuk was, dat vandaag zeker niet hoeft te zijn.

Als we samen zijn met een ander stel, blijft de verbinding. We kijken elkaar aan: Is het oké, als ik nu met hem of haar zoen, voelt dit goed voor je. Is het oké als ik mijn hand naar beneden laat glijden, en als blijkt dat een van ons zich die avond om wat voor reden dan ook, ongemakkelijk voelt, dan stoppen we onmiddellijk en gaan gewoon lekker dansen. En als mijn man bijvoorbeeld even naar de wc moet, dan stoppen we ook, ik wil niks doen zonder instemming.”

Openheid

Laatst, op zo’n feestje seksend met anderen, dacht ik ineens: ik vind mijn eigen man toch het allerleukst. Toen zei ik tijdens het vrijen, even stoppen nu, ik wil knuffelen met mijn eigen vent. En niemand die daarvan opkijkt, want iedereen herkent die behoefte. Dat is het bijzondere van die feestjes, er komen daar eigenlijk alleen maar mensen met geweldige relaties, anders kan je dit niet aan.

Aan de ene kant is er het loslaten, aan de andere kant het besef dat dit loslaten gebeurt binnen duidelijke kaders. En vaak gaan we samen als blije pubers naar huis, na zo’n ervaring zijn we weer zo verliefd op elkaar, dan blijven we elkaar maar kusjes geven. Het idee dit alles met zijn tweeën te delen, iets waar niemand in onze omgeving iets van weet, geeft onze relatie telkens opnieuw een boost. Het gebeurt dat we overdag op een kinderverjaardag staan met een van onze vier kinderen en ’s nachts een lingerieparty bezoeken, wij kunnen daar erg om lachen. En hoewel het veel energie, wanhoop en struggle heeft gekost en ik snap dat het alleen al daarom niet voor iedereen is, heeft deze openheid ons veel gebracht.”

Levensbuddies

“Ik ben blij dat mijn man me destijds eerlijk heeft verteld dat hij die spanning zocht, daardoor konden we een eenheid blijven. Als stel gingen we op zoek naar onze ideale relatievorm. We praten nooit negatief over elkaar met anderen en hebben aan een blik genoeg om te weten wat de ander denkt en voelt. Meer dan ooit zijn we sterke levensbuddies.”

Noah (22): 'Best ongemakkelijk, dat ik daar kalmpjes in mijn handdoekje zat en vlak naast mij onbekenden seks hadden met elkaar'Lees ook