In het zuiden van Frankrijk is een invasieve miersoort opgedoken: de zogenoemde dwergvuurmier. Deze soort staat bekend om haar behoorlijk pijnlijke steken en vormt een serieuze bedreiging voor de biodiversiteit.
De Belgische nieuwssite HLN meldt dat de Franse overheid ingrijpt met gerichte bestrijdingsmaatregelen om verdere verspreiding tegen te gaan.
Sinds 2022 zijn er al drie kolonies van deze miersoort aangetroffen. Tot nu toe zijn ze uitsluitend gevonden in de streek de Var. De meest recente ontdekking vond plaats in Cavalaire-sur-Mer, vlak bij Saint-Tropez.
Oorspronkelijk komen deze mieren uit Zuid-Amerika. Volgens De Morgen is de aanwezigheid van deze soort in Europa vrijwel zeker het resultaat van menselijk handelen. De mieren worden vaak onbedoeld meegevoerd via internationale handel, bijvoorbeeld in potplanten. Zelfs een kleine kolonie met één koningin is al genoeg om zich op een nieuwe locatie te vestigen en daar een populatie te vormen.
In Europa gelden deze mieren als een van de meest zorgwekkende invasieve soorten, meldt HLN. Hoewel ze slechts ongeveer 1,5 millimeter groot zijn, kunnen ze aanzienlijke schade veroorzaken. Hun steek is bijzonder pijnlijk en leidt vaak tot zwellingen en een branderig gevoel. De pijn wordt regelmatig vergeleken met een elektrische schok, wat hun bijnaam ‘de elektrische mier’ verklaart.
In sommige gevallen kan een steek een sterke ontstekingsreactie veroorzaken. Wanneer iemand bijvoorbeeld in de buurt van het oog wordt gestoken, kan dit het hoornvlies beschadigen en zelfs blijvende schade aan het zicht tot gevolg hebben, zo legt Wim Veraghtert van Natuurpunt uit aan Het Belang van Limburg.
De ‘elektrische mieren’ vallen bovendien op een heel agressieve manier aan. Ze klemmen hun prooi eerst vast met hun kaken en buigen vervolgens hun achterlijf om met hun angel gif te spuiten. Vaak steken ze meerdere keren achter elkaar of vallen ze in groepen aan, waardoor de pijn intenser wordt en lang kan blijven aanhouden.
Voor de biodiversiteit vormen deze mieren ook een ernstige bedreiging. Ze doden andere mieren, spinnen, kevers en zelfs vogels en kleine gewervelde dieren. Bovendien bevorderen ze de verspreiding van bladluizen, wat schadelijke gevolgen heeft voor de land- en tuinbouw. Daarnaast planten ze zich in hoog tempo voort: vrouwtjes hebben geen mannetje nodig om zich voort te planten en kunnen zichzelf klonen.
De Franse autoriteiten gebruiken nu gerichte bestrijdingsmiddelen die ze uit Australië halen, omdat klassieke insecticiden niet goed genoeg werken tegen deze soort. In totaal wordt een gebied van ongeveer vier hectare behandeld gedurende zes maanden. Op moeilijk bereikbare plekken worden drones ingezet om de verspreiding zo snel mogelijk te stoppen.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Weg met die zoemende beestjes: zo houd je vliegen uit je huis
