Deze verslapte aandacht zorgt ervoor dat incidenten waar ‘alledaagse’ vrouwen tegen aan lopen over het hoofd worden gezien. “Vrouwen krijgen te maken met slutshaming, flauwe opmerkingen en/of foto’s via Whatsapp en andere digitale kanalen”, legt Adèr uit. Vaak weten ze niet hoe ze dit probleem moeten aanvliegen en bij wie ze een melding kunnen maken. Ook twijfelen vrouwen aan wat ze meemaken. Gaat die ene collega te ver of moet je tegen een grapje kunnen?

Billenkoek

Zo twijfelde Isabel* (34) ook aan zichzelf.  Via haar werk als consultant voor een financiële instelling kwam ze terecht bij een externe klant. Daar kreeg zij een dertig jaar oudere opdrachtgever aangewezen. Al vrij snel krijgt zij een vervelend gevoel bij de man. “Het begon heel subtiel. Zo zaten we samen via teams te vergaderen terwijl hij gewoon aan het lunchen was met een biertje erbij. Ook belde hij me op buiten kantooruren en sprak dan over alles behalve werk.”

De opdrachtgever gaat steeds iets verder. “Hij vroeg om een selfie van mijn gezicht. Daarnaast vertelde hij me ook een keer via teams dat ik billenkoek zou krijgen, als een opdracht niet op tijd af was.”

Anonimiteit

Het gedrag maakte haar ongemakkelijk. “Het is digitaal dus je komt in een nieuwe situatie. Ik vond het heel lastig om aan te geven wat niet kon en wat wel. Ik zat opeens middenin z’n privéleven. Ook was het duidelijk dat hij zich comfortabel genoeg voelde om dingen zoals ‘schatje’  te zeggen in Teams. Ik denk dat dit op kantoor minder snel gebeurd was.”

Laura Adèr denkt wel te weten waardoor dat komt. “Online werken heeft een bepaalde anonimiteit. Het is makkelijker om een appje te sturen dan een opmerking in iemand z’n gezicht te maken.” Het is ook lastiger om aan dit soort gedrag te ontsnappen. “Door thuiswerken moeten we de hele dag beschikbaar zijn, je bent altijd te bereiken.” En alsof dat nog niet genoeg is, vrezen vrouwen op dit moment óók nog voor hun baan. Het is immers crisis. “Dan ben je minder snel geneigd om er wat van te zeggen.  Alles bij elkaar een perfecte storm dus”, aldus Adèr.

Oplossingen

Uiteindelijk besluit Isabel om haar opdrachtgever te confronteren. “Vooral de billenkoek-opmerking zat me hoog. Helaas reageerde hij nogal laconiek. Zo kon een andere vrouwelijke collega z’n grapjes bijvoorbeeld wél waarderen. Hij deed alsof ik een zeikerd was.” Gelukkig stopte het gedrag hierna wel.

Zit jij zelf in zo’n situatie? Laura Adèr tipt om te documenteren wat er gebeurt. “Schrijf het op, screenshot berichten en neem iemand in vertrouwen, zodat je genoeg hebt om te tonen als je besluit een melding te maken.” Als het bedrijf waar je werkt geen duidelijk protocol heeft, kun je ook terecht bij een extern vertrouwenspersoon of bij een organisatie zoals Fairspace.

Als je te maken krijgt met fysiek seksueel geweld, kan en moet je naar de politie toegaan. Maar seksuele intimidatie is daarentegen een grijs gebied, waar nog weinig wetgeving voor is. “Je werkgever is juridisch verplicht om een veilige werkvloer te creëren. Niet iedereen weet dit. Negeer dit gedrag dus nooit en zoek hulp als je er zelf niet uitkomt. Níemand hoeft zich onprettig te voelen”, benadrukt Adèr.

*Isabels echte naam is bekend bij de redactie. 

Lees ook
Déze bekende mannen spreken zich uit tegen straatintimidatie