In Het lege nest interviewen Deirdre Enthoven en Dorine van der Wind bekende mensen over hoe zij deze levensfase (hebben) ervaren. Deze keer: cabaretier Jörgen Raymann (59). ‘Wie last heeft van het lege nest raad ik absoluut aan om een hond te nemen.’
Getrouwd met Sheila met wie hij twee dochters heeft: Melody (32) en Jahlisa (28).
'Toen hij uit huis ging kreeg ik letterlijk buikpijn, ik was zo misselijk dat ik niet wilde eten'
Zijn je dochters al lang uit huis?
“Ze gingen beiden toen ze 17 jaar waren, heel jong dus. Het zijn slimme meiden, ze waren klaar met school op hun 17e en vertrokken meteen. Dat was wel even slikken. We hadden een kast van een huis laten bouwen, met veel ruimte, ook voor als zij groter zouden zijn. Toen was een eigen huis of kamer vinden al lastig, dus we dachten, dan kunnen ze hier ‘op zichzelf’ wonen. Maar daar dachten zij duidelijk anders over.”
Was het afscheid moeilijk?
“Toen onze oudste dochter Melody vertrok wel. Ze had een kamer gevonden in Diemen, een halfuur rijden van ons huis in Almere, dus echt niet zo ver weg. Maar haar vertrek vond ik confronterend, het is zo onherroepelijk. Ik heb echt even gehuild, en die eerste periode miste ik mijn meisje enorm. Gedurende een week of twee werd ik telkens als ik langs haar kamer liep zó weemoedig. Ik ben ook wel een dramaqueen, en ik kan mijn emoties goed uiten. Maar na die twee weken was het klaar, ik heb mezelf herpakt.”
Was het anders toen Jahlisa wegging?
“Het gekke is, zij vertrok naar Londen, veel verder weg dus dan haar zus. En toch vond ik het minder moeilijk. Ik was er al doorheen gegaan bij Melody, denk ik. Ik vond het wel stoer, op je 17e alleen naar een ander land. Maar ze woonde bij een nichtje van ons, dus dat was vertrouwd. En ik had ook sterk het gevoel: zij redt zich wel. Achteraf hoorden we dat ze het in het begin best moeilijk had gehad, maar dat wist ik toen dus niet. Misschien maar beter.”
Toen was jullie nest wel echt leeg, moest je daaraan wennen?
‘Kort nadat Jahlisa uit huis ging, overleed onze hond, een Duitse dog. Toen werd het wel echt stil in huis. En een maand of drie kookten we veel te veel eten. Sheila kookt altijd al voor een leger, dat begon nu wel op te vallen. Maar eigenlijk viel het lege nest me mee, Sheila en ik hadden al snel het plezier te pakken van weer met zijn tweeën zijn. Toen Jahlisa na Londen weer even thuis kwam wonen, dacht ik, zoek jij maar snel een kamer.
Overigens was het nest niet echt lang leeg, want we namen snel weer een hond, Sam is bijna 10. Met hem is er altijd iemand die blij is als je thuiskomt, tegen je aan komt liggen en je knuffelt als je verdrietig bent. Wie last heeft van het lege nest raad ik absoluut aan om een hond te nemen.”
Tekst gaat verder na de afbeelding.
Ging Sheila er anders mee om dan jij?
“Zij is veel stoerder dan ik, en ik ben emotioneler. Toen Jahlisa terugkwam uit Londen, heeft ze een liedje geschreven en opgenomen, over haar tijd daar: ‘When I was seventeen’. Telkens als ik dat hoorde, schoot ik weer vol. Ik ben echt de Truus in huis. Als Sheila voetbal kijkt, zit ik in een andere kamer voor het songfestival.
Wat betreft de kinderen hadden we beiden wel altijd al de overtuiging: je kinderen zijn niet van jou maar van zichzelf. Je hebt ze hoogstens even te leen en doet je uiterste best om ze goed op gang te helpen in het leven. Het was even verdrietig toen deze fase voorbij was, maar bovenal zijn we er trots op dat we onze twee dochters hebben klaargestoomd voor de wereld. We zien ze floreren, dat geeft een gelukkig gevoel dat het gemis overstemt. En het scheelt dat we nog heel regelmatig contact hebben. Ze komen 1 à 2 keer per week langs, en ik spreek ze nog vaker.”
Toen de kinderen weg waren, bleven jullie achter met dat grote huis. Zijn jullie daar blijven wonen?
“Nee, dat was echt veel te groot voor ons tweeën, zo’n 720 vierkante meter. Soms appte Sheila me: ‘waar ben jij nu’? En we hadden een energierekening van een maandsalaris. We zijn vrij snel verhuisd naar een iets kleiner huis, en daarna nog weer kleiner. Nu wonen we op 180 vierkante meter, nog steeds heel ruim dus. We willen naar 130. Als je ouder wordt, heb je al die ruimte niet meer nodig. En ga je steeds meer inzien wat er echt toe doet. In dat grote huis hadden we zelfs een inpandig zwembad. Ik wilde de kinderen de wereld geven, maar merkte gaandeweg dat dat niet in dat soort materiële zaken zit, maar in liefde, kennis, ervaring en aandacht. Gelukkig zijn ze allebei niet zo materialistisch geworden.”
Wat zijn de voordelen van een leeg nest?
“Het heeft Sheila en mij nog dichter bij elkaar gebracht. We zijn al 38 jaar samen, hebben het altijd goed gehad. Sheila kreeg zo’n 15 jaar geleden helaas spierreuma, een auto-immuunziekte. Daardoor wilde ik al meer thuis zijn, zodat ik, als dat nodig was, kon mantelzorgen. Ik ging ook veel minder naar premières en dat soort evenementen, omdat de kans groot was dat Sheila niet mee kon. Vanaf toen waren we dus al meer samen. Door het lege nest konden we veel makkelijker ook spontaan leuke dingen doen, een weekend weg, even ergens samen eten. Zonder de ruis van het gezin kom je gemakkelijker tot goede gesprekken. En ook leuk: Sheila heeft een eigen business gestart, doordat ik meer thuis ben, kan ik haar assisteren.”
Quinty Trustfull: 'Zelf had ik er verrassend genoeg geen moeite mee en dacht: vlieg maar uit, het is goed zo'
Ervaar je ook meer vrijheid in je eigen werk?
“Ik heb me door de kinderen nooit belemmerd gevoeld in mijn werk, of me schuldig gevoeld dat ik vooral ’s avonds veel weg was. Ik wist waarvoor ik het deed. Als ik ging toeren nam ik ze wel eens mee. En ik zorgde ervoor dat ik geen optredens had op dagen dat zij belangrijke dingen hadden, zoals een musical of balletvoorstelling. Ook ging ik wel eens mee met schooluitjes.
Toen ik stopte met theater, bekroop me wel plots het gevoel dat ik veel gemist had, maar mijn dochters hebben dat idee niet. Ze zeggen: ‘Op belangrijke momenten was je er altijd.’ Toen ze uit huis waren veranderde er niet echt iets. Dat ik ander werk ging doen (Raymann werkt sinds 2020 als Chief Inspirational Officer bij adviesbureau Lenard and Lenard, red.), en vijf jaar geen theater deed, had meer met mijn leeftijd te maken dan met een leeg nest.”
Is de relatie met je dochters veranderd sinds ze volwassen zijn?
“We hebben meer een soort vriendschappelijk relatie ontwikkeld. Ik blijf hun vader, maar sta meer aan de zijlijn. Dat moest ik wel leren. Ik weet nog dat Melody in haar eerste baan gedoe had met haar werkgever. Ik heb hem toen gebeld. ‘Wat doe jij nou?!’; zei ze ontzet. ‘Dat kan ik zelf wel oplossen hoor.’ En zo is het. Ze lossen hun eigen problemen op, maar hechten gelukkig nog wel waarde aan onze adviezen. Toen ze jong waren hielden we soms familievergaderingen, waarbij iedereen alles wat hem of haar dwarszat of gewoon wilde delen, kon bespreken. Dat doen we nog steeds als er iets speelt.”
Vanaf april tot en met juni 2026 staat Jörgen Raymann in het theater met Bigi Yari (Kroonjaar): Welkom thuis waar niemand op je zit te wachten
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Bart Chabot: 'We staan nu dichter bij elkaar, ik vind onze relatie beter dan ooit'
Journalisten Deirdre Enthoven (1968) en Dorine van der Wind (1970) schreven een handboek voor (aankomende) lege-nesters. Ze spaken dertig deskundigen en ruim zeventig ouders en kinderen. Opgedane wetenschappelijke kennis, psychologische inzichten, praktische handvatten en heel veel herkenbare voorbeelden delen ze in hun boek Het lege nest – alles wat je wilt weten als kinderen uit huis gaan. Voor LINDA. interviewen ze in deze rubriek BN’ers over hun lege nest.
