Deze week vertelt royaltydeskundige Sam Hoevenaar over de inkomens van de Oranjes, en over de achttienjarige kroonprinses van België die besloot haar toelage niet aan te nemen.
Het moge duidelijk zijn: de koning zal de coronacrisis niet in zijn portemonnee – oké schatkist – voelen. Op Prinsjesdag is bekendgemaakt dat de inkomens van de Oranjes stijgen, en dat prinses Amalia vanaf haar achttiende jaarlijks 1,6 miljoen euro zal ontvangen. Hoe ga je dat in deze tijd verkopen?
Hoeveel de koning krijgt staat vast in de wet sinds 1972. Daar kan hij zelf weinig aan doen. Gesprekken over de hoogte van zijn uitkering moeten gevoerd worden in de Tweede Kamer. Als we het anders willen zien moet de Grondwet aangepast worden. Je snapt het, dat is niet één, twee, drie geregeld.
Koning Willem-Alexander kan zelf naar voren stappen en aangeven dat hij geld wil inleveren of dat hij de toelage voor zijn oudste dochter niet aanneemt. Dat zou een moedige beslissing zijn. Zal Nederland vol lof over hem spreken, of ontstaat er ophef als hij zelf twijfels uit over het bedrag dat hij ontvangt? Wellicht denkt Willem-Alexander: beter stilzwijgen en aannemen dan lange discussies in de Tweede Kamer – en woonkamers – aanwakkeren over mijn geldzaken.
Willem-Alexanders collega in Monaco – prins Albert – durfde het in april van dit jaar aan om in zijn eigen toelage te snijden. Hij besloot in tijden van corona veertig procent terug in de staatskas te stoppen uit solidariteit naar zijn landgenoten.
Prinses Amalia gaat vanaf haar achttiende jaarlijks zo’n 1,6 miljoen euro ontvangen. Een bizar bedrag voor een jongedame die een jaar wil reizen en daarna een studententijd tegemoet gaat. Het zou wat mij betreft goed zijn om te wachten met de toelage tot ze écht gaat meewerken in het koninklijke familiebedrijf.
We zouden bij onze Zuiderburen kunnen afkijken. Kroonprinses Elisabeth van België werd vorig jaar achttien maar ziet af van haar dotatie van negen ton. Ze wil zich focussen op haar studie en niet aan allerlei verplichtingen vastzitten. Momenteel kruipt Elisabeth door modderige bossen met een wapen om haar nek tijdens een zware militaire opleiding. Hierna zou ze nog een studie kunnen gaan doen. Pas als de prinses klaar is om met regelmaat in een jurk en met een tiara op bij officiële plechtigheden te verschijnen en linten door te knippen, pakt ze de zak met geld aan.
Men krijgt bijna een flauwte bij het horen van het bedrag -1,6 miljoen – dat Amalia krijgt.
Goed om te weten is dat 1,3 miljoen euro voor onkosten is. Denk aan een auto met chauffeur op werkdagen, hofhouding, couture japonnen en de aankleding van de gigantische galadiners. Het is een hoop geld en gelukkig betaal ik het niet alleen, maar ik kijk stiekem wel al uit naar prinses Amalia in gala bij een staatsbanket.
Wat overblijft is zo’n 3 ton per jaar – 25 duizend euro per maand – die ze vrij mag besteden. Het is een geldbedrag dat tegenover een bestaan in een gouden kooi staat. Amalia’s leven staat in het teken van het ambt dat ze gaat vervullen. Alles wat ze doet ligt onder een vergrootglas en ze kan alleen een studie kiezen die past bij het beroep dat al voor haar bepaald is. Zodra ze gaat werken zal ze tot haar dood het visitekaartje van ons land zijn. Zonder dat ze daar ooit voor heeft kunnen kiezen.
Lees ook
Prinsjesdag 2020: koning voor spek en bonen, alle ogen op jurk Máxima
