Hobbelige start

“Ik was veertien toen ik hem leerde kennen. We woonden in verschillende provincies, dus elk weekend en elke vakantie gingen we naar elkaar toe. Het werd vrij snel serieus. Op mijn zestiende raakte ik zwanger van mijn zoon. Niet veel later woonden we samen. Toen ging onze relatie een aantal jaar bergafwaarts. Hij ging vreemd en loog over zijn alcohol- en drugsgebruik. Ik had mijn droom van huisje-boompje-beestje al laten gaan, maar na deze beroerde periode wilde hij laten zien dat hij veranderd was. Hij vroeg me ten huwelijk en ik zei ja. Ik wist niet beter dan dat ik altijd bij hem zou blijven.

Het werd een kleine bruiloft op Aruba, tijdens een heerlijke vakantie van twee weken. Zes mensen waren aanwezig: wij, onze twee kinderen en zijn ouders. Als aanvulling hierop organiseerden we twee weken later een groot feest in Nederland, met honderd gasten. Via kennissen van zijn ouders belandde last minute nog een extra persoon op de gastenlijst. Hun dochter zat in een moeilijke periode en ze durfden haar niet alleen thuis te laten. Ik nodigde haar meteen uit. Voor dit feest gold: hoe meer zielen, hoe meer vreugd.”

De dag

“Mijn beste vriendin heeft een nogal sterke intuïtie en voelde die avond meteen dat iets niet klopte. Ze hield gekscherend haar eigen man wat beter in de gaten, tot ze ineens zag dat mijn man richting de toiletten vertrok en een blik uitwisselde met deze onbekende vrouw. Ze liep achter hen aan, trok de deur van de herentoiletten open en zag ze samen tongen. Heel cliché, innig verstrengeld en compleet met warrige haren.

De ironie is dat ik op dat moment in de zaal stond te wachten op onze openingsdans. Iemand had ons liedje al ingestart, maar mijn man ontbrak nog. Die is even plassen, dacht ik. Ha. Na een tijdje kwam hij terug, dansten we een paar nummers en hebben we een topavond gehad. Ik had geen idee. Achteraf gezien vond ik het wel vreemd dat mijn vriendin een halfuur later met een smoesje vertrok, maar op die avond zocht ik daar verder niets achter.

Wat blijkt: zij had mijn man een ultimatum gegeven. Het feest wilde ze die avond niet verpesten, maar ik moest absoluut weten dat hij met een ander stond te tongen tijdens het trouwfeest. Hij kreeg drie dagen de tijd om het te vertellen, anders zou zij het doen. Twee dagen later biechtte hij inderdaad een verdraaide versie van het verhaal op: mijn vriendin zou hem betrapt hebben terwijl hij met haar ‘een snuifje nam’. Toen ik dit bij haar checkte, vertelde zij wat echt gebeurd was. De grond zakte onder mijn voeten vandaan.”

Tot de dood ons scheidt?

“Heel veel ruzies volgden. Hij bleef bij zijn eigen verhaal en probeerde mijn vriendin slecht af te schilderen: het mondde steeds uit in een zinloze discussie. Ik zat vast in deze relatie en had het gevoel dat ik nergens anders heen kon: wat moest ik, met twee kinderen en geen financiële stabiliteit? We zijn nog twee jaar samengebleven terwijl we totaal langs elkaar heen leefden. Na drie jaar zijn we officieel gescheiden. Als ik foto’s terugkijk van deze dag, zie ik aan mijn ogen dat het niet goed zat. Ik straalde niet. Ik twijfelde, maar wilde geloven in een mooie afloop.

Inmiddels ben ik alweer vier jaar getrouwd, deze keer wél uit liefde. Het verschil is ongelofelijk: op mijn nieuwe trouwfoto’s springt het geluk er vanaf. Mijn kinderen wonen bij mij, mijn tweede man is een fantastische bonusvader en ik ondervind nu eindelijk hoe het óók kan.”

Oproep

Heb jij ook nog een goed verhaal liggen over een beroerd verlopen bruiloft? Deel het op LINDA.nl. Mail in het kort jouw verhaal samen met je naam, leeftijd, telefoonnummer en foto’s naar ellen.hensbergen@linda.nl.

Lees ook
Michelle: ‘Ik heb mijn man tijdens onze bruiloft amper gezien of gesproken’