Iedereen verdient een uitvaart die recht doet aan wie hij of zij was, vindt uitvaartverzorger Iede Hoorn. Want hoewel de dood verdrietig en schrijnend is, is er ook zoveel liefde.
Elke twee weken schrijft Iede Hoorn over bijzondere mensen en hun uitvaart.
Ik werd gebeld door de dochter van Els met de melding van het overlijden van haar moeder. Al in de eerste minuten van ons gesprek werd me duidelijk dat haar moeder vaak op het strand te vinden was. Meteen betrapte ik mezelf op de gedachte dat een afscheid op het strand wel mooi zou zijn. Niet in een aula van een crematorium of begraafplaats, maar op de plek waar haar hart lag. Toch sprak ik die gedachte niet meteen uit. Eerst wilde ik luisteren.
Eenmaal bij de familie aan tafel kwam het gesprek wederom op het strand. Hun stukje strand in IJmuiden. Al jarenlang hadden Els en haar man Wim er namelijk een seizoensstrandhuisje. Voor veel mensen is een strandhuisje een fijne plek voor een paar zonnige dagen, maar voor Els was het haar tweede thuis. Hier kwam ze het liefst zoveel mogelijk, vaak met de kinderen en kleinkinderen. Op het strand van IJmuiden lagen heel veel mooie herinneringen.
'Het ouderschap heeft mijn werk intenser gemaakt, verdriet van ouders en kinderen raakt me harder'
“Misschien kunnen we het afscheid bij het huisje doen?”, vroeg de dochter voorzichtig. Ik glimlachte. “Ik ben blij dat je het zegt, want dat was precies mijn gedachte toen je mij belde.”
Vanaf dat moment veranderde er iets aan tafel. Er kwamen steeds meer ideeën en de dag begon vorm te krijgen. Wim was tot dan toe vooral stil geweest. Begrijpelijk. Hij had net zijn vrouw verloren. Maar met ieder idee dat op tafel kwam, kreeg hij meer energie. Op een gegeven moment zei hij bijna verontschuldigend: “Het klinkt misschien heel gek, maar ik krijg gewoon zin in die dag.”
Het verdriet was er niet minder om. Maar dat dit afscheid precies zou worden zoals Els het gewild zou hebben, voelde voor dit gezin heel fijn. Geen afscheid dat draaide om verlies, maar een dag die haar leven vierde. En dat is precies wat we gedaan hebben. We hebben er een feestje van gemaakt.
Vanaf de middag stond Els, in een mooie mand, op de vertrouwde vlonder van haar strandhuisje. Iedereen nam bloemen mee. De kleinkinderen staken ze zorgvuldig één voor één in de gevlochten mand totdat de mand veranderde in een kleurrijk boeket. Er werden schelpen bij Els neergelegd, handjes vol zand, briefjes met herinneringen. Mensen kwamen niet in het zwart, maar in strandkleding. Ze dronken een glas bubbels, aten appeltaart en zaten aan de picknicktafels die de buren aan elkaar hadden geschoven. De kleinkinderen speelden muziek, er werd gezongen, geklapt, gehuild en gelachen. Af en toe stond er iemand op om naast Els te gaan zitten en even te kletsen of een herinnering te delen. Alsof ze er gewoon nog bij was.
Alle dagen rondom de uitvaart was het slecht weer geweest, maar die dag scheen de zon. Terwijl ik daar zat, met mijn voeten in het zand, keek ik tevreden om me heen. Ik blijf het bijzonder vinden om mensen te helpen bij misschien wel een van de moeilijkste dagen van hun leven. En als dit dan het resultaat is, dan word ik zo blij. Geen sombere, zwarte dag, maar precies de dag die Els verdiend had.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
'Het is hartverwarmend hoe deze familie dit afscheid als een gezamenlijk project benadert'
Iede Hoorn (38) is uitvaartverzorger, auteur van Leven met de dood en bekend van zijn Instagrampagina waar hij foto’s en verhalen van uitvaarten post. Op LINDA deelt Iede twee keer per maand een bijzonder verhaal in de hoop de dood meer bespreekbaar te maken en ook te laten zien dat het meer is dan koffie met cake. Iede is getrouwd en woont samen met Chris in Amsterdam.
