De laatste wens van de ongeneeslijk zieke Fritz: trouwjurken passen met dochter Celine

De laatste wens van Fritz

Celine: “Papa is in 1955 geboren in Oost-Duitsland en komt uit een groot, maar niet heel liefdevol gezin. Al op jonge leeftijd verloor hij zijn ouders. Hij groeide op in de DDR, waaruit hij later met zijn toenmalige vrouw en drie kinderen moest vluchten, omdat hij zich uitsprak tegen alles waar hij het niet mee eens was. Een echte rebel.”

Fritz heeft hierdoor in gevangenschap gezeten en kwam daar niet ongeschonden uit. Zijn huwelijk hield niet stand en hij ontmoette Celines moeder Trinida in een revalidatiekliniek in Duitsland. Met een behoorlijke rugzak aan nare herinneringen en een slechte lichamelijke gezondheid, verhuisde Fritz met zijn gezin naar Nederland. Celine: “Ondanks dit verleden was hij een man die overal waar hij kwam liefde en positiviteit verspreidde, al bleef hij zich uitspreken tegen alles waar hij het niet mee eens was.”

‘Onkruid vergaat niet’

Doordat Fritz huisvader was, kregen hij en Celine een speciale band. “Die is niet altijd even goed geweest. Het kon ook botsen, maar we groeiden naar elkaar toe en papa had alles voor mij over. Hij had altijd al lichamelijke problemen die van kwaad tot erger gingen, dus zorgen waren er altijd. Toch liet hij zich niet uit het veld slaan. ‘Onkruid vergaat niet’, zeiden we soms. Altijd krabbelde hij er weer boven op. Hij deed zijn best om zoveel mogelijk uit het leven te halen: samen op vakantie, op pad met onze hond Bobbie, naar de Formule 1 of in de tuin werken.

Verder kluste hij wat af. De huizen van zijn kinderen, de buren, in de buurt en tot op het laatst in mijn en hun eigen huis. Het ging niet meer soepel, maar commentaar kon hij nog steeds leveren. We genoten er samen van. Doordat er altijd wel wat was met zijn gezondheid, leefden we vaak in angst. Het had al een paar keer over kunnen zijn.”

Terminaal zieke Koos kon nog één keer naar de bijenkasten: 'De geur van honing maakte de dag compleet'Lees ook

Trouwjurken passen

Dat hij nu is overleden aan de gevolgen van uitgezaaide kanker noemt Celine dubbel. “De laatste maanden waren zwaar en lijdzaam, maar ook liefdevol en intiem omdat we afscheid konden nemen. De man die altijd zo hard heeft gestreden voor alles en zich niet klein liet maken, is er tot het eind geweest. De laatste maand hebben we nog zoveel mogelijk gedaan: klussen, ijs eten, samen zijn, knuffelen en zingen en dansen op zijn laatste dag. Eigenlijk had hij nog graag een keer naar Leipzig gewild, maar lichamelijk was dat niet haalbaar.”

Fritz had Celine zo graag zien trouwen en gelukkig zien worden. “Ik weet niet of ik ooit wil trouwen, maar ik wist zeker; dat moment met papa zou ik niet willen missen. Dus we gingen samen trouwjurken passen. Ik probeerde zelf wat te regelen en vond een bruidszaak die mee wilde helpen. Zijn gezondheid ging echter toch sneller achteruit en het lukte niet om het rond te krijgen. Toen hebben we Stichting Ambulance Wens ingeschakeld. Het was spannend, want het was Hemelvaart en veel zaken waren gesloten. We hebben nog echt in spanning gezeten, ook op de dag zelf omdat hij zich zo slecht voelde.”

Afsluitingsdans

“Met lieve hulp van de vrijwilligers en een stuk eigenwijsheid van papa (‘het moet lukken’) hadden we een mooie en intieme dag. Een vriendin kon mee om foto’s te maken en hij noemde het een van de mooiste dagen uit zijn leven. Hoe slecht hij er ’s ochtends bij zat, zo bloeide hij op gedurende de dag. We hebben gehuild, maar ook zeker gelachen.

En gedanst. Een openingsdans of in dit geval een afsluitingsdans. Dit alles was nooit gelukt zonder Stichting Ambulance Wens. Daar zijn we zo dankbaar voor. Papa ‘was niet van de goede doelen’ maar wilde tijdens zijn uitvaart een donatie voor de stichting, als dank voor het mogelijk maken van deze geweldige laatste wens.”

Stichting Ambulance Wens

Stichting Ambulance Wens is een familie-initiatief dat sinds 2007 laatste wensen vervult voor mensen die afhankelijk zijn van liggend vervoer. Met meer dan driehonderd vrijwilligers en speciaal gebouwde ambulances vervulden zij inmiddels 25.000 wensen door heel Nederland.

Van nog één keer naar zee tot een bezoek aan een dierbare: waar mogelijk wordt een wens binnen één à twee dagen gerealiseerd. En als het dringend is, soms zelfs binnen een uur. Wil je meer weten of een wens aanmelden? Ga naar ambulancewens.nl

Celine heeft ons laten weten dat ze Fritz vier dagen na deze wens in liefde hebben laten gaan. 

Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Rinia's (79) laatste wens kwam uit: 'Ze speelt die dag steeds opnieuw af in haar hoofd, alsof het een film is'Lees ook